Clairo Softly Lyrics Novels & Stories

I said and stand up pero muntik na akong maduwal ngunit hinawakan niya ako. "Umuwi na tayo," pamimilit niya. Natawa naman ako ng marinig ko ang kanta at nang dumating ito sa chorus ay sinabayan ko ito. "Masyado pang maagaaaaaa para umuwi naaaaaa!" kanta ko na pasigaw at natatawa sa actions ko, iniba ko pa ang lyrics para malaman niya na ayaw ko pang umuwi. "Claire, your boobs are too exposing." nahihiya niyang saad at umiwas ng tingin sa akin. Napatingin naman ako duon at nakita kong kita na den ang bralette ko sa sobrang likot ko.

Dahil sa pagkanta ng dalaga ay ipinikit ni Klayde ang mga mata niya habang dinadama ang bawat lyrics nito. ♪ ♪ "Mayroon akong hindi maipagtapat Naguguluhan sa nararamdaman Ating panghawakan ang mga sandali Papayag ka ba? "Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay" ♪ ♪ Pagdating sa chorus ay sinabayan niya itong kumanta.

Pagkabukas na pagkabukas pa lang ng pinto ng mansiyon, agad akong napatigil. Isang pamilyar na melodiya ang tumambad sa akin. Clair de Lune. It was playing softly, with precise emotion, as if each note held a memory.

So this might just be a sign to let the kitty out of the bag. Groggily getting out of bed, I rub the crust from my eyes and stretch. Grabbing a t-shirt and jeans from my closet, I set them down on the bed and hop in the shower. Turning on the faucet, I let the water comb through my hair and coat my body with warm water. Once my loofah is covered in soap suds and body wash, I glide it over my body. I find myself thinking about Marcellius and the way he looked at me. It made butterflies form in my stomach and my heart raced.

Pero kailangan kong subukan - kailangan kong ilabas ang lahat. Kinabukasan, dumiretso ako sa bahay ni Claire. Nang makita ko siya, tila huminto ang mundo ko. Nakatayo siya sa pintuan, suot ang simpleng damit na lalong nagpapakita ng kagandahan niya. Pero ang mga mata niya, malamig at walang emosyon. Alam kong alam na niya ang ilan sa mga nangyari. Dahil ibang iba ang Claire na humarap sa akin ngayon. “Paolo,” malamig niyang bati. “Ano pa bang kailangan mo? May lakas ka pa ng loob na humarap sa akin ngayon! Pero right timing din dahil hinihintay ko talaga ang pagdating mo”

Again, I cannot stop my tears from falling. "Brii—" "Masaya ako, masayang masaya ako, Klara..."

it's me who put pain on her,and worst its me who reminds her- "I love you so much..I can't lost you Klare" "Kung talagang mahal mo ako.Hahayaan mo'kong makaalis..palalayain mo ako sa sakit" Fvck! Paano ako Klare? "Kalimutan mo na ako Hendrix, dahil ganoon din ang gagawin ko" _____________________ "H-Hendrix?" Nanginginig na usal ni Chloe ng makita ako sa tapat ng pinto niya .

🎶I'll let you go, I'll let you fly Now that I know I'm asking why I'll let you go now that I found a way to keep somehow More than a broken vow🎶 Di ko napansin na natapos na pala ang kanta at nagpapalakpakan na ang mga tao. Kung hindi sya tumayo at biglang nag iwas ng tingin ay hindi pa ko mababalik sa realidad. Why is Klaire looking at me like that? Nakita kong niyakap sya ni Mommy at Daddy.

Nangangatog din ang mga tuhod niya. “You didn’t just change my life, Claire… you changed who I am. You made me believe that I can be more patient, more gentle, more worthy of loving someone the way you deserve to be loved. You saw me at my best… and you stayed even when you saw my worst. You are the calm in my chaos. You are the dream I never thought I deserved. And every single day that I wake up beside you feels like a second chance I promised myself I would never waste.” Hindi na napigilan ni Claire ang mga luha niya. Hindi pa man niya naririnig ang magic word pero bumuhos na ang mga luha niya. Hindi siya nagsalita dahil parang mababasag ang boses niya.

Hindi naman ito napapansin ng lalaki, at mas pinaigting pa niya ang hawak kay Clarissa. “I don’t want to let go, Clarissa. If possible… I want to hold you forever, Clarissa…” Mababang boses, malambing, at tumagos sa tainga ni Clarissa. Naramdaman ni Clarissa ang init sa kaniyang tainga at hindi niya alam kung paano tutugon, lalo na sa malambing na tawag kaniyang pangalan. Parang musika sa tainga niya, mababa at melodic, na nagpapakilig at nagpapainit sa puso.