Novel & Cerita Confession Korean Movie

Nang napag-usapan na ang gagawing pagbabago sa pelikulang ginagawa namin tumayo na kami sa inuupuan namin. "Hey," tawag ni Kim napalingon ako nang marinig ko 'yon. "Hmm.." nasabi ko na lang napalingon ako bigla sa likuran ko. "Ulineun yeoleobun-eul jeomsimsigsa-e chodaehago yeoleobun-eul wanjeonhi al-agago sipseubnida." nasabi ni Jae. (We invite you to lunch and we also want to get to know you completely.)

Namamatay ang sender nila pagkatapos mag-confess? Kaagad kong hinanap ang group page na 'yon sa search tab. Nakita ko kaagad ang logo ng Alpas Confession Files: isang lalake na nakatayo sa gilid ng rooftop ng building, nakasuot ng itim na jacket at nakatalikod. Out of curiosity, pinindot ko ang logo na 'yon at nakita ko na more than 500K ang members nito. Hindi ko alam pero naramdaman ko ang kakaibang lamig sa gulugod ko nang mabasa ang pinned post nito.

tanong niya kaagad sa akin tumango lang ako confidential ang usaping 'to. Naglakad na ako papunta sa dressing room ng taong ayoko nang makita pa. Kung hindi lang sa girlfriend ko at kasama siya sa cast ng gagawin kong pelikula hindi ko siya haharapin. "Tao po!" tawag ko ng kumatok ako sa pintuan. "Sino 'yan?" bungad ng isang matandang babae. "Ako si director Keith Jin Woon, ibibigay ko lang ang script ni Ms. keith Gianna Jeon?" aniko hindi ko ginagamit ang full name ko.

Napaayos ako ng upo nang sagutin niya ang tawag. “Sire, this is Yeon Na. I have something important to confess,” agarang sabi ko, pilit nilalabanan ang kaba sa dibdib ko para masabi na ang totoo at makapagsorry na rin sa lahat ng pagsisinungaling ko. “He’s in the bathroom,” sagot ng isang babae. “Naliligo pa siya,” dagdag pa nito. Bahagya kong nailayo ang cellphone sa tainga at napako ang tingin ko sa screen, bahagyang nanginginig ang kamay ko.

Mahigpit ang pagkahawak ni Luna sa kanya kaya hindi siya Nakatayo, hawak kasi ni Luna ang kwelyuhan bahagi ng damit nito. " Mahalaga, kasi gusto kita. " sambit ni Luna na walang pag-dalawang isip. Nagulat naman si Kyro sa biglaan na confession mula sa nag-iisang Luna Natividad. Na mula ang pisngi ni Kyro sa narinig, dumadagundong na naman ang kanyang dibdib. Napalunok si Kyro, at hindi malaman kung ano ang sasabihin kay Luna. Nagtataka, at gulat ito sa narinig ngunit may parte sa puso niya na gusto niya din pakawalan.

Ang nakakaantig na pag-amin ni Hailey ay umani ng panibagong palakpakan mula sa pamilya Camden. Ngumisi si Park Chan-young at ang dalawa pa sa love confession ni Hailey. "Anong biro. Talagang ipinagtapat ng b*tch na iyon ang kanyang pag-ibig kay Jordan. May kasabihan sa South Korea na ang mga whore ay walang puso at ang mga performer ay walang moral.

kako sa kanya "Sabi na nga ba eh, noon pa man ay pinagnanasaan mo na ako," natatawang bulalas ni Killian. Hinampas niya naman ang braso nito. "Medyo kumakapal yata ang mukha natin ngayon. Sino ba ang unang nagconfess? Ikaw naman diba," ani ko. "Masyado ka kasing pakipot eh." sabat niya

"Ano? Hindi ka na naman ba magsasalita? Gusto mo bang mabaliw na ako kakaisip kung bakit paulit-ulit ka nalang bumibili ng sim cards? Alam mo Chel...hindi ako usiserong klase ng tao. Pero pagdating sa'yo. I can't control myself to be one. Ikaw lang rin ang nagbigay rason kung bakit ako nacurious sa pagkatao mo. You never told me everything. At ngayong may sugat ka na naman sa pisngi ay sasabihin mo lang sa'kin na that was none of my business? Gusto mo bang mamatay na ako sa pag-aalala?" Nanginginig ang tuhod niyang naupo sa sofa. Hindi niya rin inaasahan na talagang pinoproblema nito ang mga kahina-hinalang kilos niya. "I hope you won't judge me after hearing my... confession sir." Inangat n

Kung nasa harapan ko lang siya ay kanina ko pa sana siya binaril. “Ang lakas ng loob mo para kalabanin ako.” Tiim bagang kong wika sa kanya. pansin ko naman ang pananahimik niya sa kabilang linya at mayamaya pa narinig ko ang kanyang malakas na halakhak. “And who are you?” natatawa niya pa ring wika. “I think you forget, I am Paul Vincent Sohn, the one con-artist who stole your Son’s money,”

The bulb buzzed overhead, casting her shadow long and distorted against the wall. Her phone buzzed again. A new file appeared: CONFESSION_DRAFT.mp4. Her breath caught. She pressed play. Her own voice filled the cell, distorted but unmistakable: “Ako si Sophie Rodriguez… at inaamin ko… ako ang nagnakaw.” Her knees buckled. “Ano ‘to… bakit boses ko ‘to?” she whispered, horror flooding her veins. The other detainees stared, wide‑eyed, some mocking, others pitying.