Deserve Quotes 소설 & 이야기

“Hindi ko alam kung deserve mo pa, John. Pero nararamdaman ko… deserve kong mahalin ng buong buo. At kung ikaw ang lalaking iyon, sana hindi ka na bibitaw.” Napangiti si Fortuna, kahit patuloy ang pagtulo ng kanyang luha. “Hindi ko alam kung deserve mo pa, John. Pero nararamdaman ko… deserve kong mahalin ng buong buo. At kung ikaw ang lalaking iyon, sana hindi ka na bibitaw.”

Nanginig nang bahagya ang kanyang mga daliri habang nagta-type. "Why are you so good to me?" Halos agad ding dumating ang sagot. "Because you deserve it." At bago pa siya tuluyang maiyak, may isa pang messageng sumunod. "Mrs. Ferrer, you deserve a better life than anyone else." Sa pagkakataong iyon, hindi na napigilan ni Nevaeh ang kanyang mga luha. Tahimik silang dumaloy sa kanyang mga pisngi.

“Then why? Deserve ko ba 'to?” “No, you don't deserve any kind of pain. Minsan kasi, kailangan nating maranasan ang mga masasakit na bagay upang mapalagay tayo sa tamang landas. And yes, it involves people walking in and out of your life.” “Hindi ko naman kailangan 'yon, eh. I just want to be with my mom. Anywhere is the right path as long as I'm with my mom.”

Hanggang sa nawalan na ako ng pag-asang magiging kami parin sa huli. Ang pangako niyang kahit kailan ay hindi niya ako bibitawan ay kinalimutan niya. I don't know what I did to deserve this pain. Walang akong ibang ginawa kundi ang mahalin siya pero ito ang pinalit niya sa akin. I don't deserve his harsh words. I don't deserve his cruelty. I don't deserve this pain...

Deserve niya ang habang-buhay na pagkakakulong 'di ba? Lahat ng tao sa social media ay nagsi-comment sa isang post patungkol kay Nicole. Ang iba ay gustong patayin ang babae o 'di kaya'y hinihiling na mamatay na lang ito dahil deserve iyong ng dalaga.

Sofia reached out and held my hand. “You deserve more than one night, Kat. You deserve someone who’ll show up every day, not just in moments. Someone who will love you the way you love them—genuinely, wholeheartedly, and without holding back. Because at the end of the day, that’s what we all deserve: a love that doesn’t make us question our worth, but reminds us why we should never settle for less.” Ngumiti ako ng tipid, pilit ipinapakita na okay lang ako kahit obvious na hindi. Pero bago pa ako makapagsalita, naunahan ako ni Jem.

I want them to give the family they deserve but I don't deserve this pain right now! Everytime I think of it! I asked myself why? Anong kulang sa akin at na gawa niya pa ring maghanap ng iba? I even him all of my love! My life, everything I had! Kahit gaano mo pala ka mahal ang isang tao masasaktan ka at masasaktan ka! Do I really deserve it? ***

I’m just staring at the visor of my car, staring as if I can find answers in it. “Or maybe I deserve this pain?” I asked to myself. “Maybe I do really deserve this pain. At siguro… siguro kulang pa ang sakit nito nang mawalan ng anak si Jessica.” Tama. I deserve this pain. Deserve ko ang paasahin. Deserve kong habang buhay na dadalhin ang guilt na ginawa ko noon. Deserve ko lahat ng nangyayari sa ‘king ngayon.

“Ginamit mo ang sakit mo para sirain ang buhay ko. Sinampal mo ang dignidad ko sa harap ng mga empleyado mo. Tinrato mo akong katulong sa bahay na ako rin ang nagtayo kasama mo. Pinilit mong maniwala akong wala na akong halaga, kahit ang totoo, ikaw ang nawalan ng puso.” Napaurong siya ng isang hakbang, pero nanatili ang bagsik sa mga mata niya. “Lahat ng ‘yan? Deserve mo.” “Talaga?” sagot ko, nanginginig na ang boses. “Deserve kong makita kang may kahalikang ibang babae sa bahay natin? Deserve kong pagsalitaan ng masasakit sa harap ng pamilya mo? Deserve kong mawalan ng access sa kahit anong gamit ko? At ngayon, pati abogada ko gusto mong sirain?”

Lalo na at deserving ang pagkakalooban. Deserving ba siya? Sinagot niya uli ang sariling tanong. Oo. Deserving siyang pagkalooban ng ninanais niya. Mabuti siyang tao. Naging mabuti siyang anak. At hindi siya masamang babae...!