Classmates Quotes Novels & Stories

Out of curiosity, gustong maka-experience ng mga bagay-bagay, lalo na kapag may mga barkada sila tapos lahat ng mga kaibigan nila may jowa, so di pwedeng maiiwan sila, syempre kelangan talagang sumabay. "Hala, nabasa ni ma'am!", chat 'yon ni Chris. At nagsend ng laughing emojis ang mga classmates niya. "Oy okay lang naman 'yon, basta't priority pa rin ang pag-aaral ha", yon ang response ko sa gc namin.

“Kasama si Veron? Si Ivory at si Jenny?” “Hindi. Ako lang—” “Ang sabi mo teacher mo noong senior high school,” mabilis na putol niya sa akin. “Oo nga. Pero… hindi ko naman classmate sina Veron, Ivory, at Jenny no’n. Schoolmate ko lang sila.” “Kung ganoon, mag-isa ka lang? Wala kang kasamang kaibigan.” “Makakasama ko naman doon ‘yong mga kaklase at kaibigan ko dati.”

“Hmmm… naaalala mo nung highschool tayo? Nung nagtatago tayo tapos nakapulot tayo ng isang daan?” “Aaah oo! Yung pinambili natin ng kwek-kwek at palamig!” “Oo hahaha para tayong naka hit ng jackpot non. Ang dami rin natin nabiling fishball saka gung fres? Yung candy na maliit na bilog?” “Oo hahaha yung hinihipan tapos parang nakalutang siya.” “Tapos ipagyayabang natin sa mga classmate natin kasi sabi natin Magic hahaha.”

iling ni Veronica sa gilid ko. Nadamay pa kaming lahat sa ginawa ng classmate namin. For a first-year student, she's too confident to talk to her seniors like that. Pero hindi ko s'ya masisisi, nakakairita talaga kasi itong si Ryle minsan. -x

I smirked. Huminto ako sa likod ng Faculty na malapit lang din sa Engineering building. Humarap ako kay Jamaica. "Makiki-sit in ako sa block mo. Isang araw," ani ko. "What?" Humalukipkip ako at ngumiti sa kaniya. "So don't seek trouble from now on. There's a saying, a classmate for a day is a classmate for a lifetime." Ngumiwi siya sa sinabi ko saka umirap. "I'll attend your class too,' aniya.

Napuno na naman ng tawanan ang classroom dahil sa pamimilosopo ng isa kong classmate. Nakitawa rin si Sir Pao sa classmates ko pero hindi rin nagtagal 'yon at sumeryoso ang kanyang mukha. "Oo nga andito tayo sa loob ng room, pero may isa akong mapapalabas ngayon. Gusto mo mauna De Leon?" tanong niya sa classmate kong sumagot sa kaniya. Napayuko at mukhang nagpipigil ng tawa ang kaklase ko na iyon ng sumagot siya kay Sir, "ayaw ko Sir pfft!"

"Pre hindi ba classmate natin kanina yung isa dun?" Sinundan nung mata ko yung tingin niya, sila Sanya na naman. "Oo." "Tignan mo parang may mga nire-represent na personality sa kanila yung bawat isa, yung classmate natin yung medyo Nerd, yung isa naman na kayumanggi parang sporty tapos yung isa naman musician, tapos yung isa--" "Kaartehan," dugtong ko nung si Sanya na yung ide-describe niya. "You should stay away from them."

“What if makita tayo ng mga classmates ko? O baka may taga-school na makakita sa 'tin? B-baka mapatalsik ka—” Napasinghap ako nang bigla ako nitong siniil ng halik. Wala sa sarili akong napahawak sa dibdib nito habang siya ay hapit ang aking beywang. “Don't worry too much. Don't think about other people. Enjoy this day with me.” --

“Kung nagalit man, iyon ay dahil kahit anong gawin ko, di mo ko pinapansin.” Napasinghap si Archi, gulat na gulat. “But Karm-" “We were schoolmates… no, naging classmate pa nga sa iilang subject. Pero ni isang beses, di mo ko tinapunan ng tingin. Kapag tumatambay ka sa hindi crowded places, nandoon rin ako pero nakagraduate nalang ako, di mo man lang napansin na nandoon rin ako sa mga lugar na yun.”

Barbie ni Joaquín. “Napakaswerte mo naman, sobrang yaman ng childhood friend mo. Sustentadong-sustentado ka kahit na minsan tinataray-tarayan mo lang,” sambit ng maarte nilang kaklase na hindi rin naman kagandahan. “Dapat hindi ka nagpapakita ng saltik mo, gagi! Sige ka, baka sawaan ka n’yan. Sayang lang ang perang ginagastos nya sa ‘yo,” dagdag na payo pa nito na nagpabigat lang lalo sa dibdib nya.