Crave For Novels & Stories

Iyon na lang ang isinagot niya. "Me too. I'm craving for something." Napalingon siya rito. Muntik pa siyang mapasinghap nang sumalubong sa kanya ang mga mata nitong tila may ibang ipinapahiwatig. Ano'ng something ang kini-crave nito?

"Kiel, I want mango and pasta," nakangusong saad ko. It's already my 3rd month. Panay ang crave ko sa kung ano-anong pagkain. But I was always satisfied because Kiel bought whatever I wanted. Kahit gabing-gabi na ay wala siyang pag-aalinlangan na bilhin lahat ng cravings ko. Gaya ngayon. It's already nine in the evening and I'm not sure if anyone is still selling mangoes at this hour. Gusto ko yung maasim! I also want it to dip in the bagoong! I don't even eat those. Pero ngayon, I'm drooling over it!

Ayaw niyang maapektuhan noon ang kanyang pinagbubuntis. “Gusto mo? Inom ka kahit isa o dalawang lagok lang. Alam kong craving mo ito. Hindi naman iyan makakaapekto sa’yo lalo at kung kaunti lang. Basta huwag marami at sobra. Kunti lang.”

Ang mga katulong nito na kasabay n'yang kumain ay tahimik nalang sa tabi n'ya. "It's not my fault that I'm craving for these things." she said in a low tone. She's not lying, she really is craving for those foods that she bought. She even bought some tacos and fries alongside with it. "baby, I'm not gonna be mad at you but I'm just confused why my bank didn't call me and informing me that you bought all these foods. did you use your card again?" the foods that she bought is a lot. Parang bente ka tao ang kakain pero sila lang naman ng mga katulong nito. She's really craving for it.

'Kung okay lang ba ay talagang kakainin pa kita, Luke,' nais niyang isatinig iyon. Bakit ba parang ang tindi naman ng pagki-crave niya. Pati ang katawan ng binata ay nais niya ring papakpakin. Kahit saan-saan na lang tumatakbo ang kanyang isipan kaya ipinilig niya ang kanyang ulo upang mawaglit ang kahalayang biglang pumasok sa kanyang utak. "Tapos ka na bang kumain?"

Ilang araw na kami rito sa cruise ship at puro pagkain na lang ang ginagawa ko rito, ayoko ngang tumaba. Ang kaninang masayang family bonding ay mas lalong sumaya nang magrequest si tita Grace ng videoke na hinihulugan ng limang piso bago mo ma-enter ang kantang gusto mong kantahin. Nagulat pa nga ako ng makita iyon, pwede pala iyon? Naging sunod-sunod ang reserved ng kanta ng malaman nilang libre lang ang videoke na 'yon. Maging si Camilla ay nagreserved na rin ng para sa kan'ya.

Ngumiti siya at pinagbangga ang ilong naming dalawa. “But just like any drug, there’s a price to pay. The withdrawal symptoms kick in when you’re not around, leaving me longing for your touch, your voice, and your very essence. It’s a craving that consumes me, leaving me restless and yearning for more. And yet, despite the highs and lows, the love and the heartbreak, I keep coming back for more. Because, baby, you’re my drug of choice, and I’m hopelessly addicted to you.” Oh, god! This man is everything! Wala na ‘kong hihilingin pa. Pinikit ko ang mata ko kasabay ng pagtulo ng luha ko at ang pagdikit ng labi ko sa labi niya.

Magtataka pa sana ako nang maalala kung ano ang ginawa namin kagabi. Actually, isa rin ’yan sa crinave ko. Ayaw niya lang talaga dahil iniisip niya na baka mapagod ako o mapwersa. Which is kabaliktaran kasi cravings satisfied pa nga. Kaya tuwang-tuwa ako kagabi nang pagbigyan niya ako. Medyo nangalay lang talaga ang bunganga ko sa sobrang laki at haba niya na sagad na sagad na.

Pasara na sana ang mga mata ko nang tumunog ang phone. From: Vin Just text or call me if your craving for something. Kapag may naramdaman kang kakaiba, sabihan mo kaagad ako. Tinatamad man ay nagawa ko parin itong replyan. To: Vin Bakit? cravings eh para sa mga taong buntis lang naman 'yan eh. Hindi ako tao at mas lalo namang hindi ako buntis tsaka maka-asta ka hindi naman kita asawa.

"Nope. Tinanong niya lang ako kung ano ang gusto kong pagkain." "And then?" Muli nitong tanong, halatang nagtataka pa rin. Baliwala namang sinagot niya ito saka pumikit. "I said you. I'm craving for you, Xavier." *****