Dead Set Novels & Stories

I don't want to die yet... Muli akong napasigaw nang tangkaing basagin ang salamin ng aking sasakyan. Sa sobrang takot halos hindi na ako huminga sa kakasigaw "Babe, can you hear me?! Lilienne!" "D-Darius! Ayaw ko pang mamatay!" "Ah!" Yumuko ako nang tuluyan nang mabasag ang bintana ng aking kotse.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

Hindi ako si Luke na sunod sunuran para lang magmukhang perpektong anak. Namatay si Mommy dahil sa sakit, hindi niya 'yon sinabi sa amin kaya hindi agad naagapan. Kung sna ay hindi niya itinago sa amin ay buhay pa siya hanggang ngayon. Sobrang nadepress si Dad ng mawala si Mommy at sinisisi niya ang sarili niya na hindi niya man lang nagawang maipagamot ito kahit na mayaman kami.

Magiging parausan lang naman siya sa loob ng dalawang buwan. Napabuntong-hininga siya. What a shame that she ended this way. Ang dating matayog, tinitingala ng iba at pinag-aagawan ng mga manliligaw, magiging taga-aliw na lang sa kama ng isang lalaking hindi niya lubusang kilala. Nakakasikip ng dibdib. Lumabas siya ng bahay at nagtungo sa kwadra. Napangiti siya nang makita si Bullet, ang stress reliever niya.

Tumambad sa akin ang mukha ng aking ama't ina. "Mama, Papa!" bulalas ko. Pagdakay nagsitulo ang masaganang luha mula sa aking mga mata. Narinig ko ang sinasabi ng reporter. Ipinagluksa daw ng mag-asawa ang pagkamatay ng pinakamamahal na anak nitong babae na si Hera Del Fuego Acosta. Kung hindi pa ako namatay hindi malalaman ng madla na kasal ako sa isang bilyonaryong CEO ng Acosta Empire.

Si keith yun ah. Pero mas kinagulat ko ng makitang kaharap nito si shin. Teka.. ano na naman ba to? Umiling ako. Hindi.. ok na ang lahat. Hindi na makikipagbreak sakin si shin. Hindi na. pumasok ako at pumuwesto sa likod ni shin at pinakinggan ang usapan nila. " its do or die" naririnig kong sabi ni keith. " i'd rather die." Narinig kong sagot naman ni shin. Teka.. ano bang pinag uusapan nila?

Death has been around every nook and corner the moment the players start a game. Svetlana had seen different deaths, all gruesome and brutal, the very same day she arrived here. At bawat araw, lahat sila ay nakikipagkarera laban sa mismong pintuan ng kamatayan.

lalong nagtaas din ng tinig. Its just 2weeks from now, looks like she's dead !

Ang mga mata ni Chlorothea ay biglang naging malamig. “The reports you saw. The dead street kids. The strange bruises. The poison traces.” Mahina siyang napalunok. “Lahat iyon ay epekto ng Incomplete Silent Death.” Nagkatinginan ang mga miyembro ng Strike Team. “Incomplete Silent Death?” gulat na wika ni Michael. “You mean, the weapon is still not complete?” “The complete version,” mahinahong sagot ni Chlorothea, “should kill its victim without pain. Without struggle. Walang bakas ng takot. Walang hiyaw. Parang natutulog lang sila, pero patay na.”

Umayos ako ng upo at umusog palapit sa kaniya. "Hindi ikaw ang gusto ko at hindi kita magugustuhan kahit anong mangyari, kahit mabuhay ka pa sa ibang katauhan. Cross my heart till death–" "Do us part?" Sabay ngiti nitong labas dimple. Hay! Bakit ba kasi kamukha niya si Keir? Para tuloy siyang si Keir ngayon na pasmado ang bunganga. "N-no, patay ka na nga isasama mo pa ako?" Sabay irap ko rito. Till death do us part ka pa d'yan, ano to kasal?