Dapat Lang In English の小説・ストーリー

turo niya sa platitong may lamang graham pa. "That's my fud, sir eh," "Food not fud," "Bakit kasi nag-English ka, sir? Ako lang naman ito, ang maid mo. Aba, ang hirap kayang mag-English ng walang hawak na diksyonaryo," napairap pa ako sa hangin.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

-Liam “Bawasan mo nga ang pagiging englisero mo , okay? Dalagang filipina ang liligawan mo. Kaya dapat matuto kang magtagalog ng diretso.” “I can speak tagalog fluently. I don’t have a funny accent when I speak Tagalog-“ “Wala nga pero hindi ka sanay magtagalog sa isang litanya mo. Pansin ko.” “Does It matter?” “Yes- este oo. “ Pabirong sabi niya. Sa totoo lang, wala namang epekto kung hindi ito nagtataglog palagi ngunit kapag nagsasalita ito palagi ng purong english ay halatang-halata ang ang malaking agwat ng kanilang pamumuhay. Nakakailang at napanghihinaan siya ng loob kapag ganoon. “Ah basta, nanliligaw ka di’ba? Ako ang masusunod dito.”

“Duda akong may alam ka tungkol diyan. Wiretapping? Hacking? Translating?” Noon, inirapan ko lang siya dahil may private lessons siya. Pero ngayon, alam kong maliban sa pagiging fluent niya sa Russian, German, Spanish, at Italian, may alam din siya sa Portuguese at Mandarin. Samantalang ako? Oo, marunong akong mag-English, pero para sa isang di umano'y Russian, nakakahiya ang kakulangan ko sa wika. Lahat ng natutunan ko, para sa isang normal na buhay—hindi para sa mundo ng mga kriminal.

"Matagal na kasi kaming hindi nagkikita kaya medyo napatagal yung daldalan namin." "It's fine," iling niya. "You really are best of friends." Tumaas ang magkabila kong kilay. "Hmm?" "She also talks fluently in English," he said. "Who wouldn't? Elementary pa lang tinuro na yung English. Let's just say na marunong din kaming makinig sa klase," ngiti ko. He nodded.

sagot niya sa akin kaya bigla akong kinabahan. Madidiligan na ba ang pechay ko? Jusko po, ready na ba ako? Wala sa sariling dumako ang mga mata ko sa bukol ba nasa gitna niya. Naging makasalanan na talaga ang mga mata ko. Parang gusto ko tawagin ang lahat ng puwede kong tawagin para lang humingi ng tulong. Parang 'di ko kaya. I want to backing in or backing out. Tama naman siguro ang englishing ko. "Chemmary nasa delikadong sitwasyon kana pero napapa-englishing ka pa." Saway ko sa sarili ko.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

"And please, don't speak English. It doesn't suit you. You sound like a cheap brat trying hard to sound rich but miserably failing." Umasim ang mukha ni Lara. "What? Is this your friend? Kaya naman pala parehas kayo ng ginagamit na salita. Desperadas." "Wow, excuse me! Ang desperada, 'yung nage-English para lang masabihan na sosyal. Wala akong issue sa mga nagta-try hard matuto pero ikaw kasi, tama nga 'yung grammar ang plastic naman ng words of wisdom. 3D 'yung ka-plastic-an mo in and out of TV, bruha!"

A- absent ata siya, eh. Naramdaman ko namang nakasunod siya sa akin kaya binabalewala ko na lamang at seryosong tinatahak ang danaan. ************************************ Yows! Huweeee how's your reading? And oh! How's my english and hugot? 😂 Takte, hirap na hirap ako mag- english ha! Hahah! By the way thanks for reading and following!

medyo mataas ang boses na sabi ng lalaki. "Oh? I'm sorry, sumasakit kasi ulo ko sa kakaintindi ng sinabi mo kaya pwede ba use tagalog instead english, nakakabobo eh!" reklamo niya. Bumuntonghininga ang lalaki. "As, i–sabi ko ano gusto mo kainin?" nakangiwing tanong nito. Ngumiti siya. "Alam mo naman pala eh ba't english ka ng english riyan nasa Philippines na tayo, oy!" nakangising aniya.