Damit Picture Novels & Stories

Nilapitan kami ni Conrad, dala ang cellphone niya. “Picture muna tayo! Ang ganda ng background!” sabi niya. “Sure,” sagot ko. Tumabi ako kay Damien, pero bago pa makuha ang shot, inakbayan na naman niya ako. “Damien!” bulong ko sa kaniya, “bitawan mo ‘ko.” “Smile ka muna. Para natural,” sabi niya sabay kindat. Napilitan akong ngumiti. Pagkatapos ng picture, nilapitan ko agad si Conrad. “Patingin nga.”

daig pa niya ang kapanahunan ng lolo at lola ko na ayaw makisabay sa uso. Gusto ko nang maiyak kasi ayaw niya talaga. :( Sayang naman! Eh? Wala pa kaming Picture na dalawa. "Ang damot-damot kahit isang Picture lang, ayaw talaga." bulong ko at mabuti na lang ay tela narinig niya ang maktol ko. :D "Tss! k. Fine-fine!" >.< "Yehey!" ^_^ "Sige! 1,2,3 Smile!"

naka-ngising tanong nito sa kanya. “At bakit naman ako matatakot sa’yo?” Nagkibit-balikat ito at tuloy-tuloy na naglakad papasok sa kanyang silid. Umupo ito sa kama niya at inilibot ang mata sa loob ng k’warto niya. Huminto ang tingin nito sa picture frame na nasa bed side table niya. Biglang umakyat ang dugo sa ulo niya at pakiramdam niya ay pulang pula ang mukha niya ngayon! Paano ba naman picture lang naman iyon ni Damian habang mahimbing itong natutulog! Napabilis ang hakbang niya at agad kinuha ang larawan at pinasok sa loob ng cabinet niya.

Hindi niya napigilang mapataas ng kilay lalo na ng walang kaabug-abog itong lumapit sa kasama niya. "Can I take a picture with you? Shocks, ang ganda naman ng araw ko, ikaw agad ang nabungaran ko!" sabi pa ng babae at napahagikhik. "Give me your phone, let me take a picture of bo—" "Uh, girls, I'm sorry to interrupt you, but taking pictures with other tenants here is prohibited," ani Damian at palihim siyang kinindatan. Binalingan niya si Mattteo at lihim siyang nagulat nang makitang nasa tabi na niya ito at hindi man lang sinusulyapan ang mga babae.

sabi ko, “kung hindi mo ako kayang protektahan sa sarili mong bahay, ako na ang gagawa.” Naglakad si Damian papunta sa amin, mabilis, parang may sunog. Nasa tabi ko na siya sa isang iglap, at tinapik niya si Letty sa balikat. “Kailangan mo nang sumagot. Lahat ng camera sa bahay naka-record. Kung hindi mo pa aaminin ngayon, mas lalo kang mapapahamak.” At doon. Doon na siya bumigay.

Nang matapos ay tinupi ko iyon saka bumalik sa sala. Naabutan ko si Damien sa pagbubukas ng photo album ko na nasa ibaba ng lamisita. I didn't disturb him, bagkus ay pinagmamasdan ko ito ng ilang sandali. I cleared my throat when he still did not notice my presence. "Hey, heto na pala ang mga damit mo." Lumapit ako at iniabot iyon rito. Tumango ito pagkaraan ng mariing pagtitig nito sa akin. "Thanks, Aurora." Saka ito ngumiti sa akin.

“Kamukha ko ba?” Lalong inilapit ni Damian ang mukha sa larawan. Halos malukot na ang noo nito sa pagtingin sa batang nasa larawan. Pagkatapos ay tiningnan niya uli ang mukha ni Analyn. Ngumiti naman si Analyn sa ama.

Napangiti si Carol, pero bago pa siya makasagot, biglang natigilan siya. Sa kabilang dulo ng hall, isang pamilyar na pigura ang nakita niya—Damien. Suot nito ang isang itim na tuxedo, at sa tabi niya ay ang isang babae… Maganda, sophisticated, at tila modelo ang datingan. Nakatayo ang dalawa, at tila may kausap na mga business partners, pero kahit hindi siya tinitingnan ni Damien, hindi niya maiwasang maramdaman ang bigat ng presensya nito.

"Sampu kada piling ng kangkong ko." Ngumiti si Damien. "Sige bibilin ko pero iinterviewhin muna kita, uusap lang tayo pero kukuhanan natin gamit itong camera ha?" Pinakita ni Damien ang hawak niyang camera. Kumislap ang mga mata ng bata sa sinabi ni Damien bago tumango. "Sige po!"

Bahagya pang kumalma ito kaya napanatag ang loob ni Amanda. Umorder sila ng makakain at tahimik sa una. Pero hindi na nakatiis pa si Damien at binuksan agad ang usapan. "'Yong picture... nakita mo na ba?" kabadong tanong nito. Humigop muna sa kape si Amanda at unti unting tumango. "Oo. Nakita ko na. Hindi ko alam kung sino ang nagsend no'n pero alam kong walang halong daya o edit 'yon," aniya sa lalaki.