Devotion Verse Tagalog Novels & Stories

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

“Captain Jaycee!” Nang sandaling narinig ko ang pangalan ng aking mahal ay agad akong napalingon para makita kung ano ang kan’yang kalagayan. Akay-akay siya ni Charles nang sandali iyon. Halos tumalon sa tuwa ang aking puso nang makita ko siya ng buhay. Labis akong nagpapasalamat sa Diyos at buhay siya. Ibinalik ko ang aking atensyon sa aking pasyente at tinapos ang pagtahi rito.

"Veron? Hello!" "Hindi, verbally abuse lang." "..." "Gusto ko lang talaga ng may maka-usap. Thank you sa pagtyatyagang makinig. Thank you, Miko." Silence Gustong-gusto nyang isigaw na "kasi mahal na mahal kita" o "ginagawa ko 'to kasi mahal kita, Veron" pero at the end, pinili nya na lang itago ang tunay na nararamdaman.

Wika ni Mark, na itinakio ang mga palad sa mukha. "It means inlove ka na sa kaniya, kahit hindi mo pa siya nakikita o nakikilala nang lubusan." Tanong niya rito. Nakita niyang tumango ito habang nakatakip pa din ang mga palad sa mukha, Kaya niyakap niya ito nang mahigpit. "Sorry, baby, hindi pa talaga ako handa, sorry talaga..." Saad ni Joan sa sarili at mas mahigpit pa niyang niyakap si Mark. Napalingon na lang sila ng marinig nila ang pagtawag ng ama ni Joan.

Natatakot ako sobra. Ang cute ng call sign namin diba. Langga, isa sa mga tawagan ng mga cebuano. Langga it's similar to mahal and love. Nag-search pa talaga kami niyan tas iyan ang napili niya at nagustuhan ko rin, owshiii I love him so much. :( Pinahiran ko ang mga luha ko and I sent him a message. Magiging okay din ang lahat. Sana nga, sana hayyysss.

At sinabi ko iyon sa sulat! "Star, alam ko hindi madaling paniwalaan! Mahirap! Oo! But I know my heart clearly kesa sayo! Alam ko kung mahal kita o hindi! And I love you, Star! Mahal na kita! And I can give up Angel! I know it is so foolish of me to do! Tarantado na ako kung tarantado! Pero hindi ko alam, eh! Masaya na ako sa'yo! And I want you in my life hindi lang sa sulat, kundi gusto kitang makilala! Please, Star, kung nagkamali man ako sa nararamdaman ko, let's figure it out together! Tulungan mo ako! Dahil hindi ko na maiwasan ang di ka isipin!...Mahal na kita!"

3rd Person POV Sino nga ba hindi pangarap na maikasal?. Ang maikasal sa lalaking pinakamamahal mo. Ang magsuot nang puting gown at belo habang naglalakad papuntang altar. Kung saan sa dulo noon ay naghihintay ang taong pinakamamahal mo. Kasabay nang musikang malumanay na sumasabay sa bawat mong hakbang. Habang ang oras ay nasa inyo lamang dalawa. At ang mga mata nyo ay nakatitig lamang sa isa't isa. Ang atensyon nang mga tao ay pawang sa inyo lamang rin dalawa. Hindi ba't ang sarap sa pakiramdam?. Ang saya'y walang paglagyan. Dahil sa wakas ang pagiisang dibdib ninyong dalawa ay masasaksihan rin ng lahat. Hindi lamang sa mata nang madla. Kung hindi, lalong lalo na sa mata nang Panginoon.

"B-Bakit niyo po ako hinahawakan? B-Bitiwan niyo po ako." "Kakausapin lang kita. Halika, sumama ka sa 'kin." "H-Hindi po! H-Hahanapin po ako ni m-mama. Hindi po ako sasama sa inyo!" At nagpipilit akong kumalas pero sadyang malakas siya. "Wala naman akong gagawing masama e. Kakausapin lang kita. Promise." Napahawak na lang ako sa ulo ko at nakaramdam ng hilo dahil sa pangyayaring biglang pumasok sa isipan ko.