Diana 1d Lyrics Novels & Stories

Chapter 6 Diana p.o.v. "-- till the sun comes up who's gonna take your place,there aint nobody better---"pakanta ko habang hawak hawak ang lollipop sa aking kamay at nakatutok sa aking labi,iniimagine ko nalang ito na microphone huminga ako ng malalim at inihanda ang lalamunan "oh baby baby, we belong together baby--- when you left,I lost a part of me it's still so hard to believe come back baby please cause we belong together--- ayehh"ngumiti ako dahil doon

Kinintalan siya nito ng halik sa pisngi na ikinapula ng mukha niya. “Maraming trabaho si Dianna ngayon. Sinasama ko lang siya kapag business function ang pinupuntahan ko. Para sa ating dalawa ang gabing ito.” Inalalayan siya nito sa braso. “Let's go.” “Wait, Arthur!” aniya at pumiksi. “May gusto sana akong sabihin sa ‘yo bago tayo pumunta sa party. Importanteng malaman mo ito ngayon.”

Diane’s P.O.V. Tumango ako. Mabuti na sigurong sa akin na niya mismo malaman ang totoo. “Then, don’t cry anymore. I’m sorry for doing this to you, Diane. I still love you and if ever you’ll change your mind, I’m still here. I will be waiting for you.”

------------------------------------ Sa punto d’ bista ni Liah. ---------------------------------- Hi, dean my loves. Ang sabi mo sa akin ay bahala na ako sa buhay ko, it means payag ka na sa panliligaw ko. Sumulat ako ng tula para sa iyo. Pwede kang kiligin pero bawal ka ma-cringe. Can I be? If nothing last forever, Can I be your nothing? If you want to delete something Can I be your eraser?

Kailanman. At dahil sa paulit-ulit na ganitong trato, nasanay na siya sa mga tinging iyon, mga matang gustong manliit siya, mga salitang sinasadyang manakit. Kaya ngayon, hinayaan na lang niya sila. “Lumayas ka na sa paningin namin, wala kang hiya!” singhal ni Diana, halos puno ng lason ang boses.

lumakas ang tinig ni Diana at malamig na tumingin kay Tyson. Halata namang wala ka talagang masasabi sa isang taong lasing. Hindi pinansin ni Tyson ang lahat ng tinuran ni Diana, nagpatuloylang ito sa pagkalampag sa pinto at sa pagtawag ng pangalan ni Mariana.

“Sana tanggapin mo itong sising na simbolo ng aking pagmamahal. Tanda na hindi na kita babaliwalain at sasaktan, Daisy.” Hindi siya sumagot. Umawang lang ang kanyang labi habang titig na titig sa singsing. Habang ako, hindi na halos humihinga habang hinihintay na magsalita siya. Bumaling ang tingin niya sa akin. “Onse…” Muli na naman siyang tumingin sa singsing. "Ang ganda…" sabi niya na parang hindi alam kung ano ang insaktong sasabihin.

Subalit, gano'n pa man ay tahimik at puno pa rin ng lamig si Xian. "Xian, huwag kang mahiya. Alam ko na ako pa rin ang babaeng mahal na mahal mo. Huwag mong dayain ang puso mong ako pa rin ang sinisigaw. Kung hindi mo kayang paalisin si Xyriel dahil may anak kayo. Pwede naman na ako ang gumawa, para sa 'yo. Ano gusto mo ba?" Malademonyong ngiti ang ibinigay ni Diana. Hanggang maya-maya lang natunton ng daliri ni Diana ang labi ni Xian. "Ayos lang kung hindi ka magsasalita. Alam ko naman na gusto mo akong patulan," puno ng landi ni Diana. Sabay halik niya sa labi ni Xian.

Maliit ang tunog pero ganap na puno ng saya, ang pinakadalisay na uri — walang pagtatago at agad. “Talaga?” sumigaw siya, bahagyang tumalon-talon sa kinaroroonan. “Oo,” inulit ni Diana, at solid ang salita sa bibig, na parang isang bagay na inilalaan niya nang hindi niya alam.

Pero kapag pumunta siya sa ibang bansa o kapag nalaman nito ang binabalak nilang mag-ama, hindi siya sigurado kung mananatili itong kalmado at nakatingin lang sa kaniya. “You know that I hate you, right? At kahit anong gawin ng Daddy mo, siguradong hindi papayag ang board na ikaw ang magmana ng company,” tila may lason ang bawat salitang binibitawan ni Diana, ngunit may bahid ng katotohanan ang mga iyon.