Di Ko Na Mapipigilan Novels & Stories

"Complete ka diyan, mukha kang incomplete vitamins!" Sa likod niya, hindi na mapigilan ng dalawang lalaki na kumidnap sa kanya. Natatawa sila pero pilit na tinatakpan ang bibig para hindi marinig. Halata na kahit sila, nahihirapan pigilan ang sarili dahil sa sobrang corny ng banat ng amo.

Aniya. Tumango si Marco. "Medyo katanggap-tanggap 'yon, pero kailangan kong ipaliwanag na hindi ko sinasadya na pigilan ang sinuman. Hindi ko man lang binasa ang iyong panukala, at sa tingin ko wala kang kakayahan. Walang emosyonal na dahilan involved. After all, hindi kita kilala bago mangyari ito, kaya wala akong dahilan para targetin ka."

wika ko pa habang pinigilan ang aking sarili na magalit dahil sa selos. "I don't know! Hindi ko nga akalain na gagawin niya iyon. In the first place hindi ko alam na pupunta siya rito sa party sapagkat hindi ko naman siya inimbita. Maski ako ay nagulat din sa nangyari. But I'm sorry kung wala man lang akong nagawa. Na hinayaan ko lang na halikan ako at mismo sa iyo pang harapan. I know masasaktan ka talaga dahil kapag sa akin din nangyari iyon ay tiyak na masasaktan din ako at magagalit," paliwanag pa ni Mike sa akin habang balisa at hindi mapakali sa kaniyang sarili.

"Stop crying," pagpapatahan niya sa akin but I could not help it. Hindi ko mapigilang hindi maiyak. Dito pa ba sa lugar na ito ako mapapahamak? Hindi ko lubos maisip kung bakit ako ang target? "Don't worry. I wouldn't let this to happen again," muli niyang sabi.

Ang life trial system na "If You Think You Can Do Better, Prove It" ay live ng isang linggo, ngunit walang nangahas na mag-sign up. Ang mga patakaran ay simple, ngunit nakakatakot: kung mapapatunayan mong kaya mong mamuhay ng mas mahusay kaysa sa kanila, mananalo ka ng isang milyong dolyar. Ngunit ang kapalit? Ang kamalayan ng orihinal na tao ay mapapawi—mas simple, isang hatol na kamatayan.

Piste! Napakagat-labi ako, pilit na pinigilan ang kilabot sa katawan ko. Hindi ko alam kung galit ba ako o nahihiya o... ano ba talaga, Narnia? Hindi ko mapigilan ang mapaisip.

Nanginginig ang buo kong katawan at sinusubukan kong pigilan ang pagluha ng aking mga mata. "My gosh! Hindi siya nababagay sa school na 'to." "Mas makabubuti sigurong bumalik na lang siya sa pinanggalingan niya." Pilit ko pa rin pinipigilan ang aking sarili sa pag-iyak. Mila, huwag na huwag kang iiyak. Kailangan mong pigilan ang sarili mo. Para ka namang hindi nasanay sa mga ganyan.

Hindi ko na alam ano ang iniisip ko. Ang alam ko lang, hindi ko talaga siya mapigilan. Ayoko siyang pigilan.

pagbibiro ko. "Hindi naman kasi mapipigilan best na hindi ako umiyak dahil nasasaktan pa din ako, sariwa pa din sa alaala ko ang pagkawala niya. Nando'n ako, kasama niya ako. Nagawa niya akong protektahan at ibuwis ang buhay niya para lang mailigtas ako samantalang ako wala man lang nagawa para sa kanya."

tanong niya. "Marami ng nakakaalam tungkol sa kasal natin. Sa tingin mo ba ay mapipigilan mo pa ang bibig ng mga tao? Mahirap ng itago ang isang relasyon kapag marami na ang nakakaalam. It doesn't matter," mahaba pa nito na paliwanag. Hindi maiwasan ni Raine na mapalabi.