روايات وقصص ضمن Confession In Bisaya

Hindi bababa sa para sa kasalukuyang Ysa. Nang marinig iyon, bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Elijah. Hindi niya agad sinagot ang sinabi nito. Ilang segundo siyang tahimik habang nakatutok ang tingin sa kalsada. Pagkatapos ay nagsalita siya, may bahagyang biro sa boses. “Is that a love confession for me?” Napangiti si Ysa. “Nagsasabi lang ako ng totoo.”

“Ayaw ko na. Madaya ka, Amaya. Nilalakasan mo ang pag-pitik sa noo ko. Isumbong taka kang Mama.” Destiny can't help but let out a low laugh. Tagalog at Bisaya na dialect ay pinagsama-sama minsan ng dalawa sa isang pangusap. Ang kaninang tawanan ay nauwi na naman sa pikunan. Nakaupo ang dalawa sa papag habang si Amihan ay haplos-haplos ang noo na pinitik ng daliri nang kambal nitong si Amaya.

“Lies! All lies! Elias, you bastard! You planned all of this!” Tahimik lamang si Elias, nakatingin sa kaniya, may malamig na ngiti. Hindi siya nagpaapekto. Samantala, si Cassandra ay nanginginig habang nakatingin sa hukom. “Your Honor… please… I was coerced. I didn’t want to do any of this. Pinilit lang nila ako!” Judge shook his head. “Miss Gonzaga, you confessed voluntarily on video. No coercion was evident. At maraming corroborating evidence ang nagpatunay ng partisipasyon mo. This court cannot ignore that.”

“Ang gwapo kaya ni Sir! Tapos ang bait pa po. Hindi ko na nga po mapigilang hindi ma fall sakaniya. Kaya lang po parang kapatid lang po ang tingin niya saakin.” Pano mo naman nasabi?” muli kong tanong sakaniya. “Kasi po, nag confess ako sakaniya.” nalaglag ang panga ko sa sinabi niya. “Nag confess ka?” namimilog ang mga mata kong tanong sakaniya. “Opo, Doctora. Binasted nga po ako ni Sir. Parang nakababatang kaptid lang daw po ang tingin niya saakin.” naka nguso rin niyang turan.

Andreas asked, with an accented Tagalog. Ate Betsy nodded. “Nagka-case ako ng ganon, it was wild, binreak ‘yong babae ng jowa niya after niya pumasa ng board exams.” I glanced at Ate Betsy. “Wait, ikaw ‘yong may hawak nung case na ‘yon?”

malakas na bagyo na sinalanta ang lahat ng meron ako. Bumalik ako sa Bicol ng bigo. I didn't tell Kyle, I didn't tell anyone. I lost faith in that man, and I lost faith in myself at the same time. I can't keep this child. I don't want it. I will get rid of it and I will pursue my studies. I have decided. Ibabalik ko sa dati ang buhay ko. When is this child gone? Maipagpapatuloy ko na ang pangarap ko. Wala na siyang maiiwan sa akin na bakas ng kaniyang kasinungalingan. This is the biggest mistake I made, and I am starting to regret my impulsiveness. Sa huli, ako 'yong naiwang talo.

Kumutsara ng biko si Padre Tiago at saka ipinakain sa akin. Napapikit ako nang matikman ko ang biko at ang manamis-tamis niyang t***d na sobrang nakaka-satisfy. "Ano ang lasa?" tanong niya. "Ang sarap sarap po, Padre." Wika ko na nginunguya pa rin ang nasa bibig ko. "Ito naman bata." Ani Padre Isagani na nakahanda nang magpasubo sa akin ng suman na mayroong t***d niya.

anas ko. “Why? Do'n ka din naman nakatira noon o baka naman dahil sa sinabi ko kanina? Sinabi ko naman sayo na hindi mo kailangan na sagutin ang pag coconfess ko sayo, sapat na sa akin na malaman mo. I still like you and that will never change.” FASTFORWARD

ko pa rito "Ahh...ehh Sorry Alli, hindi ko sinabi sa'yo sa Batanggas tayo pupunta baka kasi hindi ka sumama sa akin kapag sinabi ko agad sa'yo at napapansin ko iniiwasan mo ako, simula noon nangyari, at hu'wag Ka mag alala alam ni mang Jose nasa Batanggas tayo. pinag paalam na kita sa kanya. "Napaawang ang akin bibig sa sinabi nito.

mahaba nitong paliwanag, ang boses ay nagpapaintindi. Shocked by what she heard, she couldn't utter any words in response. Hinayaan lang din naman siya nito na maproseso muna ang lahat sa kaniya. Minutes passed by when his confession finally sank in. "Naintindihan ko naman kung may anak ka sa kaniya. Wala rin naman akong karapatan para makaramdam ng kung ano." Masakit man ang mga katagang binitawan niya ay iyon naman talaga ang totoo.