Digmaan Poster Novels & Stories

Ang weird, pero sa gitna ng lahat ng kasinungalingan at pakikipag-ayos, nakakapag-usap kami nang sobrang totoo. “Tomorrow’s gonna be a long day,” sabi ni Damian kalaunan, pinalitan ang topic. “Yung event with the influencers.” Napairap ako. “You don’t sound excited about it.” Napabuntong-hininga siya, halatang inis. “Elite RP’s idea. Apparently, kailangan daw natin ng mga bata na may millions of followers na magpo-post ng pictures ng wine glasses to ‘revitalize our image.’”

Humakbang si Harvey paharap, nagsindi ng posporo mula sa lamesa, sinindihan ito at tinapon ito sa itim na bagay. Ng ang posporo ay mahulog sa dugo, isang papel na voodoo doll na kasing laki ng daliri ang lumitaw mula sa dugo matapos ang ilang sandali. Ang paper doll ay puti. Ito ay nahihirapan sa sandaling ito at tapos nasunog sa abo ng apoy. Ang itim na dugo ay kaagad namula matapos ang paper doll ay naging abo at ang amoy ay nawala.

Lumipad agad ang mga mata niya sa pader—kung saan naroon ang mga poster ni Hugh Perez. Isang simpleng ngiti ang bumakas sa kanyang labi. Tumitig siya sa mga mata nito sa poster, at kahit pa naka-print lang ito sa glossy paper, parang may sariling buhay ang tingin nito. Parang sa kanya lang nakangiti. "OMG… nakakakilig lang talaga," bulong niya habang napapahawak sa dibdib. "Maghapon na naman kitang makikita, my love!"

Bigkas niya sabay pinalawak ang pagbukas sa kayang pinto. Pagpasok ay agad kong napansin ang pagkawala ng mga nagsilalakihang posters ng mga katawan na walang ulo at paa. Hindi ko napigilan,napangisi ako. “ So,where did you put all of your posters?” Aside sa mga posters,wala na akong napansing nagbago. Ibig-sabihin,iyon lang talaga ang ayaw niyang makita ko kanina. ‘ Malas niya, nakita ko n’-“Ahhhhh!”

Siguro itong babaeng kasama si Magno ay ang pole dancer. Nang nasa poste na sila ay naglabas agad ng apat na posas ang mga tauhan ni Magno at nilagay iyon isa-isa sa kamay at paa ni Dom, tapos ay nilagay nila sa poste ang kabilang dulo. Dahil sa ginawa nila ay hindi na nakagalaw si Dom. Kaya nang paghuhibarin nila ang mga damit niya ay hindi na siya nakapalag.

Sa buong syudad, nagkalat na ang mga poster na ipinapakalat ni Romaine, naglalaman ng mga impormasyon na tiyak ikinataas ng kilay ng lahat maging ang kilay ng tauhan ni Azithere kabilang na rin ang nasa DWE. Sa isang sulok ng laboratory, si Romaine ay nagtatawang malakas habang tinitingnan ang isang example ng poster . "Victoria, Victoria," sabi niya. "Malapit kanang maging isang bangkay. Let's see how Azithere will cope up for that. As far as I know baliw na baliw na kakahanap sayo ang asawa mo. Or kung mahanap ka man nya." " Utang na loob Manahimik ka. Nakakadiri kang babae ka." Puno ng talim na sambit ni Victoria. " Anong klaseng bibig ba meron ka. Hindi kita maintindihan."

Hindi na rin ako naglagay ng mascara o kahit anong makeup—ayokong isipin ng kahit sino na pinaghirapan kong ayusin ang sarili ko. Paglabas ko muli mula sa banyo, nakatayo na si Diman malapit sa pinto, nakasandal sa dingding. Para siyang modelo mula sa isang magazine, at hindi ko maiwasang maisip kung paano kaya ang lahat kung kinausap niya lang ako noon nang makita niya ang sinasabing mga litrato. Sino ang nakakaalam? Baka may mga anak na kami ngayon na nagbibigay-kulay sa buhay namin.

"By the way, kamusta 'yung coordination sa logistics team ng expo? May parking slot ba tayo malapit sa entrance?" "Yes, Ate. Naka-reserve na 'yung Plate Number ng pickup natin. Gate 4 tayo papasok for ingress," sagot ni Diana. "And guess what? 'Yung influencer na pinadalhan natin ng gift set? Nag-post siya ng teaser sa I* Stories niya! Sabi niya, 'The best chili garlic I've tasted so far, stay tuned for the full review.' "

Ito ‘yung poster na dinikit ko sa poste. “No need for schedule. I want to dance with you anytime I want in two months. At habang may dance lessons tayo ay dito muna ako titira.“ Kaswal na turan nito na parang hindi malaking bagay ang sinabi nito. “Anong dito titira? At sino ka para magdesisyon?” Binasa ko ang poster. “Room for rent” lang ang nakalagay. Pero nilagyan ko ‘to ng “Female only”

tawag ni Egor sa isa pang nilalang na ikinalula ko ng husto nang oras na ito'y tumayo hindi kalayuan sa aking pwesto. May dalawampung talampakan ang laki ng babaeng pinangalanan noyang Dima. May puti at sabog na kulot itong buhok na umaabot sa kanyang balikat. May maruming pangangatawan ang nilalang na ito gaya ng kanilang karakter. Kasama ang kapirasong damit na ipinapakita ang bato-bato nitong katawan.