Confessions Augustine Novels & Stories

I sat down infront of my vanity mirror, kita ko pa naman ang sarili ko rito kahit medyo madilim, gamit ang salamin ay tinignan ko kung nasaan ang hipokritong pumasok sa kwarto ko. I don't hear any footsteps, but I was left with my mouth open when my mirror suddenly shows a figure. What the fuck? It's Augustine! Lumabas siya mula sa madilim na parte at nagpakita sa akin sa salamin. I was so shocked to the point that I can't say anything nor move my body. "How's your wound, Amoré?" Tsaka lang ako natauhan nang marinig ko ang tanong niya. Mabilis akong naglakad palapit sa pintuan at ni-lock ito tsaka ko binuksan ang aking ilaw.

“A-Anong ginawa n’yo sa kanya?” “Alam mo naman na allegric si Augustos sa mga sinungaling na tao. Pasalamat ka at may pakinabang ka pa sa kanya kaya hindi ka n’ya ginagalaw. One wrong move again and you’re dead. Hindi lang ikaw ang ipatutumba n’ya kundi pati na rin ang mga taong nakapaligid sa’yo na alam n’yang importante sa’yo.” I was quiet the who ride. Talak nang talak si Luther sa tabi ko habang tahimik lang ako at malalim ang iniisip.

Maaari lamang mong isipin kung gaano kalaki ang panganib sa loob. Sa pagkakataong ito, nagmamadali si Augusto kasama ang kanyang mga tao. Nang makita niya ang mandirigma na itim na tanso na damit, siya Agad na lumuhod kaagad. "Sir, ang dalawang trespassers na ito ay pumasok sa sekta. Mangyaring kumilos at agawin ang mga ito!" Augustus Sigaw niya na may mga ngipin na nakakunot ang noo.

Ito ang pakay ko, ito ang pinunta ko para balikan ang importateng bagay simula ng nabuhay ako. I packed all my things. Hindi ko na kayang magtagal pa dito. Paalis na sana ako ng kwarto ngunit nagulat ako ng nandoon si Augustus, nakatayo at nakasandal, naka-krus ang kaniyang braso at mariin akong tinitigan. Hindi ko siya pinansin at nilagpasan na lang ngunit napahinto ako sa sinabi niya. “Did he fuck you?”

Walang komplikasyon, walang koneksyon. Sa ikatlong araw pa lang ng kasal ni Augustus at ni Francine, narinig na agad ni Augustus na magsisimula na ang pagpapadala ng mga tao sa probinsya. Halos kinabukasan matapos niyang makuha ang balita, agad siyang nagmakaawa sa mga lider ng unit niya na siya’y maisama. Mas pipiliin pa daw niyang magbungkal ng lupa at magbilad sa araw kaysa manatili sa bahay kasama ang babaeng iyon. Wala siyang nararamdaman kay Francine kundi pandidiri at matinding pagkasuklam.

"Alam kong hindi galing ito sa trabaho. Nakita ko, malalim ang sugat—parang may bumaon na matulis na bagay. So, kailan mo aaminin sa akin?" Napabuntong hininga si Xavier. Pagkatapos niyang lumagok ng white wine at nagpunas ng bibig—humarap siya sa kanyang asawa. "Fine, sasabihin ko na. Nakalabas ng bilangguan si Augusto. Linggo na rin ang nakalipas, then week later pumunta siya ng site to meet me. I ask him for lunch—sumama naman siya. I just want to talk to him but he's furious. Lost of temper. Ang this is what happen. Hindi naman malalim ang sugat. Look at now, it's alreadt healed."

Pero pagkatapos makinig sa kanyang mga akusasyon, nanatili siyang hindi nabigla. Si Augustus ay naging berde dahil sa labis na galit. Wala na siyang ibang gusto kundi patahimikin ang loko. "Enough! May hangganan ang kabaliwan mo. How dare you na magsalita ng nonsense sa harap ng officials? Labas." "Sa tingin ko sinusubukan mo lang siyang protektahan." Si Thomas ay matigas ang ulo bilang isang mula.

Dahil minsan na akong nalagay sa gano'ng sitwasyon. "I-I . . . don't remember you meeting me," I heard him said. Napailing na lamang ako at pilit na pinunasan ang mga basang pisngi ko. "Kaya huwag mong isusumbat sa akin na hindi ko sinubukang ipaalam sa 'yo ang tungkol sa mga bata dahil ginawa ko, Agustine. Isang linggo pagkatapos kong malaman na buntis ako, nagpa-book agad ako ng flight pabalik dito. You pushed me away when I tried to tell you directly. Kaya hindi mo rin ako masisisi kung bakit paniwalang-paniwala ako sa iba, Agustine. Because I saw it with my own eyes, you were with them acting like a happy family."

Lumapad na ang ngisi ni August na umahon na ng kama at nag-inat na ng kanyang dalawang braso. “Nalaman ko lang ang tungkol sa bagay na ito na tinatago ni Adrian nang hindi sinasadya…” Nanatiling tahimik si Naomi, tinitimbang kung totoo ba ang sinasabi ni August sa kanya at kung hindi nagsisinungaling. “Hindi ba at hinarass ka na rin niya dati pa?” muling tanong ni August ng ipaalala kay Naomi ang kagaguhan ni Adrian.

Hindi pa rin niya sinagot ang mga opinyon ng kaharap na parang kahit isa doon ay walang tumalab. “Magkaiba kami. Ako kapag alam kong ginagawa na akong tanga, tumitigil na ako.” rason ni August na lumapad pa ang ngisi, “Hindi ko pinagpipilitan ang aking sarili. Ano ako? Hilo? Kung ayaw na sa akin, maghahanap na lang ako ng iba.” “Talaga? Parang hindi yata iyon ang nalaman ko.” tanong ni Nero kay August, pinanliitan pa ito ng mga mata niya.