Dalagang Bukid Novels & Stories

KABANATA 32 Maagang umalis ng Maynila ang tatlo. Habang binabaybay ang daan patungo sa lumang probinsya ni Jesza sa Pangasinan, tahimik ang paligid. Malayo ito sa maingay at magulong siyudad. Iniisip pa rin ni Damon ang larawang natagpuan nila kagabi. Si Jesza naman ay nakatitig sa labas ng bintana, pinagmamasdan ang mga luntiang bukid. Ang kanilang nakaraan ay unti-unting nagbabalik habang lumalapit sila sa lugar kung saan siya nagtago sa loob ng anim na taon.

"Hmm, medyo malayo. . . Sa Bukidnon." Nalaglag ang panga niya. "May lawa ba roon? I'm sure it's not near the ocean, right? Bukidnon is made up of mountains and mountains, Anastacia." "May lake sa likod ng nabili kong property. May bahay na rin, pero kailangan ko pang ayusin. Malawak ang lupa, at maraming niyog at mangga!" "Really? Is there a place like that there?"

“Pakiusap, Dahlia—makinig ka lang. Dapat tayong magtago sa kabundukan… mas malalim, mas mabuti.” Umiling agad si Lucas. “Hindi puwede, Dahlia. Kailangan mo ngayon ng maayos na pagkain at sustansya. Paano ka mabubuhay kung magtatago tayo sa bundok?” Ngumiti nang marahan si Dahlia, tila sinusubukang pakalmahin siya. “Noong nakatira pa tayo sa kabundukan ng South City, maayos naman tayo doon. Malinis ang hangin, marami ang punong may bunga, at paminsan-minsan, nakakakita pa tayo ng mga labuyo. Makapanghuhuli ka sa araw, o maghahanap tayo ng makakain sa paligid. Kaya natin ’to, Dahlia. Mabubuhay tayo.”

Lahat ng mga agama agam sa nararamdaman ay napatunayan ni Ikay ng minsang namasyal sila ni Terrence sa bukid isang sabado ng tanghali. "Ikay bilisan mo hurry up..hurry up" excited na sabi ni Terrence .Natatawa ang dalaga kahapon niya lang nabanggit na madaming bunga ang manga sa bukid at mataas ang tubig sa ilog ngayon dahil bilog ang buwan ay excited na agad iyong mamasyal doon. "Wait lang senyorito, natatartanta na ako eh" sabi ni Ikay.

- Reeca - Matapos ng humigit kumulang tatlong oras na pag-byahe ay nakarating kami sa isang mataas na bundok na hindi agad matatagpuan ng ordinaryong tao dito sa probinsya ng Laguna. Sobrang daming puno ang aming nilagpasan at at talaga naman walang ibang sasakyan na dumaraan dahil pribadong lupain na ito ng magiging Boss ko. Sa sobrang laki at lawak ng kalupaan ay para bang isang bayan na ang pwedeng manirahan dito pero hindi. Bago kasi kami makapasok dito ay may napakalaking gate kaming dinaanan. Sobrang higpit ng seguridad. Nang makita si Jackson ng mga lalaking naka-uniporme at malalaki ang mga katawan ay nag-salute ang mga ito at agad kaming pinapasok. Ang dami ding naglalakihang mga as

Abala ang dalaga sa pagmamasid sa kanilang dinaraanan, nasa gitna ng bukid ang mabatong kalsadang binabaybay nila kaya naman manaka-naka ay nakakaldag sila at hindi maiwasang nauuntog siya sa gilid ng sasakyan. Sa gilid ng daan ay makikita ang matataas na talahib at ang ilang mga puno ng saging at aratilis .Mahigit limang kilometro din ang haba ng kalsada bago makarating sa mismong bayan ng San Luis.

Dahil late na kaming makarating at parang bitin pa ang mga biyahe at gala, nagdecide si Dad na mag-extend ng out of town naming apat. Idagdag pa na dumaan pa si Mommy sa Baguio Cathedral para lang magsimba. Idagdag pa na pinuntahan na din namin ang overview na lugar kung saan kitang-kita ang Taal Lake ng Batangas at iba pang mga domestic nature trips at sikat na tourist destination sa buong City of Tagaytay. Nasa plano din ang pagpunta sa Baguio, ang lugar na may pinakamalamig na klima at upang makita ang tinaguriang "Summer Capital of the Phillipines".

bulong na sabi niya sakin at itinuro yung screen. "Oo sobra, ang daming puno nakaka relax" bulong na sabi ko rin sakanya. "Sabi nila Nueva Ecija raw yan" sabi niya sakin, sa totoo lang nalilito rin ako kung Nueva Ecija ba yan o Nueva Viscaya. Ang mahalaga maganda pa rin ang kabundukan doon dahil may mga puno pa. Pagkayari ng araw na yon, hindi ako makapaniwala na graduation na nila bukas.

KINABUKASAN, Maagang gumising si Diego para dalan ng almusal ang dalaga. Bumili ito ng pandesal at kape. Hiniram niya ang bike ng kaniyang tita at saka excited na pumunta sa bahay ng dalaga. Sa nangyari sa kanila kagabi ay mas lalong tumindi ang pagkagusto ng binata sa dalaga. Nanghinayang nga lang siya ng naudlot ang kanilang pag-iisa.

Kabanata 4: Simula sa Bukid Ang amoy ng sariwang lupa at ang huni ng mga kuliglig ang sumalubong kina Damien at Seraphina pagdating nila sa Nueva Ecija. Malayo sa ingay at gulo ng Maynila, ang tahimik na probinsya ay tila isang ibang mundo. Ang safe house, isang simpleng bahay kubo sa gitna ng malawak na palayan, ay pag-aari ng isang dating kasamahan ni Damien, si Mang Tomas.