Dear Zoe Mga Nobela at Kwento

Sigaw niya sa pinsan napailing nalang ako. "Hey," napalingon ako ng makita ko si Zoe, ang asawa ni Riley. Inabot niya saakin ang isang baso ng blue lemonade juice. "Zoe," kilala ko siya. She's a singer too. Hindi pa nga lang sila nagkakaanak dahil mas gusto niya munang mag focus sa trabaho bilang singer at artist. "Oh, bakit kayo lang?" Natawa kami ni Zoe nang lumapit si Samantha at Seraphina bitbit ang mga bunsong anak.

"Kaya ka laging high-blood kasi wala kang ka-sweet-an. Buti pa si Captain at si Leader, mission accomplished na sa love life." "Tigil-tigilan mo ako, Neptune, bago ko isumbong sa parents mo na inuubos mo ang stock ng pagkain dito," sagot ni Zoe sabay irap, pero hindi niya napigilan ang mapangiti habang pinagsisilbihan ng mainit na kape ang mga bagong dating.

At sa lahat ng kilala ko rito sa school, siya lang ang itinuring kong pinaka matalik kong kaibigan. "Ugh, grabe ang tagal tayong palabasin ni Mr. Gomez. Alam mo ba kanina pa ako gutom na gutom. Hindi pa ako kumakain ng breakfast kasi nagmamadali na si Daddy kanina," sabi ni Melai sabay hila sa pinto upang makapasok kami sa loob ng cafeteria. Dumerestso kami sa mahabang pila ng bilihan ng pagkain. Tinapik ko si Melia, "Melai, do'n lang ako sa table ah. Tutal may dala naman akong baon." Tinuuro ko sa kanya ang kanang bahagi ng cafeteria

Zeke says when Vivianne finally punches his biceps, making him dramatize a pained gesture and demeanor, “OA!” Vivianne says as she finishes the fruit tea. She then puts it back into the tray as Zeke grabs it and leaves the room. After a while, Vivianne lays peacefully, as she suddenly remembers a distant past full of unexpected turns and an unfortunate tide of events.

Kaya naman pala kilig na kilig at malapad ang ngiti nito dahil sa kaibigan. Nagpakawala siya nang malalim na buntonghininga bago lumapit sa kaibigan. Lumapit na rin sa kanya si Ezi at binigay ang susuotin niyang jersey. Balimbing ang grupo nila Laura dahil kay Andrea at Asia. Hindi malaman kung kanino susuporta. Ganoon din si Lexxie pero mas lamang ang cheer nito para kay Zale.

Tulad niya'y nakatingin din ito sa labas ng glass door. "She lives here now." "What?" Nanlalaki ang mga matang hinarap siya nito; nasa magandang anyo ang labis na pagkagulat. "Did I hear it right?" "Yeah." "How come? Si Jan Quaro Zodiac, magpapatira ng ibang tao sa bahay niya? You don't even want to employ a single soul because you didn't want your stuff to be touched by anyone." "It's a long story," he answered wryly before taking the trays off the counter. "D'you want to talk about it over a cup of coffee?"

“Sa tingin mo ba talaga ay maniniwala ako sayo? Paano kung tumakas ka bukas?! Ang malupit na sabi ni Denzel. “Edi pwede mo akong patayin! Hindi rin naman ako susunod sayo!” Ang sagot ni Zoe, tila walang takot siya. “At kapag patay na ako, magiging isang mamamatay-tao ka at wala kang makukuha na kahit isang sentimo!” Nabigla ulit si Denzel sa biglang sinabi ni Zoe.

sabi ko nalang at nagpaunang pumunta sa kwarto---syempre dala ko pa rin yung ice bag. //NEW ENEMY// ZOE POV Para akong lantang gulay habang naglalakad sa corridor papunta sa building namin.Mabilis ring nawala ang pasa ko...maliban sa isa. Nakatingin lang ako sa baba kaya hindi ko namalayang may nabunggo na pala ako. Agad akong humingi ng sorry sa kanya. "Sorry." Sabi ko at akmang tatalikuran sya ng bigla nya akong hawakan sa braso at ipaharap sa kanya--oh please wag ngayon.

"ZOE, I'M DYING." Bagsak ako sa couch niya, suot pa rin ang office clothes ko. Sobrang pagod. As in level na gusto mo na lang mahiga at hindi na gumalaw. Dalawang linggo pa lang mula nang aprubahan ni Levi ang proposal ko para sa 25th anniversary gala, pero pakiramdam ko, dalawang taon na akong walang tulog. Lumabas si Zoe mula sa kusina, may dalang dalawang baso ng wine.

“Eh saan mo ba talaga ako dadalhin?” “Syempre sa cake shop, para hindi na magtampo ang batang makulit,” sagot nito habang nakatuon ang mata sa kalsada. “Hindi kaya ikaw ang mas makulit,” bulong ni Zoey. “Rinig ko ‘yan, Zoey,” sagot agad ni Drexell. Napangiti ng pilit ang dalaga, saka kinuha ang cellphone niya. “Hello, Kuya Dean,” bati ni Zoey sa malambing na boses. “Namimiss mo ba ‘ko?”