Chica の小説・ストーリー

คุณป้าสะดุ้งจนไหล่กระตุกแล้วหันมาดุลูกสาวคนเล็กเบาๆ “ครีมพูดจริงนะคะคุณแม่ ครีมอยากได้...” “ยัยเพี้ยนเอ๊ย” เพื่อนเพียงคนเดียวของผมที่ได้รับเชิญมาร่วมงานในวันนี้มีเพียงปาร์คพระเอกคนดังจากซีรีส์วายเรื่องใหม่ที่กำลังฉุดเรตติ้งพุ่งสูงจนเกือบทะลุเพดานหันมามองค้อนให้น้องสา วของสามีผมพร้อมกับยกนิ้วขึ้นมากดหัวคิ้วตัวเองไปด้วย คงเพราะปาร์คยังไม่เคยได้มีโอกาสพูดคุยกับน้องครีมจึงยังไม่คุ้นกับความสดใสแบบแปลกๆ นี้

ดาราสาวไม่อ้อมค้อมถามตรงใจที่สงสัย “แม่ของฉันทำงานที่บ้านคุณภูค่ะ” “อ่อ..คงเป็นคนรับใช้ ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป แต่ถ้าเธอคิดจะขยับฐานะคงยากหน่อย เพราะพี่ภูมีแฟนแล้ว และฉันก็ไม่อยากมีเรื่องกับลูกคนรับใช้ เข้าใจนะ อย่าให้ต้องพูดมาก ฉันมินตรานางเอกที่มีชื่อเสียงที่สุดตอนนี้ ถ้าอยากรู ้จักฉันมากกว่านี้ก็หัดอ่านข่าวดูทวีบ้าง จะได้รู้ว่าเธอไม่ควรคิดมาแข่งกับฉัน”

กระแทกส่วนนั้นลงมาบดขยี้ความสาวของเธอ ​“หนู อยาก เอ่อ อยาก” ความอ่อนด้อยในเรื่องกามทำให้เธอขัดเขิน อธิบายไม่ได้ว่าต้องการให้เขาทำอะไร ชุณห์หัวเราะเสียงแผ่ว ก่อนจะค่อยๆ เขยื้อนกาย นุดีครางเสียงอ้อน เขาจึงละจากหน้าอกเธอ แล้วประคองใบหน้าเธอไว้ ขยับสะโพกเคลื่อนไปมาช ้าๆ ทว่าหนักแน่น ตาคมนั้นมองใบหน้าสวยที่แสดงอารมณ์เปี่ยมไปด้วยตัณหาอย่างสุขสม ผยองกับชัยชนะแห่งตน...ที่ทำให้เธอต้องการเขาได้ขนาดนี้

เธอไม่รู้หรอก ว่าทำไมเขาถึงยอมแต่งงานกับเธอง่ายๆ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเขาอยากจะแก้แค้นที่เธอทำคนรักเขาตายก็ได้ “ฉันมาหาคุณศรัณย์ เขาอยู่ไหมคะ” ร่างเพรียวของมัสสิกาในชุดเดรสสีชมพูเปิดไหล่สวมรองเท้าส้นเตี้ย เอ่ยถามพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ของตึกสูงย่านใจกลางเมือง

🔥 ไฟราคะ 🔥 บทที่ 09 เขมิกายืนมองตัวเองในกระจก วันนี้เธอมีนัดทานข้าวกับครอบครัวของชาตรี ซึ่งเธอไม่อยากไปและไม่อยากเจอเขา เธอไม่ได้บอกพ่อกับแม่เธอว่าเขาทำอะไรเธอไว้บ้าง เธอไม่อยากให้พ่อกับแม่เธอมานั่งกังวล วันนี้เขมิกาเลือกใส่ชุดเดรสกระโปรงลายลูกไม้สีฟ้าอ่อน� � ยิ่งขลับให้ผิวของเธอดูขาวผ่องมากยิ่งขึ้น เธอแต่งหน้าอ่อนๆ ทาเพียงลิปมันสีชมพูบางๆ เธอหยิบส้นสูงสีขาวมาใส่ ก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง

เจ้าของลิขสิทธ์โดย "พิชา - Phicha” sds You can follow #Phicha on these channels. It's an encouragement for me too. 😊❤ -------------------- ตึก! ตึก! ตึก! เสียงรองเท้าส้นสูง กระทบพื้นเป็นจังหวะเดิน ที่สละสลวยของร่างอรชร ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเล็กน้อย แววตาสงบนิ่งแต่สื่อประกายมั่นใจ ผู้คนรอบกายต่างชะงักสายตาเผลอมองตาม เหมือนถูกสะกดด้วยเสน่ห์บางอย่า งที่ไม่ต้องเอื้อนเอ่ย ทำสายตาของคนที่เดินผ่านไปมา ได้แต่มองอย่างชื่นชม

<<>> <<>> <<>> /สวัสดีครับ/ /เฮ้ย ตะวัน จำเราได้รึเปล่า?/ /หึ ใคร?/ /ฟังนะ กู ชื่อ นิค/ /หยาบคาย ไอ้นิค/ /เอ๊า ผมชื่อนิคครับคุณทานตะวัน/

ฮือๆๆๆ “อึก! คุณทำไมถึงใจร้ายกับหนูแบบนี้ แม้แต่คำพูดดีๆ ปลอบโยนสักครั้ง คุณก็ยังไม่เคยพูดกับหนู แถมยังเย็นชาทำเหมือนกับหนูเป็นเพียงแค่ที่ระบายความใคร่ อึก! ฮือๆๆ” กอดตัวเองร้องไห้ในความมืดพึมพำตัดพ้อคนที่จากไปจนหลับไป เป็นแบบนี้ทุกคืน และเธอเองก็ไม่รู้เ หมือนกันว่าทำไมต้องยอมเขาและเฝ้ารอเขามาหาทุกคืนด้วย หากวันไหนเขาหายไป เธอก็จะเฝ้ารอจนนอนไม่หลับ และก็ยิ่งเจ็บปวดเมื่อชายที่รอพาผู้หญิงกลับมาค้างที่บ้านด้วย

Ep.40 ไอศครีมช็อกโกแลต 2/2 "คุณออซซี่จะรับอะไรเพิ่มดีคะ?" "ไอศครีมช็อคโกแลตที่หนึ่ง" มาเฟียหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งโดยไม่ได้มองหน้าพนักงานเสิร์ฟด้วยซ้ำ

โลเลนถูไถดุ้นใหญ่ที่พองโตพร้อมพุ่งรบ “อืม… ซี๊ด…” เสียงแหบพร่าครางขึ้นอย่างกระสัน “อื้อ!” ริชชี่ครางเสียงแผ่ว ร่างกายยากจะควบคุมเหมือนมันไม่ใช่ตัวตนของเธออีกต่อไปแล้ว เธออยากจะลองลิ้มดุ้นอวบใหญ่นั้น