Comeback Stronger Quotes Novels & Stories

"But its killing me." "Bubuhayin ka ulit ng sakit na yan. Your rebirth will become your ultimate self. Trust me. I've been there. It's the process of making you tough and to ready you in the upcoming battle. So go on. Pour it out and let it be your strength." she said smiling before hugging me. Karen was one of my strongest friend. My great ally.

halos tulala nitong saad na ikinabuntong hininga ko na lamang. "Pero hindi pa naman huli ang lahat, hindi ba? Tama siya sa una niyang sinabi, na at least nabubuhay ka pa. You can still do everything to gain your strength and turn that tragedy as your inspiration," tapik ko nang makailang ulit sa kanyang balikat.

"Ako na ang bahala sa lahat, gagawin natin ang lahat para makalakad ka ulit." Napangiti ako dahil tuwang-tuwa siyang bumaling kay Leli. "Narinig mo iyon, Leli? Maaari ulit akong makalakad? Makakapamasyal na tayo ulit." "Di ba paulit-ulit kong sinasabi noon sa'yo na magpalakas ka kasi darating ang araw na makakalakad ka ulit?" "Magpapalakas ako," he declared.

“Listen, Miro. You think you’re losing something precious. But you’re wrong.” Dahan-dahan siyang tumingin sa akin habang naghihintay sa kasunod kong sasabihin. “You are not losing them. You are protecting them.” Napakuyom siya ng kamao pero hindi siya sumagot. “Revenge, war, power, they are not won by weakness. They are won by sacrifices, by standing strong even when it feels like the world is breaking you apart.”

sabi niya, tumango sa akin habang ngumiti ng kaunti, “you’re stronger than you think. And even when you doubt, I see it. And I’ll remind you. That’s my job—besides… being your suitor.” Napangiti ako ng tipid. “I… I don’t know what to say.” sobra akong nalulunod sa mga magagaan niyang sinasabi. “It’s okay. Just… focus. Trust yourself. Trust your team. And trust me—pero sa ngayon, iyon muna. Okay?” Tumango ako, huminga nang malalim. Ramdam ko ang bigat sa dibdib ko, unti-unting humuhupa.

“What if she chose to just stay there?” If that ever happens, I will do my best to be deserving for her again. I will pursue her again. Hindi ako papayag. “Maybe she will come back here but…not to you,” saad niya sa maingat na boses. “Remember, Callum. The only thing you can do is show that you are strong even after she left you. If you want her to accept you again, fix yourself. Be a man enough and successful. Use her as a motivation to correct the wrongs you have done and that way, you will be deserving of her again...”

Niyakap niya ako nang mahigpit. Taimtim kong dinama ang mainit na yakap mula sa kanya. Kailangan ko 'to ngayon kahit hindi ko aminin sa kanila. Isang malakas na kasagutan na ang ginawa kong pagtugon sa yakap niya. "You are strong. You are way stronger than you ever think you are, Gabbi." Naputol ang moment naming dalawa nang makaramdam kami ng ibang presensya sa paligid. Halos sabay kaming napatingin sa paparating mula sa dilim.

"I've got a painful past. I was hurt so much. I lost everything Andromeda. My career. My love. Myself. But still I am here. I want to continue to live and to move forward. I don't want to stay in the past. It is depressing. And I don't want to think the future also. It will give me anxiety. I just want to live in the present. I am at peace. That's why, the most important is to stay-stay living in the present. Be strong, be different, be you Andromeda." " Watashi no sei ureshikunai to sentaku dakara. Demo ne motto tsurai kami jibun ga ureshi to shinjiru koto, nanimo daijoubu janai to omou kara?" Tahimik na umagos ang mga luha ni Andromeda." I am so weak. I can't even defend myself. He is ri

Pinatulan lang niya. Wala na. Tapos na kami. Lahat ng mayroon kami ay isa na lang alaala. Katulad ni Pauline . . . I didn’t want to leave her behind, pero hindi ko naman siya puwedeng isama sa pupuntahan ko. Besides, I will be back anyway. Hindi ko lang alam kung kailan. Pagbalik ko, I will be different. I will be stronger. Pagbalik ko, kaya ko na ulit humarap sa lahat na nakataas ang noo. At wala nang puwedeng magpaluha sa akin.

“At sa bawat araw ng aking recovery, may isa pang dahilan kung bakit ko piniling bumangon muli. Isang inspirasyon — hindi niya alam, pero sa simpleng salitang iniwan niya sa akin noon, nabuhay ang tapang ko. ‘Hindi ikaw ang pagkakamali ng tadhana. Hindi ang mga sugat ang magtatakda kung sino ka — kundi kung paano ka babangon.’ Ang mga salitang iyon ang naging sandata ko sa bawat operasyon, sa bawat therapy, sa bawat umagang hinaharap ko ang sarili ko sa salamin.” Alam ni Veronica na naririnig ni Eros ang bawat salita. Hindi niya binanggit ang pangalan. Hindi na kailangan. Pareho nilang alam kung sino ang nag-iwan ng mga salitang iyon. “Sa tulong ng mga doktor, lalo na ni Dr. Miguel, unti-unt