Cinderella Tagalog Story Novelas e Histórias

Tumikhim siya at saktong isinerve ang order namin kaya napatahimik kami. Nang umalis ang waiter ay nagsalita siya, "Remember my story?" Napakunot noo ako. Anong story? "My dream man," sagot niya habang nakangiti nang mapait. "Ang lahat ng gusto ko sa isang lalaki ay na sa kaniya. Hinahangaan ko siya simula't pagkabata niya, Celes. Mabait siya sa akin, lagi niya akong inililigtas noong bata pa kami kasi parati akong binubully..." tumigil siya na parang inaalala ang

"I'm sorry but are you kidding me?" "I wish, I was but no princess. For two weeks, hindi muna ikaw si Cinderella dahil magiging taga-silbi ka muna ng school sa sandaling panahon." Sandaling panahon? Kailan pa naging sandali ang two weeks? At totoo bang two hours? Sa maruruming parte ng school na iyan, sa tirik na tirik na araw. "Woah! I think she'll back out now, Mister," pasaring ni Cassandra na nalulukot ang mukha habang pinagmamasdan ang buong field. "Worst, diyan pa siya himatayin."

Kaba na may halong excitement. “Tara na, pumasok tayo sa loob.” Kinakabahan ako. “First time?” Tumango ako. “Kinakabahan ka?” “Oo eh.” “You need not to, kasama mo ako.” Huminga ako nang malalim. Nakalahad ang kamay niya sa akin. Para akong prinsesa na may prinsipeng umaakay sa akin sa pagbaba sa karwahe. Para akong si Cinderella na nakahanap ng aking Prince Charming pagkatapos akong alilahin ng itinuturing kong pamilya. Nang tinanggap ko ang kamay niya ay parang kahit papaano nawala ang kabog sa dibdib ko. Naging maayos ang paghinga ko.

Habang siya naman ay salo ng malambot na unan ang dibdib habang hawak-hawak ang fairytale book ni Cinderella na dating pag-aari ng kanyang tiya Luisa. “Bakit naman? Ayaw mo ba sa kwento ni Cinderella?” “Ayaw ko. Kasi naman umalis pa siya. Sana hindi siya umalis ng hindi mahirapan ang prinsipe na hanapin siya, at kung hindi siya umalis di sana hindi siya ikinulong sa atik no’ng nanay-nanayan niya.” inosenteng tugon sa kanya ni Tin-tin. “E diba nga nahanap naman siya ng prinsipe, tapos nailigtas siya doon sa atik?”

Sino bang tanga ang tatanggi sa karapatang magmana ng bilyon-bilyong ari-arian? Sa tamang panahon. Sa tamang lugar. At sa tamang suporta. Malayong mas lamang si Elle. Para silang prinsipe at prinsesa sa isang perpektong kuwento. Samantalang si Janella? Hindi man lamang siya maihahambing kay Cinderella. Si Cinderella ay anak pa rin ng isang maharlika. Kung magiging patas, si Janella ay parang isang simpleng katulong lamang.

"Oh, dalhin mo yan! Hinanda ko talaga yan para sayo at wag ka nang mag papakita ulit sakin dahil nandidiri ako sayo!! Baka sa susunod makita kita di ko na alam kung anong magagawa ko sayo!" Pinahiran ko yong luha ko at binitbit yong dalawang bag, pagkalabas ko ng gate ay may nakita akong ambulansya patungo dito. Hindi ko na yon pinansin at tuluyan ng naglakad. I thought.... I thought I'm just like Cinderella in the fairy tale story. Inaapi sya ng madrasta at mga kapatid nya then one day nakahanap si Cinderella ng prince.

Singhal ko. "Ba't nakatulala ka diyan? Kanina pa'ko kwento nang kwento and you're not even listening? Tsk!" Napairap na lang ako nang sabihin niya 'yon. Kasalanan ko pa kung hindi ako nakikinig? Edi dapat tiningnan niya muna kung nasa kaniya ba ang atensiyon ko bago siya mag kwento. Slow din 'tong isang 'to eh.

(Zhia POV) “Siguraduhin mong uminom ka ng maraming tubig.” napatango na lang ako. Wala akong oras na makisakay sa biro ngayon. Dahil kanina pa akong nakakaramdam ng sobrang saya. Mapapa-iyak ka na lang talaga. Masasabing Cinderella Story nga ang kwento namin ni Sean. Kaya lang ako yung Cinderella na sakit sa ulo. Si Sean yung Prince Charming ko na laging Highblood. ❤

Dumeretso ako sa table ko at nilapag roon ang gamit ko bago nagsimulang magtrabaho, nasa kalagitnaan ako ng ginagawang software design ng mahagip ng mata ko 'yung envelope. Marahan ko iyong kinuha at tiningnan. It looks plain, but the color makes it weird. Nang tuluyan kong makuha ang laman noon na isang card ay agad ko iyong binuksan. 'When the clock strikes at 12, cinderella needs to leave, When your clock strikes at 3, You need to see me, The clock is ticking, your time is running, Choose wisely, see me at the wave or let your flowers wither under the wrath of the bereaved.'