Novel & Cerita Declamation Piece About Love

"Oo, dumeretso siya ng Corinthian galing ng airport. Galit na galit iyon sa iyo, inagawan mo raw siya ng girlfriend. Kayong magkapatid, parang nauubusan na kayo ng babaeng hahabulin, ah! Hindi ako naniniwala sa gayuma pero kailangan ko na sigurong kausapin ang advisers ko para sa opinyon nila." "Dad, don't you think love is the most powerful spell in the history of humankind? You feel the force, you see it from the perspective of your heart, you heard it form your brain, yet you can't touch it without that someone you cherish. And love is the kind of spell that has no antidote, that's why it's hard to resist it." "And you are becoming sentimental, Son, it's scary."

Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili. Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin. Nakikita ko ‘yung babae na gusto lang maging malaya sa lahat, sa marami at iba’t ibang opinyon ng mundo. Nakakapagod pag palaging ganito. “Maybe love isn’t about who speaks louder. It’s about who listens first.”

sabi niya at tumayo sa swivel chair. Love is a self-destructive instrument that devours mankind. "Pero wala naman akong pakialam kahit mamatay sila, they die and I gain profit," sabi niya at tumawa. "Hinihiling ko nga na mamatay na sana kayong lahat para mawala na ang tanga at bobo sa mundo para tanging katalinuhan lang ang maghahari sa buong mundo at wala ng tanga-tangang mga tao."

One step closer I have di*d everyday, waiting for you Darling don't be afraid, I have love you for a thousand years I'll love for a thousand more~ Time stands still Beauty and all she is I will be brave I will not let anything take away What's standing in front of me Every breath, every hour has come to this One step closer~ In that fleeting moment, time seemed to stand still, the years of separation melting away in the warmth of our shared gaze. The echoes of our teenage love, once vibrant and untamed, now tempered by the passage of time and the wisdom of experience, resonated in the space between them.

Her husband kiss her forehead before down to her lips. Love is a canvas furnished by nature and embroidered by imagination. Napabuntong-hininga si Xylona sa isiping iyon.

I stopped talking to laugh. Yung kakasabi ko pa lang na lagi niya akong tinatarayan at tinititigan ng masama ay ginagawa na niya ngayon. Hinaplos ko ang kamay niya at ngumiti. "That's the reason why I love you so much. You are always true to yourself. Lagi mong pinapakita at sinasabi yung nasa loob mo. You are strong and you are an independent woman. I admire you for everything. I like your braveness in those times you are fighting with sadness and pain. I love everything about you. Your flaws, your weaknesses, your insecurities and your past. When I choose you, I already choose the whole you. Everything about you is important to me…" Napabuntong hininga ako at sinalubong ang tingin niya.

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.

Hindi na kailangan ng maraming salita; ang kanilang mga damdamin ay nag-uumapaw sa bawat galaw. Dahan-dahang siyang inihiga ni Darrius, at sa gabing iyon, muling nagpatianod ang kanilang pagmamahalan. Malalim, at walang halong pag-aalinlangan, na puno ng pangako na kahit anong mangyari, ang isa't Isa pa rin ang pipiliin sa huli. Pareho nilang inabot ang tuktok ng Apo at halos kapusin sila ng kanilang mga hininga nang pareho silang bumagsak sa higaan.

Napaliyad ako at napakagat labi. “You’re wet,” bulong niya. Pinaglalaruan ng kaniyang daliri ang clitoris ko. Yeah, he made me wet. By just his hands, he turn my body on. Hindi ko natapos ang aking ginagawa. Iniwan ko ito at nakipagyugyugan kay Simoun, sa sofa at sa kama. We make love like how we used to do. _

Sila ay nakapwesto sa sumunod na palapag. "Huwag ka nga riyan magulo pare! Matatalo ako sa paglalaro sa ginagawa mo eh! Sandali lang malapit na, mananalo na ako.... ayan na... ayan na! Naku po! Patay! Ayan... namatay tuloy ako!" pagmamaktol bigla ni Clarton nang bigla itong matalo sa paglalaro niya dahil kanina pa tapik nang tapik sa kanang balikat niya si Bromeo.