Critical

ในโลกธุรกิจสีเทาที่อำนาจถูกแลกเปลี่ยนด้วยเลือดและกระสุน คามิน มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งอาณาจักร ดิ เอ็มเพอเรอร์ คือชายที่ใคร ๆ ต่างเกรงกลัว เขาเย็นชา โหดเหี้ยม และเชื่อว่าความรักเป็นเพียงจุดอ่อน… จนกระทั่งเขาได้เลี้ยงดูเด็กหญิงคนหนึ่งขึ้นมา เด็กสาวที่ชื่อ จันทร์เจ้า ภายใต้ภาพลักษณ์ของเลขาหน้าห้องผู้เรียบร้อย สุภาพ และเงียบขรึม จันทร์เจ้าซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้ เธอคือนักฆ่าฝีมือระดับพระกาฬ ผู้เชี่ยวชาญการทรมานและการกำจัดศัตรูอย่างเลือดเย็น เมื่อความสัมพันธ์จาก ผู้ปกครอง แปรเปลี่ยนเป็น คนรัก และสถานะ “เมียมาเฟีย” ถูกยืนยันต่อหน้าทั้งโลกใต้ดิน ด้านมืดของจันทร์เจ้าก็ค่อย ๆ ถูกปลดปล่อย เธอไม่ใช่นางเอกใสซื่อ ไม่ใช่หญิงสาวที่ยอมอ่อนข้อให้ใคร แต่คือ นางปีศาจผู้หวงแหนในสิ่งที่เป็นของตนอย่างสุดขั้ว

Pernikahan yang indah itu hancur bukan karena orang luar tapi karena darah daging sendiri. Ia tak menangis saat suaminya berpaling pada adik kandungnya. Ia hanya diam... dan perlahan membalas. Bukan dengan amarah, tapi dengan kecerdasan dan kekuatan yang tak disangka. Karena luka paling dalam, tak selalu butuh air mata.

ในวันที่ฟ้าเล่นตลก มาเฟียคนหนึ่งปรากฏตัวท่ามกลางปัญหาของเธอ เพียงต้องการเงินสักก้อน ทำให้พราวฟ้านั้น ต้องใช้เรือนร่างและอิสระแลกมาอย่างไม่มีทางเลือก ต่อให้ต้องถูกจองจำทั้งชีวิต เธอก็ไม่สิทธิ์เลือก.... เพราะสถานะของเธอเป็นเพียงเมียอัตราจ้าง แต่ใครจะรู้ว่า วันใดวันหนึ่ง เรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ทำให้เธอ.... ตกหลุมรัก มาเฟียใจร้าย อย่างไม่ได้ตั้งใจ

　しあわせなヤツはしね。 　 　でも誰か死んだって聞くたびに、なんでやさしい人が亡くなって、おれみたいなゴミが代わりに死んであげられなかったたんだろうと思う。 ●後悔してることは？　生まれてきたこと。 ●得意なことは？　人に嫌われること。 　 ●主人公が愛を求めてあがく《バトルファンタジーラブコメ》 ●イギリスのオックスフォードで文学を学んでいた時に書いた、英語の詩をノベライズした小説　 　名家に生まれた少年・陽炎は、形式的な顔合わせの場に連れてこられ、退屈していた。 　 　 　そんな中、人見知りらしく姉の後ろに控えていた少年・アイが紹介される。小さな声、控えめな仕草。しかし差し出された手には、思いのほかしっかりとした意志が宿っていた。 　 　最初はたどたどしい挨拶に終始した二人だったが、ぎこちなさの奥にある誠実さや好奇心が、少しずつ互いの距離をゆるやかに縮めていく。 　 　家同士の都合で集められた子どもたちでありながら、その場に流れ始めるのは義務ではなく、まだ名付けようのない小さな信頼の気配。 　 　――これは、特別な理由もなくとも誰かと心を通わせていく“最初の一歩”を描く物語である。

"ฟ้า..." "ตบฉันที" "ห๊ะ?" "ฉันฝันหรือเปล่านะยุ นายมาอยู่ตรงนี้กับฉันจริงๆเหรอ..." "ให้ตบใช่มั้ย" ฉันพยักหน้า วายุเลื่อนมืออีกข้างที่โอบฉันขึ้นมารั้งต้นคอฉันไว้ส่วนอีกข้างที่จับข้อมือฉันอยู่เขาก็ปล่อยให้มันเป็นอิสระ ก่อนจะเลื่อนมันขึ้นมาประคอบใบหน้าฉันให้เงยหน้าขึ้น "อะ อื้อ" เขากดจูบลงมาบนปากฉัน บดขยี้ค่อนข้างแรงจนฉันส่งเสียงออกมาเพราะรู้สึกว่าปากแตก "ตบด้วยปาก" พอถอนจูบออกวายุก็พูดขึ้น ฉันยังคงมองหน้าเขา ฉันเจ็บที่ปากแตก ฉันเจ็บและรับรู้ถึงรสสัมผัสริมฝีปากของเขา เรื่องจริง ฉันไม่ได้ฝันไปจริงๆ... ฉันโผเข้ากอดวายุ ใบหน้าฉันแนบกับแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขา หูของฉันได้ยินเสียงหัวใจของเขา "ฟ้า..."

นางเอกเคยเป็นฮูหยินเอกที่รักและเทิดทูนพระเอกสุดหัวใจ ทว่าเขากลับหมางเมินนางและหลงเชื่อมารยาของหญิงสาวสกุลไป๋ สตรีเสแสร้งที่เป็นดั่งดอกบัวขาว จนกระทั่งวันที่ลูกชายตัวน้อยป่วยหนักปางตายท่ามกลางพายุหิมะ เขากลับเลือกปกป้องสตรีแพศยาและทอดทิ้งสองแม่ลูก นางจึงได้ตาสว่าง ตัดสินใจฟ้องหย่าแล้วอุ้มลูกหนีลงใต้ไปยังเมืองหลินอันแห่งแคว้นเจียงหนาน

My husband's first love jumped to her death due to depression and landed right on me as I was passing by. I was rendered unconscious on the spot and subsequently rushed to the ICU. However, my orthopedic surgeon husband stayed by his first love's side to comfort her over her minor scratches. He even refused to sign my Critical Care Notification. "Whoever joined her charade can get lost along with her! Come to me when she's really dead!" he said. It wasn't until he received a death certificate that he realized in horror—the deceased's information was identical to mine.

เมื่อความตายพรากทุกอย่างไปจากนารัน ทั้งความรัก ความเชื่อใจ และชีวิตในเครื่องแบบ เธอถูกคนรักยิงทิ้งเพื่อผลประโยชน์และผู้หญิงอีกคน แต่โชคชะตากลับพาเธอลืมตาขึ้นอีกครั้งในร่างของ มุกพิชชา ภรรยาผู้อ่อนแอของภีมวัจน์ อดีตมาเฟียผู้เย็นชา วิญญาณผู้กองสาวจึงซ่อนตัวในร่างใหม่ เดินเกมแก้แค้นอย่างเงียบงัน ไล่เช็กบิลคนทรยศทีละราย ภีมวัจน์ที่แต่งงานเพราะผู้ใหญ่เริ่มสงสัยความเปลี่ยนไปของภรรยา แต่ยิ่งใกล้ เขายิ่งหลงรักความแกร่งกร้าวนั้น จากผู้ช่วยโดยไม่รู้เหตุผล เขากลายเป็นดาบและโล่ให้เธอโดยสมัครใจ และครั้งนี้ นารันจะล้างแค้นโดยไม่ต้องยืนอยู่เพียงลำพังอีกต่อไป

小さなクラス内事件をきっかけに、金髪の美少女・海堂エリカは「探偵事務所（謎解き部）」を立ち上げる。 幼馴染みの雨宮直央は、そんな彼女に巻き込まれながら、止まった時間を動かすように歩き出す。 次々と舞い込む日常の謎を解き明かす二人。 だが、彼らはまだ――あの日の痛みを抱えたまま、笑っていた。 そして、誰も気づかなかった“もう一つの謎”が、静かにその輪郭を現していく――。 それでも、蒼眼の名探偵は今日も笑顔で叫ぶ。 「ひらめいた！」

ถึงเขาเกิดมาจากความพลั้งเผลอของคนเป็นพ่อ แต่สำหรับผม...ผมตั้งใจที่จะมีเขาตั้งแต่แรก