Crescent Moon Cafe Novels & Stories

Napa pikit siya at dinama niya talaga ang sariling hangin at kakaibang amoy nag mumula sa kalikasan. Mamaya pa ay dumating na sila sa isang may kalakihang kubo, na tinatawag na café ng Damires hills, dito sila kakain ng breakfast sa tingin niya. May mga tao na din sa loob kahit 6 am pa lang ng umaga, inalalayan siya ni Mikael paupo at si Shyra na ng volunteer mag order. "Are you okay?" Napa tingin siya sa lalaki ng tanungin siya nito at hawakan nito ang kamay niya mula sa ilalim ng mesa. Tumango siya, this beautiful place makes her feel relax and the fresh air make her calm.

GREEN MEADOWS CAFÉ Tahimik na tahimik ang loob ng café. Soft jazz music, aroma ng cinnamon at brewed coffee, at ang lamig ng aircon na dumadampi sa balat — perfect sana para kay Psyche na magpahinga at mag-review ng notes. She chose the corner table, malapit sa malaking window, para hindi mapansin at makapag-focus. She took a slow sip of her cappuccino, eyes fixed on her notes, when suddenly—

sambit ko bigla niya naman akong pinatayan ng telepono umiling nalang ako at pumasok na sa loob ng kotse tiyaka ito pinaharurot nagtungo naman ako sa Isang cafe na nasa taas ng bundok sobrang ganda dito matiwasay, Hindi maingay at mga VIP lang ang pwede dito, pumasok na ako sa loob ng cafe at yumuko naman sila saakin nginitian ko naman ang mga waitress at waiter bilang tugon. " How is it?" Bungad agad ni master sakin, tumango tango ako dahil maganda naman ang napili niyang venue "Maganda itong venue na to, pero master wag mo iset up dito sa loob ng cafe ang date niyo ni miss mildred, Hali ka ipapakita ko sayo" sambit ko at kinaladkad ko siya patungo sa labas

Walang mangyayari kung uunahin niya ang hiya o galit o trauma mula sa nakaraan. Kailangan niyang maging grounded. Para sa kanila. Pagbaba nila sa ground floor, amoy agad ang kape. May pagka-mapait, may halong tamis ng cinnamon roll, at tunog ng mga basong nag-uuntugan. Ang café ay hindi puno, may ilang turista lang na kumakain. Nakita nila ang isang corner table. Mas tahimik, mas may privacy. “Stay here,” sabi ni Lizzy sa kambal. “I’ll get your food.”

depensa ko, bagaman alam ko sa sarili ko na may mga nuances ni Rajah ang nailalagay ko sa mga eksena ko. Nakarating kami sa cafe. Maliit lang ito, gawa sa kawayan at nipa pero modern ang interior—eksaktong aesthetic na gusto ko. Pinili namin ang pwesto sa balcony na nakaharap sa dagat. Mula rito, kitang-kita sa malayo ang silhouette ng mga crane at skeletal structures ng Phase 4. “Architectural check pa rin kahit breakfast?” biro ni Rajah habang tinitingnan ko ang roofline ng cafe.

Sabi ni Celeste, “Hindi, nakatira kami sa Moon Palace sa Appalachian Mountains. Ang ganda ng kapaligiran, parang fairytale lang. Maganda ang buhay namin. Pumipili kami ng mga bulaklak para sa gamot, magpalipad ng saranggola, tumugtog ng piano, kumakanta ng mga kanta, gumawa ng masarap na pagkain, at matuto ng martial arts. Para kaming isang pamilya. Hindi kami nababagot.” masayang sabi ni Alex. "Mukhang maganda, ngunit paano ka kumikita?" Sumagot si Celeste, “Kailangan talaga namin ng pera para makapagtayo ng mga bahay at pambili ng pagkain at damit. Pero madali kaming kumita ng pera. Kumuha kami ng mga trabaho para sa mga mayayaman na nagbabayad din. Kaming apat ang namamahala sa mga usapin

Pangiti ko ring ibinalik ang logbook. Uupo sana ako sa kalapit na couch nang mapansin ko ang bagong café ng lobby. "Kelan lang 'yan dito?" tanong ko kay Atty. Santivañez na kasa-kasama ko pa rin. "No'ng isang araw lang. Negosyo ni General Manager Ochua. I heard, masarap ang mango lassi at panini bread nila. You want to give it a try? I'll treat you," he offered.

Mabilis na napuno ang L'Aurore Café ng ingay, tawanan, at pamilyar na amoy ng bagong giling na Arabica beans at mainit na mantikilya mula sa mga bagong lutong croissants. Alas-otso ng umaga at nasa kalagitnaan sila ng morning rush.

Napalingon kami ni Adonis. Hawak ngayon noong lalaking guwapo na may-ari ng cafe si Cresia na mukhang gulat na gulat. Mukhang kinakabahan pa si Cresia at pilit inaabot ang kamay ko. Hahawakan ko sana ang kamay niyang iyon nang bigla ulit nagkagulo at naglabasan ang ibang mga tao. Tuloy napahiwalay kami ni Adonis kay Cresia.

Inalalayan niya akong bumaba at naglakad kami papasok. Sa loob, tila ba hindi café iyon kundi parang sala na nagkataong naghahain ng kape. Malamlam ang ilaw, ang mga kagamitan ay gawa sa solidong kahoy, magmula sa mga upuan at mesa, masarap sa tainga ang malamyos na tugtog na nanggagaling sa bilog na plakang umiikot. Isang babaeng nakaitim na apron ang bumati kay Caelus sa pangalan at iginiya kami patungo sa sulok sa tabi ng bintana, kung saan nakayuko ang isang orchid sa ibabaw ng marmol na mesa. Walang tao sa café kundi kami lang. Akala ko na reservation na sinabi ni Caelus ay reservation ng spot, hindi ko akalain na buong coffee shop ang ni-reserve niya.