Classmates Quotes Novels & Stories

May isa namang taga STEM na lalaki ang nagvolunteer at nagsalita. "In this retreat, mas lalo kong nakilala yung mga classmate, friends and schoolmate ko. Na dapat we should never judge someone. Kasi behind those smiles and laughter may tinatago rin pala silang pain and problems. Although ayaw man nilang ipaalam we should always stay by their side no matter what. Because a companion is what they need." sagot ng isa. Napatango tango naman si Brother. May iba pang mga nag share about sa experience nila ngayon like kung gano sila nag enjoy and all.

Si Agatha sa pag udyok ng lahat, ay napainom din ng marami. Sa mga kaklaseing iyon, may mga nakaranas ng magagandang pagkakataon, ang iba naman ay may mga kabiguan sa buhay, ang pag-uusap tungkol sa nakaraan, nagsimula silang magpahayag ng mga panghihinayang. Sabi ng isa, “kung alam ko lang na mangyayari ito, sana ay nag-aral ako ng mabuti nung highschool at hindi nag cut classes ng madalas.”

"Ano ba'ng nangyari sa'yo, Slaine? Nagwork immersion lang tapos bigla nalang ganito?" Many of my classmates asked what happenend and mostly it's the guys who asked but I'm still unresponsive. "Kahit kailan ay hindi ka namin pinag-isipan ng ganoong bagay, Slaine. Yes, kalog ka at may saltik minsan pero hindi sa punto na magagawa mo ang mga bagay na sinabi sa chismis ngayon. We're not just classmates here but a family. We believed you more than those rumors. Nakasama ka naming lahat sa iisang classroom at malayong-malayo ka sa sinasabi nila."

walang ganang bati ng senyorito pabalik. "We're classmates before," the woman's voice became sensual. "Yeah, I remember." "Kamusta ka na?" ramdam ko ang papalapit na yapak ng dalawa sa akin. "Perfectly fine." "Kita ko nga," she laughed. Kita mo ring walang gana makipag usap sayo ang tao, didikit-dikit ka parin. Classmates kayo noon, kaya paniguradong alam mo kung gaano kagaspang ang ugali niyan. Pero ito ka, nanlalandi. Naku, kurutin ko iyang singit mo e!

Tumawa kaming lahat, maliban kay justine. "gumawa kasi kami, nang BL page, inyong apat." sabi ni andrea. "kasi, sa mga classmates natin, kayo ang nagstand out sa kagwapuhan, at kinikilig kami sa mga sweet moments n'yo." dugtong ni patricia. "KeThan for kenzo and nathan, AdTine for adrian and justine." sabi naman ni clarisse. "ahh, kaya pala." sabi ni justine.

Mahinang tanong ko at sinulyapan ang mga nakatingin sa amin. "For college, a ball." Matipid niyang sagot habang nakatingin lang sa dinaraanan namin kaya naman lumunok ako. "Lahat?" "College," paglilinaw niya kaya tumango na lang ako. "Laze I just wonder, are we friends?" Sobrang hina ng tanong ko at doon siya tumigil sa paglalakad, tapos ay nilingon ako. "Ah hindi ba, classmates lang oo sabi ko nga eh ikaw naman." Mabilis kong sabi at iniwas na ang tingin sa kaniya dahil sa hiyang nararamdaman.

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

"We should celebrate your win!" Umiling-iling akong tumawa. Magdidiwang ulit kami ng unlimited inuman at sayawan sa hotel nila. "We should invite our classmates too?" untag ni Benjamin. Hindi ako pumapayag sa ganitong ideya ni Min noon pero parang tama rin iyon para makalimutan sandali ang naninirahan komplikasyon sa puso ko. "Maybe our schoolmates, too. The more the merrier, right?"

At habang tumatagal ang usapan at umiikot ang alak sa mesa, unti-unting naging mas totoo ang lahat ng kwento. Hanggang sa may isa sa kanila ang biglang nagsabi— “Alam niyo… ang dami kong pinagsisisihan noong high school.” “Kung babalik ako noon,” lasing na natatawang sabi ng isa nilang kaklase nila habang hawak ang bote ng beer, “mas mag-aaral sana ako nang mabuti. Hindi iyong puro landi at cutting classes.” Nagtawanan agad ang lahat.

Nagkayayaan kasi kaming uminom ng mga kaklase at kaibigan ko dahil wala namang pasok bukas. "Broken ka ba?" usisa ng isa kong kaklase. I rolled my eyes at her before chuckling again. "Ako? Mabo-broken? Hell no! Wala naman akong nararamdaman para sa kanya," tanggi ko. Napailing sa tabi ko si Tati. "Lasing na nga 'to..." she muttered.