Dalaga Novels & Stories

Ang dalaga ay naka-upo sa sahig ngunit si Vlad naman ay nakahiga sa sahig. “Bakit ka ba nangingi-alam sa buhay ko…? Hindi mo naman ako kilala.” Ang sabi ng dalaga. “Kailangan mo pa bang makilala ang isang tao bago mo sya tulungan.” Ang sagot ni Vlad. “Hindi mo ako matutulungan sa problema ko.” “Alam ko.” “Kung ganun hayaan mo akong patayin sarili ko.” At muling tumayo ang dalaga at si Vlad ay nagtanong ng “Kung gusto mo palang mamatay bakit mo ako nilabanan?”

Nakangiti pa rin na wika ng babae. "By the way Leila, she's also known as Daleya Madrigal. She's a sexy star" "Really? Bagay sayo mag artista dahil maganda ka" "Naku po, Mas maganda ho kayo. You're long and curly hair are very much attractive" "Thank you for the compliment" Ngiti na lang niya para hindi na humaba pa ang usapan.

Isang parte ng buhay niya na hindi kailanman nawala sa puso niya, si Dalgona, ang anak nila ni Lylia. Sa tuwing sasapit ang ikalawang linggo ng buwan, gumigising siya ng alas-tres ng madaling araw. Tahimik siyang umaalis, nagsusuot ng maskara, sumasakay sa luma at kalampaging motor papunta sa kabilang bayan kung saan nakatira sina Lira.

Nag-alinlangan si Mateo nang isang sandali, "Siya?" "Tama." Ang mga mata ni Leonora ay mautak. "Bagaman ang mga ginawa ni Dahlia noong huling beses ay hindi masyadong kapuri-puri, isa pa rin siyang anak ng mga Macaraig, at matindi rin ang galit niya kay Ayella." "Maaari natin itong gamitin nang mabuti." Nanatiling tahimik si Mateo.

Marahas niyang sinakop ang mga labi ng dalaga. Lasa ng tequila, init, at purong pagnanasa. Ibinuka ni Clara ang kanyang bibig, hindi na nagawang pumalag nang maramdaman ang mainit at magaspang na dila ni Rafael na walang-awang nag-aangkin sa kanyang panlasa. Ipinulupot ng dalaga ang kanyang mga nanginginig na braso sa batok ng binata, tumutugon sa bawat malalim at uhaw na pagbayo ng mga labi nito.

Pakiramdam ng dalaga ay anumang sandali ay sasabog na ang kanyang sistema sa matinding orgasm na nagbabadya sa kanyang ibaba. Ngunit hindi lang bastang pagnanasa ang ibinubuhos ni Caleb; sa bawat halik, s****p, at haplos ng kanyang mga labi, ipinararamdam niya sa dalaga ang walang katapusang pagsamba sa buo nitong pagkatao.

mapupungay ang matang bulong ng dalaga. Isang mahina, malalim, at purong tawa ang kumawala sa Alkalde. Hindi na nito kinaya ang labis na panggigigil. Agad niyang hinawakan ang magkabilang braso ni Nayah at walang-hirap itong hinila paitaas. Ipinatong niya ang dalaga sa ibabaw ng kanyang dibdib at walang-atubiling inangkin ang mga labi nito. Hinalikan niya si Nayah nang malalim, matamis, at puno ng labis na pagmamahal, hindi alintana ang lasa ng sarili niyang katas mula sa bibig nito.

hagikhik pa nito. Kilala si Dalia sa pagiging magaling sa salita. Sabi nga nila, ang bibig lang nito ang nagamit nito para paikutin si Winter at makapasok sa pamilya Samaniego. Mas lalong namula sa galit si Mitena, akmang susugod na para makipag sabunutan. Pero biglang ibinagsak ng matanda ang tungkod nito sa sahig!

Laking kaba niya nang ang mga mata nito ay nakatitig sa kanya, gumalaw bahagya ang kanang kamay at nagmistulang nais siyang abutin. "Saklolo..." buong pagal at pagpupumilit na hiyaw ng dalaga na positibong nakikita siya. Tumakbo ang kilabot sa kanyang katawan nang isang kisap-mata ay may tumagas na dugo mula sa ulo ng dalaga. "Tulungan... mo... ako...," buong pagpupumilit na bigkas ng paos na boses ng dalaga na nakaangat na ang kamay na humihingi ng saklolo sa kanya.

Nakaramdam siya ng awa sa dalaga dahil wala itong muwang sa mundo, walang naramdamang saya na mamuhay nang malaya sa daigdig dahil puro pang-aapi lang ang naranasan ng dalaga sa puder ng mga walang puso. Tinitigan ni Dominic ang hawak nitong kamay ng dalaga. Isang kamay na napakalambot, inosente, at kamay na puno ng kasiyahan sa kabila nang lungkot na naranasan sa nakalipas. Gusto niyang protektahan ang dalaga sa sino mang magtatangkang sumaktan ulit dito, at hindi niya na hahayaang umiyak pang muli si Alyana.