Cinderella Tagalog Story Novels & Stories

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Hindi ganito ang kilala nilang Red. Nakangising naglakad si Ishida “Nagtagumpay ka nga laban kay Salvador... pero sakin ay hindi. Ako ang papatay sa’yo.” Habang duguan, tumayo si Red kahit pa nanginginig ang mga tuhod niya. Pinilit niyang buhatin ang sarili, hawak ang baril, habang ang kabilang kamay ay pilit pinipigilan ang pag-agos ng dugo. Tinaas niya ang baril saka tinutok kay Ishida.

Sa basbas ng diyos at ng buong kalangitan kayo ay magasawa na at hindi na mapaghihiwalay ng sino man" sabi na ang ng pari na naguluhan na rin sa takbo ng kasalan. "Amen, no more magic knorr cubes pati magic sinigang mix at magic sarap ay banned na yan father"sabi ni Juliana.Sabay bungisngis. At namuhay ng masagana at puno ng pagmamahal si Cinderellang mababa ang lipad kapiling si Prince charming na may matigas na espadang bumabaon ng sagad. . ..................The End.....

“Isipin mo. Noong ipinanganak ka ng nanay mo, hindi nagtagal ay ipinanganak din ako ng nanay ko. Ang pag-iral ko ang nagpasakit sa nanay mo at nagpahirap sa buhay mo. Pero ano ang kinalabasan? Namatay ang nanay mo, at ang nanay ko naman ay marangyang nakapangasawa sa pamilya niyo. Mula nang araw na iyon, naging prinsesa ako, at ikaw ay naging hamak na Cinderella na lamang sa sarili mong pamamahay.” Lumapit pa siya lalo, at ang kanyang boses ay umaapaw sa pangungutya. “Sa loob ng maraming taon, sinubukan mong makipagkumpitensya sa akin sa lahat ng bagay—pero sa kasamaang-palad, wala kang naipanalo kahit isa. Mahal na mahal ako ni Papa. Mahal ako ni Billy. At ikaw? Sa huli, wala kang napala. H

Choi. Nang malapit na kami sa silid kung saan ginaganap ang kasiyahan na ito, napalingon ang naroroon at nakuha kaagad namin ang attention nilang lahat. Taas noo paring naglakad si Mr. Choi, at ako bawat hakbang... nanamnamin ko na lamang ata ang pagiging Cinderella ko sa kwento naming dalawa ni Mr. Choi... Yung pakiramdam ni Cinderella noong walang sino man ang makakakilala sa kanya. Yung confidence nito ng isayaw siya ni Prince Charming... At hindi ko aakalain pagdating namin sa gitna... "Do you know how to dance?"

tanong ko sa kanya habang hawak ko ang remote ng malaking tv na nasa harapan namin. "Disney movie," sagot nito habang nakaupo sa tabi ko at nakatutok ang mata sa tv. Humawak ito sa baba na tila ba nag-iisip. "How about Cinderella?" "Okay," saad ko at hinanap ang palabas na gusto nito. "She is poor but the prince fell in love with her," komento ni Antalia habang nanonood kami. "Yeah," tanging nasabi ko.

Malapalasyo ang tema, daig pa nila ang Hari at Reyna ng Spain. Hindi pa man nito nakikita ang mga mahal nito sa buhay ay pakiramdam nito ay papalahaw na siya ng iyak. "Red, makukurot ko talaga ang itlog mo ng pinong pino. Pinapasaya mo ang puso ko ng sobra. Kaya ba ganito ang klase ng wedding gown ko, daig ko pa si Cinderella. Hindi ito ang inaasahan ko sa napili ko." Bulong ko.

ngiting sambit niya. “Ah. What is this, Dion?” tinuro ko ang hindi kalakihan, hindi rin maliit—sakto lang na lalagyan ng laruan—at alam kong ibibigay niya ito sa bata. “It’s Cinderella, Mommy. Sabi kasi ni lola niya, favorite niya si Cinderella. Hehe,” ngumiti siya at hinarap ang bata. “Take this, Mary. I hope you like it,” usal niya.

Nanlalamig ang kanyang balat na mas malamig pa kaysa sa pinakamalamig na panahon ng taon. Gayunpaman, ang mga patak ng luha ay bumabagsak na parang mainit na tubig sa kanyang mga pisngi. “Tulong! Tulungan nyo ako!" siigaw niya nang buong lakas, umaasang may darating na magliligtas sa kanya. Unfortunately, parang nakahanap ng magandang lugar si Julian. Maging ang mga lansangan ay walang laman.