Codename Anastasia Ch 28 Novels & Stories

Kahit pambobola lang ang sinabi nito ay napangiti siya. Pinaikot niya ang isang kamay at humawak sa batok ng lalaki, ang buhok nito sa batok ay pinaglalaruan ng daliri niya. Kagat ang labi ay lumalim ang paghinga niya na ang kamay nito ay pumipiga na sa tagiliran niya. Nagsimula na rin itong gumiling, dahil nakasandal ang likod niya sa kaniya kaya nadadala siya. Hanggang sa unti-unting nasiyahan na siya sa lalaki. Sinabayan niya ang bawat paggiling nito. Ang puwet niya na lalong idiniin sa pagkalal*ki nitong nasa likod niya na ramdam na ramdam niya na ang pamumukol. Napasinghap siya sa gulat ng bumakat 'yon at napatigil siya. “Talaga bang gano'n kalaki 'yon?” tanong ni Tasha sa loob ng utak

Inalis niya ang pagkahawak ng kamay ni Arthuro sa kanya. Muli ay sinugod niya si Michel. Nakaisang hakbang na siya pero natigil ang ikalawang hakbang niya dahil nagkasa ng baril si Michel. “Ano?! Baka mauna ka sa imperno, Anastashia,” sarkastiko ito. Nailunok ni Anastashia ang sariling laway. Hindi niya akalain na mangyayari ito. May hawak na baril si Michel at wala siyang laban.

Each layer falling like his inhibitions. "Say stop," he said, his voice hoarse. Pero wala akong sinabi. Dahil sa misyon kong sirain siya... ako ang unang nabasag. And as his lips traced my collarbone, as his hands moved lower, I knew this night would haunt me. Because Zech Chartreuse didn’t fall in love. He consumed. And tonight, I let him devour me.

ANASTASIA "DEEPER!" "Harder!" Thump. Thump. "Oh God!" Thump. What the...nabubulabog ako. Tinanggal ko ang headphones ko at saka ako tumayo mula sa aking kinauupuan na swivel chair sa tapat ng aking computer set habang naghihintay ng client bilang isang home based call center agent. "Oh God. That's so good, Crisanto! Deeper!"

Pero sa ganitong laro, laging may hindi inaasahang twist. At handa akong harapin kahit ano pa ang susunod na mangyari. Apat na oras ang lumipas nang marinig ko ang pag-vibrate ng aking telepono. Kalmado kong sinagot ang tawag. "It’s done," malamig na sabi ng assassin sa kabilang linya. "No traces, no witnesses. Exactly how you wanted it." Napangisi ako. "Good. I’ll send your payment."

WARNING: THIS SCENES MAY TRIGGERED YOUR SENSITIVITY. READING WITH RESTRICTION IS ADVICE. Gamit ang Kawasaki Ninja H2 Carbon big bike motorcycle ay sabay na sumakay si Westley at Xanthe upang puntahan ang lokasyon ng anak ni Marites. Ang babaeng nagtangka sa buhay ni Ms. Fushia. Sa isang lumang gusali sila dinala ng informer nila. Ternong all black with hodie jacket ang parehong suot ng dalawa at nagsuot din sila ng facemask upang hindi sila makilala.

Wala akong ideya na sekreto niya akong sinusundan hanggang sa makauwi ako sa aking condo. Napasinghap ako nang bigla kong naaalala ang ginawa niya sa akin noon. Ilang linggo ko rin siyang hindi nakita pagkatapos malaman ng lahat ang ginagawa niya. Nakahinga ako ng maluwag at naging kampante na umuwi mag-isa. Ngunit pagdating ko sa labas ng aking condo, nadatnan ko na sinusubokan niyang buksan ito. Tinatawag niya ako gamit ang aking ikalawang pangalan na Anastasia. Dahil sa takot, hindi ko mapigilang tumakbo at humingi ng tulong. Ngunit nakita niya ako. Hinabol niya ako hanggang sa makarating ako sa gate ng condo.

Then Grandpa turned to the last one—her presence made the room feel lighter. “Fayre Sivistica, fourteen. She was taken by the Sivistico Clan and smuggled into China. Recovered shortly after Khalil. Their families were long-standing enemies.” “She is deadly with long-range weapons and a master in field analysis. Her code name will be Singko.” Then Grandpa turned to me. I didn’t move. I felt the weight of every stare in the room. “And lastly… Anastasia Grey. Age twelve. Born of legacy, forged by loss. You’ve trained with me since before you could write your own name.”

"Charot lang. Pero infairness, pogi pa rin si fafa Alessandro kahit may balbas at mukhang zombie." Natigilan si Anastacia. Mukhang zombie? Hindi na nito inaalagaan ang sarili muna nang umalis siya? Kagat-labing naupo sa sofa si Anastacia saka binuksan ang shoulder bag. Naroon pa rin ang cash, cellphone, mga kolorete at cards ni Alessandro. Hindi napigilan ni Anastacia na mapalunok.

Napapikit siya. Idinikit ni Vance ang noo niya sa noo ni Anastasia habang nakatitig ang kanyang mga mata sa mapang-akit nitong mga labi. Hinawakan niya ang mukha at hinaplos ang labi nito, waring pinapainit niya ang nararamdaman nito. Ilang sandali lang ay agad na sinakop ng kanyang mapangahas na labi ang mga labi nito at mainit namang tinugon iyon ni Anastasia. Naging malikot ang kanyang mga kamay. Mula sa pagkakaupo, mabilis niyang naihiga ang dalaga saka dahan-dahang tinanggal ang mga damit nito. Ngayon niya napagmasdan ang kagandahan ni Anastasia dahil sinadya niyang buksan lahat ng ilaw sa loob ng kwarto. Nahiya naman ito sa ginagawa niya. Mabilis nitong tinakpan ang dalawang nakaumbok