Corny Filipino Jokes นิยาย & เรื่องราว

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

"Yeah, I know. Kaya nga isa lang ang tulip… so, you can try my lips." Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang sabihin niya iyon. What the fudge? Did he really just say his lips? Oh, my gosh. Ang aga naman nito. Ang pangit ng joke niya, corny. Yeah, it's corny. "Hindi ka nakasagot. Kinilig?"

Kuya Ashford keep saying some corny jokes so that the atmosphere is not that heavy. "Kuya, ang corny mo pa din talaga," Lenari said. "Atleast tumatawa naman kayo sa corny jokes ko," he said. "Isip bata," singit ni Ate Jallaine. "Eh 'di meow," Kuya Ash said.

“Sa bahay na tayo kumain ha. Nag-iwan ako roon ng niluto ko, e. Init na lang natin.” Ginilid ko ang mukha ko. “Fried chicken ulit?” “Hindi. Sinigenggeng,” sagot niya. Tumikhim siya. “May joke ako,” out of the blue niyang sabi. Hindi ako umimik. “Why do crabs never volunteer?” “Bakit?” “Because they're shell-fish.” Ipinaling ko ang ulo sa kaniya. Nakangisi siyang nilingon ako. Umiling-iling ako.

Bakas sa mga mata niya ang awa, kakaawaan din ba kita balang araw? Huminga ako nang malalim bago sagotin. "Mababaw lang ang kaligayahan ko, hindi ako pumapatol sa mga nakakaaway at hindi nakikipagsagutan. Nagmumukmok lang ako sa tabi kasi alam kong may taong magliligtas sa akin, which is Keeno. Lagi akong nililigtas sa mga bagay na hindi ko kayang patulan. Masayahin, iiyak lang kapag may nangbubully." Nagpatuloy ako. "Kahit corny jokes, nakukuha kong tumawa, gan’on ako kababaw. Isa na si Keeno sa pinakamasakit na nangyari sa buhay ko."

Sa Cafeteria ng Opisina… Habang abala sa pagnguya ng kanin na may adobo, si Julio ay parang stand-up comedian na may sariling spotlight. "Ano ang matabang isda?" nakangising tanong niya, hawak pa ang kutsara na parang mic. "Ano?" sabay-sabay naming tanong, sabik sa bagong kalokohan. "FATting!" sabay tawa ng parang siya lang ang proud sa joke niya.

“O di kaya kasi lagi kong hinahawakan mo mukha mo? Madumi kamay diba?” I rolled my eyes at that. Kapag nagseseryoso ‘tong si Charlie, bigla niyang nababawi ng kwela kaya hindi mo mahahanap sarili mo na magalit o mainis sa kanya. Ang corny niya at nakakadisappoint mga jokes niya but you know that she means well. “I’ll be fine. Marami lang talaga akong inaasikaso ngayon kaya hindi ako pwede magpahinga. Wala ng oras sa pahinga–”

"Haha! O, sige nga bakit?" Nagpi-pigil muna siya ng ngiti bago ako sinagot."Kasi nasa pack siya! Hahaha!" Napahawak na lang ako sa noo ko sa sobrang ka-corny-han niya."Haha! Sige na andito na 'ko." turo ko pa sa harap ng gate ng mansyon. "Tama na yang corny mong joke." "Aray naman!" napahawak pa ito sa kanyang dibdib na animo'y nasa-saktan. "Talaga corny yung joke ko? Tawa ka ng tawa e."

Hirap na hirap akong pigilan ang tawa bago sumagot. "Hot compress tas bili mong french fries." patol ko sa kanya, gusto ko pa sana syang murahin pero nang maalalang may kasama ko ngayon ay pinigilan ang sarili. "Huh? Seryoso 'yan? Anong konek ng french fries?" takang tanong niya. Napangiti pa ko bago magsalita. "Joke lang, optional yung fr-" "Aren't you done with this yet?"

Aniya. Kumunot ang noo ko at parang gusto ko siyang tapunan nitong gatas na iniinom ko. "Ang corny mo!" Humalakhak siya at umirap naman ako. My God! Kung kailan tumanda tsaka naman naging corny. This is so cringe! O baka lang naman kasi hindi ako sanay sa ganito? Well . . . yes, its true. But ugh! Basta sobrang naiilang ako kapag ganito siya sa akin.