Crimson Red Eyes Novels & Stories

"Hmm, I just want to hear your voice." Sandali siyang natigilan kasabay ng pagtibok ng kanyang puso. Umiling siya at iwinaksi ang kung anong nararamdaman. "Anyway, I notice that your eyes changed of color dark blue when I push you away from me earlier. It's really changed, right?" she asked with her forehead furrowed. "Ah, you noticed it again, huh." He chuckled. "My eyes color change depending on my mood. Such this eyes are rare. I don't know if I am lucky or unlucky having this eyes."

Lumayo ito at tinignan siya, binabasa ang kasagutan sa kanyang mga mata. Hindi naman pula ang mga mata nito. Sa pagkakaalam niya, nagiging pula ang mga mata ng bampira kapag nakakaamoy sila ng dugo o di kaya naman ay nakakalapit ng sobra sa balat ng tao. Hinalikan din niya ito kagabi pero hindi din naging pula ang mga mata nito. Sa katunayan, umiinom pa mga ito ng alak. Natikman pa nga niya ito sa mga bibig nito.

Hihina ang mga ito na malayo sa normal nilang lakas. Pinanood ni Mr. Vlad na tatakan ang mahiwagang papel na naging kulay itim na usok. Lumipad ito sa hangin at pumasok sa mga bampira na nabibilang sa Crimson clan. Napaluhod ang mga ito sa sahig kasabay ng sakit na naramdaman nila. Ganun din ang nangyari sa iba pang mga Crimson clan na nasa mansyon nila ngayon. Kahit na hindi sila magtanong, alam na nila ang nangyari na nagparamdam sa kanila ng halo-halong emosyon.

Her lips were blood red and her eyeshadows are smoky. Her eyes were red. Halatang kakatapos lang nitong umiyak. Those beautiful eyes eyeing his too much. Tumingin ako kay Xahel. His lips pursed in a thin line. His jaw clenched. Naramdaman ko ang aking pagiging balisa ng hapitin nito ang aking baywang. Tumunog ang isang musikang malamyos na mas lalong nagpagulo sa buong sistema ko.

They have that bloody eyes na kumikinang na sa tuwa, tumutulo na ang laway na para bang natatakam sa pagkaing nahagip ng kanilang mga mata, pagkatapos ay gumalaw sila, nag-unahan sa pagtakbo palapit sa akin. Sobrang ang mga galaw nila na halos di ko na masundan pa ng tingin at tanging ang paggalaw ng mga halaman gawa ng mabilis na hangin lamang ang nakikita ng mga mata ko. Sa sobrang bilis ay hindi ko man lang namalayan na nakalapit na pala sa akin ang isa, ramdam kong nasa likod ko na sya at handang-handa na syang gawin akong dinner. Ang bilis ng tibok ng puso ko na para bang nakikipag-karera. huhuhu is this the end na ba? so I just closed my eyes habang pinipigilan ang mga luhang nangingil

Nang makarating kami sa hospital agad naming hinanap ang room ni ate. Iniwan ko sila mama sa labas upang kausapin ang doctor. Hindi parin ako makapaniwala sa lagay ni ate, walang kulay ang balat nito at kulay pula ang mata. Nakatulala lang ito sa gilid at paulit-ulit na sasabihin ang tatlong salita, Blood, Fangs, Red eyes.

sagot nito. Tumingin ako sa itaas, “Pa’no kung ayon na lang talaga ‘yong choice?” saka ako nagbalik ng tingin sa kaniya. Ngumisi siya, “Malabo, mas mabuti kung padadalhan ko na lang sila ng mga bagay na makakapag-protekta sa kanila,” sagot niya naman. “Crimson is a psychotic, sigurado akong hanggang bahay ay aabutin niya mapatay ka lang. Because I already experienced that,” sambit ko.

" Ilang sandali lang, dumating na ang pinadeliver ni Grand na mga mesa. Lima lahat ito at iba-iba ang kulay. "Pwede na 'tong red." "What!? Hahaha weird..." Reaksyon ni Grand sa pinili nyang kulay. "Yeah.. But, I like the color.. It symbolizes LOVE, ANGER, BLOOD, VIOLENCE, FIRE and DANGER.. What I mean is.. it perfectly delineates my persona right now." Awtomatik na nagtinginan si Brix at Grand. "Oh! Don't get mne wrong gentlemen. I just meant RED is for LOVE. LOVE is

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Sa ilalim ng liwanag, mas lalo itong naging kapansin-pansin. “Rina…” may bahid ng pagtataka sa boses niya, “why do you have red spots on your face?” Napaigtad si Czarina, bahagyang nanlaki ang mga mata. “Patay…” bulong sa sarili at mariing napapikit. Hindi pala waterproof ang ginamit niyang foundation. Pilit niyang pinanatili ang kalmado, habang hinawakan ang pisngi na kunwari’y nagtataka. “Ha? Red spots? Anong sinasabi mo?”