Diary Of Psychopath Novels & Stories

Lumingon naman siya sa akin nang mapansin niya ako at nginitian ako. "Nandito na pala ang gwapo at matalino kong anak. How are you?" Tanong niya. Hindi ko siya sinagot at umupo lang sa katabi ng inuupuan niya. He's still arrogant and cruel. Dito na siya tumanda sa Mental Hospital at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya gumagaling sa sakit niyang Obsessive Disorder. I can't believe that this guy killed my Uncle because of his obsession to my Mom. He's also a rapist because he raped Mom at ang bunga nun ay ako.

Maingat akong bumaba ng kama na sinikap na hindi makagawa ng kahit na ano'ng tunog o ingay na pwedeng ikagising niya. Lalabas na sana ako ng kuwarto ko upang uminom ng tubig dahil parang nanunuyo ang aking lalamunan. Aksidente kong nakita ang nakabuklat na kuwaderno sa tabi ni Mj at dala ng kuryusidad ay kinuha ko. Bumungad sa akin ang nakasulat sa unang pahina na "My Diary." Interesado kong binuklat ang mga pahina ng notebook. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang huling sinulat ni Mj.

Pero ngumisi lang ang dalaga at lumabas ng kuwarto na parang wala lang, habang iniwan sa hangin ang insultong tumama kay Shamcey. Pagkasara ni Elise ng pinto, agad lumapit si Shamcey sa drawer at sinilip ang spot kung saan nakita ni Elise ang notebook. Nandoon nga. Hindi niya napigilang dakmain ito na para bang ginto. Binuksan niya... “Diary,” bulong niya, umaangat ang isang kilay. “Interesting. Now let me know who’s this girl you’re getting crazy and obsess over and over again, Neil. Impossible na hindi mo siya naisulat dito.”

Nagtipa siya roon ng ilang segundo bago muling humarap sa ‘kin. “A psychiatric patient with multiple criminal cases involving different women.” Basa niya sa kaniyang ipad na kinamangha ko, hindi ko naman nabanggit ang apelyido ni Lukas pero tama lahat ng impormasyon na binabanggit niya. Dahan-dahan niyang ibinaba ang screen at tumingin diretso sa ’kin. “Sigurado ka bang siya lang ang may masamang intensyon sa ‘yo?”

Hwag na itong magmalinis dahil matagal ng marumi ang mga kamay nitong ginamit sa pagpatay sa kaibigan niya. Wala siyang paki-alam, wala siyang paki-alam. Yan ang paulit-ulit na pumasok sa isipan niya habang binabagtas ang lugar paalis. He never bother looking back again even if he can hear her loud shouts and groans. He never let himself feel something with the knowing that they're doing something horrified to her. He just continue walking away to that psychopath doctor and leave her.. again. ___ How is she? The funny thing happened after he left on the basement, few hours ago, he can't still be at ease.

o kahit “Namiss kita.” Pero gabi-gabi rin siyang bigo. Muling binuksan ni Tatiana ang kanyang diary. Dear Diary, Hindi ko na alam kung nasaan ako sa buhay niya. Dati, ako ang mundo niya. Ngayon, pakiramdam ko, parang wala akong lugar kahit sa anino niya. Pilit kong iniintindi, pero paulit-ulit na lang ang sakit. Saan ba ako nagkamali? O sadyang hindi lang talaga ako sapat?

Ipit ipit sa kikili ang notebook na pula bumalik si Tyler sa guest room at hinanap naman ang diary na kulay purple. Saka naupo sa sofa at binasa na ng buo ang nasa diary na kulay purple habang hinihintay na dumating ang imbestigador. Napunas ni Tyler ang namuong luha matapos basahin ang diary na pinagcombine ni Erika at Eloisa. Ang unang bahagi ay si Eloisa ang nagsulat base sa pangalang nakasulat.

Nakangiting saad nito sabay hawak sa kamay ko "I'll try po" Tanging saad ko at ngumiti pabalik sa kanya To tell you all the truth,natatakot ako makasama anak niya sa iisang bahay lalo't ilang beses na silang kumuha ng personal Nurse dito and ni isa hindi man lang nagtagal ng dalawang araw dahil nga pinagbabantaan na ito and lahat ng sinasabi nila ay ang lalaking yun ay isa ngang Psychopath,but right now ako naman na ang susubok.. Hahays

Napansin kong bahagyang gumagalaw ang balikat niya—mahina siyang tumatawa. Sira ba siya? Kung oo, ako na mismo ang maghahatid sa mental hospital. Itinaas niya ang mukha, at biglang nagbago ang ekspresyon. Nawala ang tawa, napalitan ng seryosong tingin. Napaatras ako, natakot na baka nga hindi siya stable. “Kung iniisip mong baliw ako, tigilan mo. Hindi ako ganoon. Hindi lang ako makapaniwala… na nakilala mo ako,” sabi niya.

"Dahil nasa akin ang pinakamahalagang mga pahina." Unti-unti niyang hinulog sa apoy ang isa pang papel. At tuluyang nilamon iyon ng apoy. Damien's POV Tahimik kong isinara ang diary. Mas dumami ang tanong kaysa sagot. Kung sino man ang pumunit sa mga pahina... Alam niya ang katotohanan. At handa siyang gawin ang lahat para manatiling nakabaon iyon sa nakaraan.