Novel & Cerita Cornered

I shouted "Anong bastos, eh ikaw nga tong huhubad hubad kung saan saan"aniya habang nakatalikod padin sakin. Napabuntong hininga nalang ako't di na sumagot dahil mali din naman ako "Ano ba kasing ginagawa mo jan, bat ka n*******d" "Naka lock yung pinto ko and I don't know how the hell can I enter now"naiinis kong sabi

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. "Kung hindi ka naging mausisa, wala ka sana sa ganitong sitwasyon." Napabuntong-hininga siya. "Ngayon... dihado ka na." Dahan-dahan siyang sumilip sa gilid ng divider. At saka lang niya tuluyang napagtanto ang mas malaking problema. "J-Jusko..." "Ang kwartong kinaroroonan ko ngayon..."ito pala mismo ang kuwarto ng lalaking sinisilipan ko kanina..

Location: Red District Urvularia City “I heard that another fight will happen tonight. Are you coming?” Lumapit sa kanya si Torn. Uminom muna si Zyrex sa hawak na beer habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. “I thought you're busy. Why are you here?” tanong niya nang hindi tinatapunan ng tingin ang kaibigan. “Drinking with you?” natatawang sagot nito. Tinaas pa nito ang isang can sa kanya bago uminom. This building is owned by Torn, his only friend. “So... Are you coming?”

Maya-maya pa, narinig niya ang malamig at matigas na boses ni Kael. "Sa huling pagkakataon." Bumilis ang tibok ng puso ni Gia. "Ano po?" "Walang sakit si Axel!" Hindi sumasagot, ayaw makipag-usap, at kayang tumitig sa iisang bagay nang matagal. Ano pa iyon kung hindi isang abnormalidad? Hindi lang iyon, mahina rin ang katawan at ayaw kumain. Kailangan pa minsan gumamit ng swero para lang may laman ang kanyang sikmura. Kung hindi iyon sakit, ano pa iyon?

Nelorie asked. Napahawak ako sa kanilang dalawa. Iyong feeling na na-corner ka tapos wala kang malalabasang pinto maliban sa dinaanan mo noon,nakakastress. Paano kami lalaban sa kanila? Teka dejavu ba ito? Parang nangyari na sa akin ito ah! Kapag tumakbo kami siguradong sa changing room lang ang pwede naming puntahan. Kaso kapag doon lalo kaming corner.

Agaw pansin naman sa paligid ang mga laruang pang lalaki tulad ng action figure at iba pa na sa tingin ko ay nagkakahalaga ng malalaking presyo dahil nakakita na ako ng ganyan sa mga palabas na napanood ko. Pansin ko din ang tatlong hoverboard na nakatayo, tiyak na mahilig din ang magiging Boss ko sa basketball dahil may isang basket dito na puno ng bola habang sa itaas na bahagi ay may nakasabit na jersey kung saan doon mo mababasa ang nakaimprenta sa likod nito, isang malaking number seven at sa ibabaw nito ay ang pangalang Forbes. "Tama lang na kinuha kong secretary si Marah, diba Dette?" Napatingin ako kay Tita Nave na busy parin sa ginawagawa niya.

saad ko habang ang mga kamay ko ay mabilis na namilog sa isang kamao. "I will not let these scumbag wealthy spoiled brat get away with what they have done with you. Malaman ko lang talaga na may kinalaman sila sa pagkawala mo, I swear, I will not stop. Not until I saw them crumbling down into pieces."

May kayabangan naman. "Who are you?" Dapat nga siya yung tatanungin ko niyan. "Ikaw yung who are you. Magnanakaw ka siguro ano?" wala siyang sinagot. He step forward causing me to step backward. Hanggang sa naramdaman ko na lang yung malamig na wall sa may likuran ko. I was cornered already.

Kakatulog lang ni Tanuj habang si Anuj ay maligalig pa rin sa laki ng kwarto ni Cassius ay malaya siyang nakakatakbo sa kung saang sulok ng kwarto. Dahil sa malalim na iniisip ni Ziya ay hindi niya na narinig ang kumakatok si Anuj ang lumapit doon sakto namang kakabukas lang ng pinto kaya na bundol ito at malakas na napaupo dahil sa impact at sakit na bumalakid dito ay malakas itong napaiyak. Doon naman na gising ang diwa ni Ziya dahil sa malakas na iyak ni Anuj maging si Caleb at Rina ay nagulat.

Ngunit bago ko masabi ang katotohanan, narinig namin ang ingay mula sa terrace—isang kasambahay na naglalakad. Napilit akong umalis, habang tinitingnan ko siya na may halong pagkabigo at pangungulila sa mata. “Hindi pa ngayon,” bulong ko sa sarili ko. Ngunit alam kong hindi ko na kayang itago ng matagal. Sa likod ko, narinig ko siyang bumuntong-hininga, parang alam niya—alam niya ang lahat. At sa bawat paghinga niya, ramdam ko ang panganib at init ng lihim naming nagtatagpo sa pagitan ng tama at mali.