Corny Filipino Jokes Mga Nobela at Kwento

"Oh? May maganda bang part rito?" In my peripheral, I can see him staring longer at me. My insides turned. I heard him sigh before turning away. "Aalis ka na?" Kyovee, asking the obvious. "Ano'ng pinunta mo rito, kung gano'n?" "Just wanted to see you." Sumulyap pa ito ng isang beses sa akin bago tuluyang umalis. "Korni mo mag-joke, Zeph." Pilit kong itinuon ang pansin sa pinanonood upang ikubli ang pagkalabog ng puso ko. Him and his lowkey messages are driving me insane.

tanong pa nga niya kay Marcus na nakakunot ang noo. "Puwede ba na huwag mo na akong tawag na may "Kuya"? Puwede ba na wala nang ganoon?" "Huh? Bakit naman po? Bakit naman po wala nang ganoon? Wala naman na po pala akong galang sa 'yo n'yan kung hindi na kita tatawagin na may "Kuya" n'yan. Ano po ba ang gusto mo na itawag ko sa 'yo?" tanong nga niya kay Marcus na naguguluhan. Nakakunot pa rin ang noo niya.

Imbes na magmukmok ay nagdecide akong dumiretso sa isang bar sa Quezon City para uminom, para kahit paano naman ay makalimutan ko ang pinagdadaanan ko. Nakakadalawang bote pa lang ako nang makarinig ako nang nagsalita sa bandang kanan ko at kung mamalasin ka nga naman ang taong pinakaayaw mo pang makita ang makikita mo. "What a small world, kamusta na Ram?" he said without even a hint of sincerity on his voice instead I can detect sarcasm in his voice. "Just go away Jeffrey, I'm not in the mood right now," I told him hoping that he would listen but instead, he joined me at my table.

ayan na naman siya sa Irog na iyan! Napaka-weirdo talaga nito ni Gurang! Parang hindi pa nakaka-move on sa pagkamatay ni Jose Rizal! Mukhang na-stuck ang lolo mo sa mga maharlika at makatang filipino! Ganyan ba talaga ang itatawag na niya sa akin? Juice coloured! Ano na lang sasabihin ng ibang taong makakarinig? Ayaw na ayaw niyang matawag na matanda pero 'yong banat niya, pang Araling Panlipunan talaga!

"So what kung pagtinginan nila tayo? dati naman tayong----" "Will you please shut up! dati yon!" ngumiti sya sa akin sabay sabing, "Why your cheeks is blushing. Halatang kinikilig ka. huwag mong pigilan baka mautot ka nyan." The corniest joke i'ved ever heard. Ang baduy kaya natawa ako at tumalsik ang laway ko. Nahiya ako sa kanya pero kunwari ay sinisisi ko sya. Ayoko ng ganito. ayoko nang pinapangiti nya akong muli dahil ang bawat ngiting ito ay tiyak kong may luhang kapalit. "Blushing? namumula sa inis yan. get lost, please!"

"Hindi ba naman ako magiging diabetic sa mga pangalan niyo?" They laughed again. Gosh, is laughing at corny jokes part of their job? I admit medyo corny ang sinabi ko but I'm not actually joking. I was being sarcastic dahil for sure sasama sila sa date namin ni Enrique. Matagal ko na itong hinintay tapos hindi pa kami makakapag solo. "Si maam joker." Said Sprite na natatawa pero sinimangutan ko lang sila. "Let's go?" Enrique asked me.

Mayroon kasi ng upuan at lamesa doon kapag gusto kong tumunganga lang sa labas. "Tss."natawa ako ng kaunti .Okay ang joke na iyon ay para lang sa mga Pilipino.Hindi magegets ng dayuhan ang gano'n.That will be okay dahil hindi ko rin gaanong naiintindihan ang humor ng mga Amerikano. "If you are ready i will tell you now about the job i have for you" "Not interested!"ibinato ko sa kanya ang isang damit na hindi ko pa nagagamit at kaagad na hinila ang isang dahon ng pinto sa ng closet kahit na nakasando naman ako.

After the rice meal, nagkayayaan pa kaming kumain kaya ang early lunch, sumakto na din sa lunch. Kumunot ang noo niya, mukhang clueless sa sinasabi ko. This man! Nakalimutan nya agad. "Ano?" "Pft… Walang matigas na mallows!" I exclaimed then started laughing my ass off. Tawang-tawa ako hindi dahil sa joke kundi dahil sa sobrang epic niyang mukha. The poor man got it bad. Matagal pa siyang naguluhan bago tumango-tango bagay na nagpatindi pa lalo sa pagtawa ko.

“Taga saan ka?” “Sa puso mo.” Maikling sagot nito na mas lalo kinainis niya. Tumawa naman ito ng tumawa/ “What?! Corny ba? I learned if from the market.” Pagmamalaki pa nito. "Yeah right," She agreed sarcastically. “Your jokes are lame. Most lame I’ve ever heard.” Napapailing na sagot niya. "Someday I’ll tell you, okay? Wag muna ngayon... Mukhang hindi naman kailangan eh." Niyaya na siya nitong maglakad ulit pauwi. “It’s getting late Jam. Let’s walk home.”

Broken na nga ako, tapos dadagdag pa ang ipis na'to. “ Nga pala, balita ko may jowa kang koreano?” biglang tanong nito. Nagpantig naman ang tenga ko. Ano raw? Jowang koreano? At saang sulok ba iyan nabalitaan? Pilipinong lalaki nga wala ako, jowang koreano pa kaya? What the hell lang talaga e, 'no? “Saan mo ba iyan nalaman Caren? Bakir hindi ako aware na may jowa pala akong Koreano?” sarkastiko kong tanong.