Dead Set Novels & Stories

I don't want to die yet... Muli akong napasigaw nang tangkaing basagin ang salamin ng aking sasakyan. Sa sobrang takot halos hindi na ako huminga sa kakasigaw "Babe, can you hear me?! Lilienne!" "D-Darius! Ayaw ko pang mamatay!" "Ah!" Yumuko ako nang tuluyan nang mabasag ang bintana ng aking kotse.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

Hindi ako si Luke na sunod sunuran para lang magmukhang perpektong anak. Namatay si Mommy dahil sa sakit, hindi niya 'yon sinabi sa amin kaya hindi agad naagapan. Kung sna ay hindi niya itinago sa amin ay buhay pa siya hanggang ngayon. Sobrang nadepress si Dad ng mawala si Mommy at sinisisi niya ang sarili niya na hindi niya man lang nagawang maipagamot ito kahit na mayaman kami.

Magiging parausan lang naman siya sa loob ng dalawang buwan. Napabuntong-hininga siya. What a shame that she ended this way. Ang dating matayog, tinitingala ng iba at pinag-aagawan ng mga manliligaw, magiging taga-aliw na lang sa kama ng isang lalaking hindi niya lubusang kilala. Nakakasikip ng dibdib. Lumabas siya ng bahay at nagtungo sa kwadra. Napangiti siya nang makita si Bullet, ang stress reliever niya.

Tumambad sa akin ang mukha ng aking ama't ina. "Mama, Papa!" bulalas ko. Pagdakay nagsitulo ang masaganang luha mula sa aking mga mata. Narinig ko ang sinasabi ng reporter. Ipinagluksa daw ng mag-asawa ang pagkamatay ng pinakamamahal na anak nitong babae na si Hera Del Fuego Acosta. Kung hindi pa ako namatay hindi malalaman ng madla na kasal ako sa isang bilyonaryong CEO ng Acosta Empire.

But the silence persisted, a cruel mockery of my carefully constructed composure. The news finally arrived, not in a phone call, but in a news bulletin flashing across the large screen in my living room. A car accident, a single vehicle, a tragic loss of life. Arnaldo Sy, prominent businessman, dead at the scene. The details were vague, the investigation ongoing. But I knew. I knew exactly what had happened. The serpent had struck, delivering its kiss of death. The suspense was over, replaced by a chilling sense of triumph. The game was won. But the victory felt hollow, a bitter taste on my tongue, a chilling reminder of the price I had paid.

Kahit pa malayo ay sapat lamang iyon para maintindihan ni Asterelle ang sinabi nito. “Prepare your neck because you're dead,”

Nandoon lahat ang mga kasamahan ng mga kumidnap kay Zaraya, burning. "Nakapaghiganti na ako, droplets. You have violence, pero hindi ako papayag na makitang humihinga pa kahit isa sa kanila." Mr. Alterado is Dead. He was killed by his rival. Mrs. Alterado is paying all her debt in jail.

Putangina. Sumunod na bumaba si Bansot. Agad lumapit si DEATH sa kaniya at ubod lutong siyang sinampal na nagpa-gulat sa aming lahat pare-pareho, "Keep this in your mind, Lodge. You will die if this will happen AGAIN. I'm telling you again, YOU WILL DIE! I will make this one pass. Now that I'm around, be careful on your acts. One wrong move and I will take that life of yours away. MARK THAT!" At padabog na siyang umakyat sa itaas at binangga pa si Bansot sa balikat. Napa-yuko na lamang siya at naikuyom ang mga kamao niya.

Death has been around every nook and corner the moment the players start a game. Svetlana had seen different deaths, all gruesome and brutal, the very same day she arrived here. At bawat araw, lahat sila ay nakikipagkarera laban sa mismong pintuan ng kamatayan.