Dear Tagalog Novels & Stories

sigaw ko nang magsimula siyang hatakin ako. Bumuntong hininga siya at hinarap ako. Maraming estudyante ang paroon at parito dahil uuwi rin siguro ang iilan. Tapos na ang finals pero babalik kami sa Martes dahil sa Christmas party. "Lilinawin ko lang sa'yo kung nalilito ka man, okay? I like you, kung hindi mo maintindihan ita-translate ko sa Tagalog, gusto kita. Kaya kita gustong ihatid ay dahil gusto kita at gusto ko safe ka. Tiniis ko ang hindi ka tawagan at i-text dahil alam kong magagalit ka sa'kin. Anna, tapos na 'yong finals week. Pagod na pagod ako pero makita ka lang nawawala na ang pagod ko."

At ng maisarado ang pintoan ay walang paalam na niyakap s'ya nito ng mahigpit at paulit-ulit na hinahalikan sa noo. "I miss you so much! Kayong tatlo ng mga anak natin, Dee. I thank God na dito kayo kay Nana at hindi sa kung saan na mahihirapan na naman ako sa paghahanap sayo. Mababaliw na talaga siguro ako kapag ginawa mo pa ang ginawa mo noon sa akin. Ngayon pa na may dalawang kamukha na ako, hmmmm!" malambing na sabi ng lalaki sa kan'ya habang yakap-yakap s'ya.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.

Fast replyer pala ito e. From Anthony: Hanggang sa abot ng aking makakaya, gagawin ko ang lahat makabawi lang sa iyo. I love you, my Marisse. Hindi na ako nakapag reply pa dahil hindi ko naman talaga alam kung ano ang isasagot ko. Weird naman kapag nag I love you too na agad ako, gayong noong isang linggo pa lang naman kaming nagkakilala.

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.

Isang back-to back na lang at panalo na kami. “Entrance!” “In!” they said. I smiled as I hopped while passing the first line. The tagger was so cute with his small arms trying to catch my teammates. When I was on the second line, I bait myself so my teammates can pass the tagger. Kunyare ay tatawid ako kaya naman lumipat sa harap ko ‘yung taya. I watched as my teammates pass the line. Nang nakalusot na silang lahat ay saka ako mabilis na tumakbo patungong dulo at agad na tumawid.

Pinalaya ang sarili mula sa pagkukulong sa isang bahagi ng kaniyang pagkatao at muling nagmahal at nagtiwala ng buo. "You know how much I Love you, don't you?" Malambing niyang pahayag sa kaniyang damdamin sa dalaga. Napangiti siya nang tumango ito pero dagli ring nabura iyon nang marinig ang sinampit nito. "I love you too!" bulong ni Nica sa taenga ng asawa. Kusa iyong lumabas sa kaniyang bibig at bukal sa kaniyang puso.

“I am not bawling at you. Ano’ng karapatan kong hiyawan ang isang de premierang taong sa sansinukob? Wala ‘di ba?” “And now you're making my social status as another issue. Thank you lang ang gusto kong marinig mula sa’yo kahit sa susunod mo na sabihin ang eu quero fazer amor contigo. (I want to make love with you.) Ngayon kung saan–saan na napupunta ang usapan. Ano ba naman ‘to? Sa panaginip na lang ba kita makakausap na sweet ka sa ‘kin?”