روايات وقصص ضمن Crave For

Kapag ang temptasyon na lalapit, mahirap na itong tanggihan. Note: Maraming Mali dahil unedited.

“Healthy ba yan sa inyong dalawa ng baby mo? Kaunti lang ang nakakain mo kapag kanin, anong nutrients ang makukuha mo?” “Aanhin ko naman ang kumain ng maraming kanin at ulam kung isusuka ko rin naman pagkatapos? Hindi mo alam kung anong nagagawa ng mga nakakain kong cravings. Kapag kumain ako ng hindi ko gusto mas lalo lang akong masusuka, masusuka rin naman ako kapag walang laman ang tiyan ko kaya mas okay na yung ganito ang kinakain ko at least tinatanggap ng tiyan ko at pakiramdam ko nabubusog ako.” Pagpapaliwanag niya na ikinatango na lang ni Marcus.

“Masarap ang gawa ni Nanay na pares pero gusto ko lang ngayon itong nabibili sa kanto.” “You and your sudden cravings that's getting weirder day by day.” “Suko ka na agad?” Aamin akong mas mahirap ngayon kaysa noong si Ford ang dinadala ko. Siguro dahil relaxed na ang buhay ko ngayon kaysa noon kaya parang mas may karapatan na ako mag-crave ng ganito. Idagdag pa na kasama ko na ngayon si Thirdy at wala naman na makakapaghiwalay sa aming dalawa.

Ilang araw na itong hindi nakakakain ng maayos at masaya siyang sa wakas ay may cravings na ito. Arison: [Sige. Dadaan ako sa market para bumili ng fresh na karne at mga pansahog na gulay. Ipagluluto kita base sa timpla na gusto mo, para naman masatisfy ang cravings n’yo ng mga anak natin.] Serene: [Okay! Thank you! Mag-iingat ka pauwi!]

sunod-sunod niyang tanong. "I want to go somewhere that is not crowded," sagot ko naman sa kaniya. Iyon lang ang gusto ko lalo na at mag-uusap kaming dalawa pero wala akong alam kung ano ba ang cravings ko sa araw na 'to. "Alright. May alam na akong pupuntahan natin pero kailangan mo muna kumain," sabi niya. "What do you want?" dagdag na tanong niya.

Bumalik dahil may nakalimutan at kinuha lamang ang kaniyang cellphone at tuluyan ng lumabas. Hindi niya sinagot ang tanong ni Elyana, iniwan lang niya roon mag-isa. Lumabas siya at tinawagan si doktora Lilia. Inabala ang pagpapahinga. "That's part of pregnancy. The body craves because it is needed. Kapang nag-crave it means kulang kaya you need to give what she is needing. Either you or get someone. Kasalanan mo rin naman 'yan at anak mo ang nasa tiyan. So do something."

Naiintindihan niya ang pagbubuntis ko. Nag-isip muna ako ng ilang segundo bago marahang ngumuso. "Gusto ko ng... nilagang itlog ng pugo... na may kasamang chocolate." Ilang segundo niya akong tinitigan. Tila ba pinoproseso muna ng utak niya ang narinig. Pagkatapos ay napailing siya habang napapangiti. "Baby... your cravings are getting weirder every month." Natatawa siya saka napabuntong-hininga. "But if that's what my wife and baby want, then I'll get it for you."

“Para makabawi ako, ano ang gusto mong kainin?” Napaisip ako saglit, at halos sabay ng tibok ng puso ko ay lumabas ang cravings na kanina ko pa iniisip. “I want apple na lalagyan ng asin… at banana na lalagyan ng chocolate.” Natigilan siya. Kita ko ang dahan-dahang pag-angat ng kilay niya at ang pagtataka sa kanyang mukha. Para bang iniisip niya kung tama ba ang narinig niya. Unti-unti siyang napatingin sa akin, para bang sinusukat ang reaksyon ko.

So near. Mas lalo ko siyang idiniin sa pagkababae ko. Para na akong mababaliw sa sobrang sarap na hirap na akong pigilan pa ang sarili ko. Wala na ako sa tamang pag iisip para magkaroon pa ng pake sa kanya. All I want in this very moment is my climax. I fucking want to reach it. Mas lalo akong mababaliw kung hindi. "Ahhh!"

“Siya, sigurado kang okay ka lang ha? Craig and I are going out to get us some foods, maiiwan dito sina Sabrina at Helen para naman may kasama ka, anyway do you have something you want to eat? I can get you anything…” Bagama’t nag aalala pa rin ay pinilit na lamang ni Kurt na pasiglahin ang boses nito. “Anything?” Amara asked happily. “Yes, Anything…” Kunot noong sagot ni Kurt. Amara;s mouth immediately watered when all of a sudden a what seemed like a severe cravings hit her. “Gusto ko ng mangang hilaw, iyong baby na baby pa sana kuya…Tsaka pakwan na sobrang pula, ay pati na rin pala spaghetti. Damihan mo ah?”