Classmates Quotes Novels & Stories

napatingin ako sa mga classmate ko ang iba ay may kanyang kanyang ginagawa ang iba naman ay wala sa room. " i don't know pero sa tingin ko parang wala kasi tignan mo halos lahat ng section walang teacher.." sagot ni holy wala nanaman kaming classe hindi na nga ako nakakapag classe kasi puro practice lang ako. " omg salamat magiging tahimik na utak ko dahil walang classe.." masayang sambit ni xaxy " may utak ka pala teh akala ko lahat ng lesson natin napupunta jan sa mataba mong pisngi.." natatawang bara ni clara dito at pinisil ang pisngi ni xaxy.

kwento nito. Awtomatiko namang nagsalubong ang dalawang kilay ko sa sinabi niya. May usapan kaming dalawa na hindi namin sasabihin na magpinsan kami o ano. Malakas talaga ang kutob ko na hindi natupad ang babaeng ‘yon sa usapan. “Ano ka niya?” Diretso ang tingin ko sa kanya. “Nothing, a classmate. We also a classmate dude,” natatawa niyang saad. Hindi ko naman matandaan na kaklase ko siya, hindi ko na lang ‘yon binigyang pansin.

Pagkatapos kong basahin ang mensahe ko ay kaagad ko na itong sinend at ibinalik ulit sa loob ng bulsa ko ang cellphone ng pumasok na sa room ang adviser namin. xxx Naitawid ko ng maayos ang paboritong-paborito ng mga teacher tuwing first day of class ito ay ang introduce yourself na kahit kailan ay hindi mawala-wala. Kaso nga lang pumalya ako sa bandang huli dahil may pahabol pa ang class adviser namin na si Ma'am Daisy kung ano raw ang paborito kong motto sa buhay. Nagkagulo lahat ng neurons ko sa tanong na iyon dahil wala akong paboritong motto. Sa mga slam book na nasusulatan ko ay wala akong nilalagay sa tanong na: what is your motto in life? Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumasok sa

They suggested. "Sure, what food do you all like?"I asked. Ang naisip ko kasi ay tattoo section ang sa 'min dahil some of my classmates are good in tattooing kaya naman yun na yung naisip kong concept namin. "Para habang naghihintay ay may pwede silang kainin"Ani ni Jane. "Sure, so ano mag kaniya-kaniya tayong dala ng food?"I asked.

narinig kong banggit ng mga kaklase ko. "Mahiyain kasi ang mga katulad natin hindi kaya mag-perform kahit may talento din tayo kaya ang chismis mga celebrity ang mag-perform okay lang sa akin manonood na lang ako," sagot ng kaklase ko hindi na lang ako umiimik sa naririnig ko. "Tama ka ng sinabi hindi naman tayo naiinggit ang ibang classroom lang may kumokontra pa, bahala sila!" sabi ng isa ko pang kaklase.

sunod-sunod namang sabi ni Lucas. Napangiti naman ako at napatango sa kaniya. "Sure, you will. Baka mas higit pa nga sa kaniya," sabi ko dahil naniniwala ako sa kakayahan niya. "Oh, I'm not sure about that, Lily. Mahirap pantayan si Kuya kaya mas mahirap siyang higitan," sabi niya pagkatapos ay natawa. Hindi naman na ako nakasagot sa sinabi ni Lucas dahil nakarating na kami sa isang table kung nasaan ang mga dati kong classmates noong college.

Yes, we forgave them but we will not forget how they hurt us. Ma'am, kung ako ang tatanungin mo. Mahirap silang dalawa. Mahirap patawarin ang isang taong grabe ang kasalanang ginawa sa atin, pero mas mahirap kalimutan 'yung ginawa nila sa atin. Habang pinapakinggan ko ang mga sagot ng kaklase ko ay napangiti na lamang ako at itinuon ang sarili ko sa paggawa ng quotes para sa finals namin.

Iniirapan pa nga siya ng mga classmate niya noong mga inaway niya dati. Napangiwi na lamang siya at napalatak sa mga reaksyon na natanggap. Doon, nakumpirma niyang totoo nga ang kasabihang, “People forgive but never forget.” Hindi niya rin naman masisisi ang mga ito kung ganoon na lamang ang reaksyon nito kapag siya na ang pinag-uusapan. Hindi lang basta-basta ang mga ginawa niyo noon karamihan sa mga kaklase.

“Kanayon nga ipangpangrunam ti panagadalmo (always priority your study). Isipin palagi ang paghihirap ng mga magulang para maitaguyod ang inyong pag-aaral. Ang pag-ibig at libog ang maaaring gamitin sa tamang panahon. Crush okay lang para ma inspire kayo.” “Ammom kadi ti agsao iti ilocano?” ...my classmate. “Wen bassit laeng.”...afsheen Sige paalam sa inyong lahat nice meeting you all. “Manen, naimbag nga bigat dagiti gagayyem.”...si Afsheen “naimbag nga bigat met gayyem.”sagot naman nila. “Lets go Less, apay nga agulimekka?”

Pinaghirapan ko ang report na ito at preparado ako sa aking report kaya naman natulala ang buong klase sa aking presentation. “Very Good, Ms. Razon. That is what I call a well-presented report. Keep up the good work!” sabi ng aking professor. Pagkatapos ng klase, lumapit sa akin ang classmate kong lalaki na sinuntok ko. “I am very sorry, Ms. Razon. I did'nt mean to mock you. I was just cajoled by my friends.” sabi ng lalaki. “Apology accepted. But never do that again to other girls, especially when you dont't even know who they are. You might find yourself in big trouble.” payo ko sa kanya.