Creative Shot For Graduation Novels & Stories

CHAPTER 47 "Ate, kapalan mo ng kaunti, ah? Dapat maganda ako sa graduation ni Shantall. Magpapa-picture pa kami nyan eh. Ayoko namang pangit at maputla ako sa picture namin ngayong graduation nya." Ngumiti si ate at tahimik na sinunod ang hiling ko. Muli nyang binuksan ang liquid foundation at sinimulang kapalan ang layer sa mukha ko habang ako naman ay tahimik lang na pinanood sya sa ginagawa nya.

Ibig sabihin ba nu'n ay tanggap ko na ang mga nangyari? Ngayon ang graduation namin. I should be happy because all my hardworks paids off. Magtatapos ako with flying colors. Kami ni Kian. Pero hindi ko man lang magawang ma-excite. I was also thinking of not attending my graduation. Makukuha ko pa din naman ang diploma ko at ang awards ko sa dean. May graduation picture na din ako na agad sinabit nina Mama at Papa sa dingding. Pero importante ang araw na ito lalo sa mga magulang ko na nagpagod para mapag-aral ako.

Nagdaan ang mga araw at graduation na namin, hindi maipinta sa mukha ni Brielle na graduate na sya at papasukin na ang mundo ng College na kahit ako ay ganon, konti nalang at makakapag tapos na ako ng pag aaral. Tamang batian, picture, kwentuhan at kung ano ano pa ang pinagkaabalahan namin nang matapos ang seremonyas. Nagkaroon nang salo salo sa bahay namin at imbitado ang mga kaibigan namin na kahit sila Brielle ay pumunta.

atungal pa ni Gigi habang nakanguso. Today is her high school graduation, at late ako dahil sa meeting ko with Cheska. Gustohin ko mang ibakante ang araw na ito para sa selebrasyon ng graduation ni Gigi ay hindi ko magawa dahil ngayong araw lang bakante ang schedule ni Cheska. Isa siyang bigating artista, na gusto kong maging modelo ng panibagong designs ko. "Sorry na nga!" "Hay nako, magpasalamat ka na lang na umabot ang ate mo," saway ni mama kay Gigi na may kasamang hampas sa braso.

“At hindi lang iyon… graduate ka sa takot, sa pangungulila, sa pagkukunwari. At graduate ka rin sa puso ko.” Tumango ako, huminga nang malalim, at pinilit pigilin ang pagkabagabag sa dibdib. Ngunit ramdam ko sa bawat himas ng kamay niya, sa bawat sulyap ng mata niya… na ang kasunod ng graduation ay simula na ng isang bagong kabanata. Dumating kami sa rooftop ng bagong Holmes-Fendi joint company building, kung saan makikita ang buong lungsod.

May mga tawa na medyo lasing na ang tono. Kanina pa sila nag-aaya sa group chat. Celebration daw. Finally, tapos na. Kahapon lang ang graduation nila. Graduate na siya. Graduate na sila kaya dapat masaya. Pero habang nakatingin siya sa mga kaklase niyang todo ang tawa, may kung anong kumikirot sa dibdib niya. Graduate na siya. Ibig sabihin ay wala na ang student excuse. Wala nang “kaya ko pa magtiis, nag-aaral pa lang naman ako.” Kailangan na niyang harapin ang totoong buhay.

Halata naman kasi sa suot niyang toga, litrato ito ng graduation niya. "Ang gwapo mo talaga ano kahit noon pa ano?" tahimik na saad ko. Hawak ko na ang frame na ito. Napansin ko agad na double-sided ito, kaya tiningnan ko na rin ang litrato na nasa likod. My smile faded when I saw the picture behind it. Again, it's the same-day graduation day picture, but this one, Nestor, was with someone. They look so sweet because of how they look at each other.

Iniabot niya sa akin ang isa at pagkatapos ay nag-toast kami kasabay ng pagbati niya. "Happy Graduation, Baby." "Thank you." Kaagad na rin naming ininom ang wine na laman ng wine glass na hawak namin. Nagulat ako at namangha ng may biglang sumabog na liwanag sa kalangitan. Fireworks, ang ganda. Tatlong sunod na pagsabog ng fireworks sa kalangitan kasunod ang pag guhit ng mga letra sa kalangitan. WILL YOU MARRY ME?

Ang aking mga mata ay 'di magkaugaga sa pagkilatis at katitingin sa mga bagay na nakapagpapakinang ng aking mga mata. Ang gaganda ng mga gamit. Sa isang tinginan lang, masasabi mo na talagang may taste sa arts ang gumawa at pumili ng bawat disenyo, bawat ukit ng mga nakakurbang bahagi ng poste at mga pader ay nakamamangha, 'di nakasasawang pagmasdan. "Anak, congratulations." maligayang sambit ni mama. "Ma, 'di ko pa po graduation." natatawa kong pasaring.

Hindi nga rin sila pupunta sa party mamaya. "Babe.” I looked at Dwight and held his hand. "You okay?" "Yeah," mahinang tugon niya. "Hey, you should smile. It's your day." I poked his cheeks and cheered him up. We were now in his house together with his friends. They held a party for him. Nahuli kasi ang graduation niya. Si Marco ang nauna, he was a graduate of Fine Arts. When I heard about it, I couldn't believed that he's into arts because he didn't look like someone who was so invested into it, lalo na noong pinakita niya sa akin 'yung artworks niya.