Clutched In Tagalog の小説・ストーリー

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

tanggi niya. “I saw you, Alessandra! Huwag ka nang tumanggi. Nakita kitang inilagay mo iyon sa clutch bag mo kanina!” bintang nito. Lumapit si Liza, hawak ang dibdib at tila hindi makapaniwala. Napakagaling din talaga nitong umarte.

wika niya. "Ano naman po yon?" tanong ko ng biglang may isang sigaw ang nagpagulat sa amin. "CLAIRE BUMALIK KAAAAAA! AAAAAA" Napangiti naman ako nang makita ko ngang si Ana yung sumigaw at tumakbong umiiyak papunta sa lugar kung nasaan ako. How I miss this girl so much.

Hushing her and caressing her back, letting her feel my love for her. "hushh stop crying baby you are fucking safe now.....damn i can not lose you baby, ikamamatay ko" she stiffened. Tila biglang may nagsara sa gripo kung kaya biglang tumigil sa pagtulo ang kanyang mga luha. Her mouth hunged open as her eyes grew wider...speechless!

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Bakit ko 'to nararamdaman? "A-Ang init mo," sabi ko sa kan'ya at itinaggal na niya ang pagkakahawak sa braso ko. Hindi niya ako sinagot at bigla na lamang siyang napa-ubo. Kinabahan ako kaya agad kong hinawakan ang noo niya gamit ang palad ko. Agad ko rin itong tinaggal dahil sa sobrang init nito.

takot na ani nito " Bakit ba?huh?eh kung ingudngud ko yang Mukha mo sa semento?ng malaman mong napaka importante ng first kiss ng isang tao! ". hawak ko sa kwelyo niya Pero dahil lalaki siya at malakas siya tinulak niya ako.. " So first kiss mo ako?how come? ". ngising lapit nito saakin na tila parang hindi saakin natakot kanina

Naghihintay ng pag-agree ng anim kong tropa sa Foedus? “Then what do you want me to say?” Chloe asked innocently and damned cute. “I get everything you said, but again… why do I need to make tah-ga sa bah-tow?” My tongue went between my teeth at napakamot ako sa gilid ng noo ko sa inis. “Another idiom of ‘itaga sa bato’ that you will say, and I will make sure to find someone na mataga today,” asar kong sabi.