Clarita Mga Nobela at Kwento

Kinabukasan – Bandang alas-otso ng umaga La Verda Beach Resort Pier, Batangas “Sure kayo po, Ma? Hindi po kayo mahihirapan kay Luna?” tanong ni Klarise habang yakap si Baby Luna, na ngayon ay gising na at ngumanganga habang sinisipsip ang sariling hinlalaki. “Anak naman!” sabat ni Pilita Olive, sabay agaw ng sanggol. “Hinintay ko ‘to buong buhay ko. Ako pa ba ang mahihirapan sa apo ko?”

Aleexev,nag utos lang na ibalik na sila sa kanilang silid. Pipihit na sana siya para sumunod ng may makitang armadong lalaki,pinanliitan niya ito ng mata. Mahina siyang napasinghap, nanlaki ang mata ng makita ng tuluyan ang mukha ng lalaki,hindi siya pwede na magkamali. She still remember those face,ang nakakasuka nitong mukha. It’s Birkoff,and she won’t forget those tattoo on his foream. Her blood boil,and she was about to move her feet to meet the man when someone grab her hand.

Pagkatapos, tumingin siya ng diretso sa harap niya. Nakatindig ang isang altar sa gitna ng siyudad. Sa altar, isang kristal na kasing laki ng isang kamao ang lumulutang. Hugis rhombus ang kristal at umiilaw ito ng kulay puti. Napakaliwanag nito. "Ito… Ito ba ang Celestial Spirit? Mapapasakamay ng sinumang makakakuha sa Celestial Spirit ang Celestial Abode at ang siyudad na ito, tama?"

Sa hapunan noong gabing iyon, bukod kay Miguel, naroon ang maraming mayayamang negosyante—masyadong bastos at malalaswa—na halos lahat ay may mga nakakahiya ahilig. Gusto ni Clarita de la Cruz na itulak siya sa kumukulong apoy. Napaupo siya sa gilid, nagpumiglas para makalayo, at tumakbo papasok sa isang kwarto. Gusto siyang ibigay ng kaniyang madrasta sa isa sa mga iyon! Akala niya, walang nagmamay-ari o gagamit ng silid na iyon subalit pumasok si Miguel. Namumula pa ang kaniyang mga mata ng sandaling iyon.

Sa likod nito ay iilang mga lalaking tauhan. “Magnus...” tawag ni Klara. Isang lalaking matangkad, may magandang tindig, at mukhang hindi basta-bastang tao ang nasa harapan ko. Cold eyes and... intimidating presence. “She’s Nathalia Amaris?” tanong ng isang malalim na boses. “Yup,” sagot ni Klara sabay ngiti sa ‘kin. “Come in, Nathalia. Don’t worry, I’m not trying to harm you.”

Fuck them! Just when I'm about to stop on the grand canal and rialto bridge of venice in barcelona I saw her, nagzoom in agad ang mga mata ko sa kanya na halos nakalimutan ko ng iliko ang motor ko upang tumalon ito sa tubig habang ako nama'y natulala sa asawa kong gulat na nakatingin sakin habang ako ay nahuhulog. "Georgina" to be continued...

"Next on the line is the famous Aphrodite of the Spanish Empire, Georgina Sapphire Villalobos. Actually, Saph is a developer from a well-known game company in China. But now, she is more active in running resorts, hotels, and restaurants." Ang sunod na ipinakilala ni Engineer Monterial ay ang babaeng tinutukoy ko kanina. Nang tumayo siya ay nakita ko kung gaano siya katangkad. Mas paniniwalaan ko pa si Engineer Monterial kung sinabi niyang model itong kaharap naming lahat. Her fair skin glowed before us. But the only thing that I hate about her is her eyes. It gives me different vibes as if she knows my secret from the way she stares at me.

Seryoso at tapat ang pasasalamat ng bata. Tiningnan ni Jax ang musmos na mukha nito. Sa unang pagkakataon, lumambot ang kanyang boses. “What’s your name?” “Clarissa Luntian Alcantara po. But you can call me Clara.” Luntian? Green?

Ngunit matapos ang makapanginig tuhod niyang halik bigla siyang nagsalita dahilan upang manumbalik ang nakaraang pilit kong iwinawaksi sa aking isipan. "Benvenuto nella mia giungla La Tigra!" ***

Nakangiting sagot ng binata at ginulo ang buhok nito. Nang makapag-ayos sila ng gamit ay hinatid pa sila ng isang staff ng resort sa kanilang sasakyan. Napabilib talaga siya ng restaurant doon. Napaka friendly ng mga tao, malinis ang paligid at maayos ang mga cabins. Kumpleto sa gamit. “Okay ladies, say goodbye to Crystal Beach Resort!” Nakatawang saad ni Wazel habang pinapaandar ang sasakyan. “Did you enjoy?”