Dangerous Gentleman Novels & Stories

CHAPTER 15 p.1 The Billionaire's Vulnerable Heart Pigil hininga ang ginawa ko na huminto ito sa tapat mismo kung saan ako nakatayo. Pwede naman siyang tumingin sa kabila pero sa akin pa talaga siya nakatanaw. Titig na titig like hello, ilang beses niya na akong nakita sa restaurant na ito o hindi siya makapaniwala na narito ako at nagbigay galang sa kanya. Kaya ba, narito siya sa tapat ko?

Nang magsabog ng kaguwapuhan ang Diyos, isa si Damian sa gising na gising. Hindi gaya ni Denver na boy next door ang appeal nito. Si Damian iyong may pagka-rugged na tall dark, and handsome. Iyong tipong pang-bida, pang action at pwede ring pang-kontra bida or leader ng mga Mafia ang datingan. Parang sa mga action romance na nababasa niya. At ang bango-bango nito. Amoy pa lang, alam na niyang mayaman.

Ang mga nagtutulak naman na nagbibilang ng pera ay nagkagulo sa takot. Lahat ng baril ay nakatutok na sa nakabukas na pintuan. Ilang saglit pa, pumasok ang isang maskuladong lalaki na nakasuot ng itim na shirt at pants. Kilala ito ng mga naroon bilang security at bouncer ng club. Muling umuusok sa galit si Mr. Orcos. “Ano'ng ginagawa mo rito? Hindi ka pwede dito at walang nagpapatawag sa 'yo!” singhal niya.

Sabi niya ng nakataas pa ang kilay dito. There was something about this man that Kitana doesn’t like, something she felt dangerously intimidating. “I don’t remember crossing paths with you in anywhere Mr. Harrington.” Dagdag niya pa saka pilit sinalubong ang malalim na pares ng mata ng gwapong lalaki sa harap niya. Nakita niya rin ang bahagyang pag ngiti nito na siya namang labis niyang ikina-inis. Hindi pa man nag tatagal ang pakikipag usap niya sa Luis Harrington na ito ay nakikitaan niya na ito agad ng pagka presko at kahambogan.

Isa pa, sigurado siyang kilala ng mga tao sa gusaling iyon ang kaniyang kakambal dahil sa hindi maitagong interes ni Azazel dito. "Dizon. Richy Lou Dizon. And this is my twin, Richy Lane Dizon." Inalis din niya ang sunglasses at magalang na tinanguhan ang receptionist. "We're here to speak business," aniya. "Of course, Ms. Dizon. One moment, please."

Nanatili itong nakatingin sa labas ng bintana habang tahimik na naghihintay. Such a gentleman! Hindi niya mapigilang mapangiti. Sa panahon ngayon, bihira na siyang makakita ng lalaking marunong rumespeto ng personal na espasyo ng isang babae. Ngunit si Drake ay tila likas na ganoon. Kahit sila lamang ang naroon sa loob ng sasakyan at walang ibang makakakita, hindi nito sinamantala ang sitwasyon.

Not even once. He respected my limits. He respected me. Pero itong lalaking nasa harap ko ngayon? He’s dangerous. Not because of his job. Not because of his aura. Dangerous siya dahil sa mga thoughts na pilit kong pinipigilan pero kusang sumisilip sa isipan ko sa bawat presensya niya. At hindi iyon dapat mangyari. "Kumain ka ng kumain."

Habang nagyayakapan sa kawalan ay ngayon lamang nakaramdam silang dalawa ng katiwasayan sa kanilang mga puso. “I’m home.” “They say, love is the most dangerous cure. But I doubt it. Even if it’s the scariest pit of hell, I’ll dive into you.” THE END.

Nag-offer lang sya and somehow, that was harder to refuse than anything. So I stayed. “Let’s go somewhere,” sabi nya habang papalapit kami sa mga nakaparadang motorbikes. “I heard there’s a cliff you can watch the waves crash from. Nice view. Maybe less crowded.” Napataas ang kilay ko. “So ang plan mo is to take a random girl on a bike and drive her to a cliff? Sounds safe ha.” “I’m offended,” habang nakahawak sa dibdib nya dramatically. “I’m a perfect gentleman.”

“Kahit may asawa ka na, normal lang naman para sa isang gentleman na ihatid ang kaibigan niya pauwi, ’di ba? It’s not the safest out here at night.” Ang kanyang tono ay tapat at makatwiran. Nag-alinlangan si Haile. At biglang—isang makintab na itim na Rolls-Royce Phantom ang dahan-dahang huminto sa harap nila. Bumaba ang bintana sa likuran.