Deliveryman Kdrama Novels & Stories

Pagbukas niya ng p***o ay bumungad sa amin ang isang delivery man na may hawak na isang basket ng mga prutas at isang bouquet ng pulang mga rosas. "Wow! Kanino raw yan kuya? Libre ba yan? Wala akong pambayad ha!" pabirong saad ni Yana sa delivery man. “Kayo po ba si Ms. Zoreign?" tanong nito. “Ay hindi ako, yung kaibigan ko na naka admit dito sa hospital." paliwanag niya saka mas ibinuka ang p***o para makita ako ng delivery man. Saka tumingin sa dako ko ang lalake.

Hangang sa pag uwi ko di parin maalis ang lakas ng kabog ng dibdib ko, nakauwi parin ako kahit lutang ang utak ko kakaisip nangyari kanina namalayan ko na lang nasa tapat na ako ng apartment napabuntong hininga na lang ako, pagpasok ko nadatnan kong nasa sala si Carla na nanonood na naman ng paborito niyang K-drama tutok na tutok sa pinapanood kaya di ako pinansin nung pagpasok ko dumeretso na lang ako ng kusina at nilapag yong pagkain na tinabi ko para sa kanya, pagkalapag ko pumunta na ako ng sala hinang hina ang buong katawan ko kaya pabagsak akong umopo sa tabi niya at niyakap siya na ikinagulat niya kaya napatingin ito sa akin ng nakakunot pa ang noo. "May sakit ka ba namumutla ka ohh k

Tumikhim siya bago nagtipa ng sagot rito Me: Hindi pa, kakain palang ako Hindi naman naging matagal at nag reply din ang asawa niya Zachary: Don't bother tiring yourself to cook, nagpa deliver ako ng food sa condo Nanlaki ang mata niya at kasunod non ang pag-ingay ng doorbell sa condo, nagmamadali siyang nagtungo sa pintuan at napakurap kurap ng makita ang isang delivery guy na may dalang sandamakmak na pagkain "Delivery po ma'am para daw po sa inyo sabi ng asawa ninyo" "S-salamat kuya"

ang tugon ng caller. Parang may nag-inject ng pampasigla sa kanyang katawan matapos niyang marinig ang sinabi ng lalaki. Excited na binuksan niya ang glassdoor at pinapasok ang delivery man. Nang makaalis na ang delivery man ay nangingiting tinitigan niya ang halo-halo at siomai. Natatandaan pa ni Brent ang paborito niyang pagkain. Baka naman may konti na siyang puwang sa puso nito...

nilingon pa siya nito, subalit nagpatay malisya lang siya upang hindi nito mahalata na siya ang may pakana nito, "sige, pakiakyat na lang, salamat." Pagkalipas ng limang minuto, dumating na ang hinihintay nito. "Ma'am, pakipirmahan po," sabi ng delivery man. "Salamat," tuluyan ng lumabas ang lalaki. "Sino naman kaya ang nagpadala nito," inamoy amoy pa ng asawa niya ang bulaklak. 'Wala bang note?" tanong niya. "Hindi kita kinakausap! meron siyempre!" pagtataray nito.

dagdag naman ng isa. “Dapat ‘yang bobong delivery man ang alisin niyo sa trabaho dahil wala naman siyang kwenta. Marami ang mas nakapagtapos ng pag-aaral at mas matalino kaysa sa kanya na deserving! Sabagay, siguro lalaki mo ‘yang dugyot na delivery man kaya pinagtatanggol mo siya!” gatong naman ng isa pa. Naiyukom nang mahigpit ni Dean ang kanyang kaliwang kamay. Parang gusto na nitong manuntok dahil sa mga narinig pero pinigilan siya ng babae na sa kanyang harapan.

Jerome yata ang pangalan nito. “Good morning, ma’am! Delivery for you!” Magalang at nakangiting bati nito. Kumunot ang noo ko ng itaas nito ang hawak na isang box ng pagkain mula sa isang kilalang Korean restaurant na kilala ko. “Pinadala ito ni Sir Morgan, ma’am. Paborito niyo daw ito kaya kumain kayo ng marami!” Tumingin ako sa kahon. Parang may mainit na bagay na humaplos sa puso ko. Alam talaga nito ang gusto ko. Nag utos pa talaga ito ng tao na personal na magdadala sa akin nito.

Siya na ang nagmaneho ng sasakyan dahil mas kabisado niya ang mga kalsada sa Seoul. “Sa InterContinental tayo, pagkatapos niyong sunduin ang bata,” utos ni Peterson. “S-Sige po…” Pakiramdam ni Seojun, para talaga siyang driver kung ituring nito. Ganoon pa man, hinayaan na lang niya. Inisip niyang sanay na kasi itong palaging nag-uutos kaya dapat lang na masanay na siya. Sa mata nito, empleyado lang siya na na-hire para maging sperm donor, wala nang iba pa. Tama naman… Pagkatapos ng isang taon, kailangan na nilang maghiwalay ni Marion sa ayaw at sa gusto niya…

Parang lalagyan iyon ng damit na pinatahi. Nakapangalan nga sa kanya ang delivery. Mabilis na pumirma siya at pinapasok ang lalaki bitbit ang kahon. Pinalapag niya iyon sa mesa sa sala nila. Nang makaalis na ang delivery guy pagkatapos niyang bigyan ng tip ay excited na tinitigan niya muna ang kahon. Kinakabahan siya nang buksan niya iyon. Gusto niyang maiyak nang bumulaga sa kanya ang puting-puting gown. Kinuha niya iyon at itinaas.

Kinunot niya ang noo, pero sinagot ito. “Hello? Sino sila?” "Ma'am, may delivery po ako sa inyo.. kanina pa po ako nagdodoorbell sa pintuan niyo, wala pong sumasagot.." "deliver?" nangunot bigla ang kanyang noo. Agad siyang lumabas ng sasakyan, "narito po ako sa labas." Pagkalipas ng dalawang minuto, dumating ang rider, may dalang palumpon ng bulaklak.