Diary Of Psychopath Mga Nobela at Kwento

"Hindi ako mahihirapan sa isang bagay na ganyan." " Hindi iyon ang pinaka- masamang bahagi. Si Billy ay isang psychopath." Namilipit ang mga katangian ni Natalie sa sakit. "Ang mga taong may talento ngunit may kapansanan na tulad niya ay madalas na may sakit sa isip. Nasa kanya ang lahat ng mga kakila- kilabot na alagang hayop tulad ng mga ahas, butiki, daga, at gagamba... Ang pagbabalik- tanaw lamang dito ay nagbibigay sa akin ng panginginig... Sinabi niya sa akin na kung gusto ko siyang makasama, kailangan kong tanggapin ang mga alaga niya."

paliwanag nito. “Masama man mag salita pero duda ako dyan. Pakiramdam ko may iba pang dahilan tungkol sa pagiging pedophile niya..” wika ko at agad akong nag tungo sa mga drawer nito, nakita ko ang isang mahabang journal nasa 10 inches ito at kulay blue.

Alam niyang ilang beses iyon nangyare sa loob lang ng isang gabi pero ang problema, hindi niya na matandaan kung mayroon ba silang ginamit na proteksiyon. Tumayo ito at tiningnan ang drawer niya kung asan nakalagay ang pills na iniinom niya. Namilog ang mata nito ng makitang may nakaligtaan siyang araw. Nanginginig ang mga mata’t kamay na tiningnan ang kalendaryo, “Sh*t,” mura nito ng ma-realized na hindi pa rin pala siya dinadatnan ng buwang araw ngayong buwan. Napailing ito, naiiyak. “H-hindi, hindi pwedi,” giit niya sa sarili at saka tumakbo paalis sa apartment niya at bumili sa pinakamalapit na botika.

But I can’t bring myself to act like one. Saka ko napagtanto, Brian is back to his usual self—the psychopath—because of some random girl. And that nameless girl was the runaway harvest I have been looking for for years. Dealing with him is more exhausting than dealing with that dead old man Robert. “YOU GODDAMN FOOL! You and your stupid plans are full of holes.” Nagulantang ang pananahimik ko sa study room nang sugurin ako ni Brian. His white T-shirt is covered with blood, again.

Inisang lagok niya ang laman ng basong hawak. Nanlamig ang katawan ko. Wala sa loob na nayakap ko ang sarili. Tama ang sapantaha ko sa kanya. His kind is the rarest one. A psycho who is also a sociopath. Lev doesn't feel anything other than maybe rage and boredom. He doesn't feel remorse at kung tama ang naalala ko, their form of entertainment includes blood. Lots of it. To read something or someone like him is a different story but to have a one-on-one meeting is entirely a fuck up experience. Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya.

"Dalawang taong nagmamahalan na pinaghiwalay ng isang obsessed na psychopath—" Binalingan niya ito at sinakal. Napasandal ito sa dingding. Napaigik ito pero pilit pa ring ngumingiti nang nakakaloko. Binitawan niya ito. Muntik na itong matumba kung hindi pa ito napahawak sa cabinet na malapit dito. "I'm not a psychopath!" Gigil na dinuro niya ito. Tumawa ito nang nakakaloko.

Natapos ang hapunan namin ng hindi na siya muli nagsalita pa at ipinagpasalamat ko iyon dahil ayaw kong makarinig ng mga salita na pakiramdam ko concern siya pero ang totoo hindi naman pala. Sa mga sumunod na araw balik trabaho na ulit ako. Nagpanggap ako na walang nalaman sa mga plano niya. I act normal kapag kaharap ko siya kahit ang totoo kinakabahan ako dahil sa nalaman o tungkol sa tunay na siya. Kung ganon, tama ang nabasa ko sa diyaryo noon na isa siyang mafia. .a ruthless mafia.

Ngumiti ang don. Nakatayo lamang si Andromeda sa paanan ng kama. Ngumiti rin siya. "Dad, matutulog lang ako kapag nagising na si Cain." Hindi tinanggal ni Michael ang kaniyang pokus sa librong binabasa niya pero ang pandinig niya ay sa mga salitang binitiwan ni Andromeda. Nanatiling nakaupo ang doktor sa kaniyang office power chair. Ang isinagot ni Andromeda ay isang sagot galing sa isang pasyenteng may sociopath anti social personality disorder. Kadalasan sa mga maysakit na ganito ay nananatiling gising at nag-iisip sa kung paano nila makukuha ang mga ninanais nila. Nakakatakot ang mga taong ganito dahil kung anu anong imahinasyon ang pumapasok sa kanilang isipan kabilang na doon ang isang

Naaawa rin naman siya dito, kaya lang lamang ang kahihiyang nararamdaman niya sa ngayon. Kasalanan mo yan! may pa-diary diary ka pa kasi! bulyaw niya sa sarili. Natapos na niyang basahin ang buong diary niya, kaya ipinasya niya na maligo na muna at doon na matulog sa kanyang dating silid. Bukas na lang siya lilipat sa silid nila ni Damian. Tinungo niya ang banyo sa silid niya at binuhay ang shower, tinapat niya ang sarili doon at hinayaang dumaloy ang mainit-init na tubig sa kanyang katawan. Nakapikit pa siya habang nakatapat sa shower kaya di niya namalayan na may isang pares na pala ng mata ang malayang nakatunghay sa kanyang hubad na katawan.

"Ayaw mo pala sa madilim na lugar na iyan, pero hindi mo naisipan na magpakabait nang bigyan ka nang pagkakataon. Sa halip na itama mo ang lahat, ginawa mo pang kumplikado ang sitwasyon ko ngayon." Humakbang siya palapit sa vanity table na katabi lang ng wardrobe. Sinipat niya ang mga gamit na nasa ibabaw. At saka niya pinagbubuksan ang mga drawer. Nakita niya ang diary niya. May ilang notes na nakaipit doon. Isang papel na may nakasulat na "F*CK YOU!" in bold letters ang nabuklat niya. Alam niya agad na para sa kanya iyon.