Novel & Cerita Disgusted Emotion

Imbis na magalit siya ay narinig ko pa siyang tumawa na parang bang natutuwa siya sa reaksyon ko ngayon. Right now, my chest felt like it could burst, filled to the brim with a jumble of emotions I could barely process. Hindi ko maipaliwanag lahat, naguguluhan ako, hindi ako makapaniwala na nakipag-s*x na pala ako sa Uncle ko. And the fact that wala man lang akong naramdaman na pandidiri sa sarili. Omj what's wrong with me!!

"I'm very offended, El. How could you refer to my little Tyrone like that?" "You're a freaking weirdo! That's very dirty and that's a fact!" Hinaplos niya ang kanyang dibdib. "Ngayon, nasaktan ako. Hindi ako madumi." "Your...thing is! Umihi ka lang, asshole!" Tumawa na naman siya na parang nag-eenjoy dito. Hindi ko na natapos ang pag toothbrush ko dahil sa kanya. "Excuse me, Miss germaphobic. I'm not gonna touch you. Gusto kong maghugas ng kamay at nakaharang ka."

I've never cried in public and this is the first time I felt so betrayed, ashamed, and extremely disgusted at the same time. Napakapit ako sa hawakan ng elevator dahil sa panlalambot ng aking tuhod. The scene from his office kept replaying on my mind and I couldn't get it out of my head. Naalala ko bigla ang mga panahong naaabutan kong umiiyak si Mommy pagkauwi niya galing sa kumpanya. Siguro ay hindi lang ganitong eksena ang naaabutan at nakikita noon ni Mommy. She doesn't deserve this. No one deserves this.

Napahinto ako ng makaradam ng sakit sa dibdib ko it just so hurt, i keep on tryin to calm myself to ease the pain but it seems like i already lose of control over my emotions. Why do i feel like i betray? Why do i feel like neglected? I don't know how to suppress my feelings it just that it hurts anymore. I try hard to calm down but i always end up sobbing and punching my chest. At my entire life it was the second time that my Emotion Dysregulation attacked. Emotion Dysregulation is whe you can't control or manage your emotions that will lead to impulsive emotional actions that will cause pain and problems.

Ang mga bisita na kanina lamang umaga ay pinupuri siya at hinahangaan ay halos duraan na siya sa mukha dahil sa matinding disgusto. Pumatak ang kaniyang mga luha. Hindi niya maintindihan ang kaniyang nararamdaman. Nariyang natatakot siya, pero unti-unti rin na nakakaramdam ng matinding galit. Ang galit ay hindi gaanong malakas na emosyon, lalo pa’t pinanghihinaan siya sa tuwing naaalala ang mga video na plinay sa harap ng mga tao. Kapag naaalala niya iyon ay parang hinahalukay ang kaniyang bituka at gusto niyang masuka. Masakit na ang kaniyang ulo. Ayaw na niyang mag-isip at makaramdam.

"Hindi pa rin ako lubos na makapaniwala na kaya nilang gawin ang lahat ng ito para sa pera. I want to feel disgusted and hate them, but they're still my parents." I heard him blow a loud and deep sigh. "It's normal to feel disgust and hatred towards people who are evil. Especially to those who makes you feel bad about yourself. Hindi ko sinasabing dapat mo nga silang kamuhian, but you don't have to feel sorry for wanting to hate them because of what their actions." Akala ko ay puro lang siya kalokohan, pero sa mga oras na ito ay napatunayan ko na kaya rin naman pala niyang magseryoso at makita ang mga bagay sa mas malalim na paraan.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at dinuraan siya sa mukha. Disgusto at galit. . . iyan ang dalawang matinding emosyon na kumakain sa akin ngayon. Isinantabi ko na ang kaba dahil hindi ko naman dapat 'yon maramdaman sa kanya. Una sa lahat, mababa ang tingin niya sa akin kaya dapat ay lumaban ako. . . Pangalawa, hindi ko siya kilala kaya hindi ko siya hahayaang pagalitan ako o pangaralan dahil madumi rin naman siyang tao!

The laugh that she can already replace satan for being so evil. “Oh, you bitch, do you think I wanted too? That son of a bitch keeps on shouting. It almost ruined my ears. Now, let’s see if your son can still shout,” nakangisi niyang sambit kaya tila kumakalat ang apoy ng galit sa aking sistema. How can someone be this disgusting? Gustong-gusto kong paputukin ang baril na hawak subalit alam kong bago ko pa ‘yon magawa ay napatay na nila ako.

“Are you seriously crying because I let you eat that shrimp?” Walang pagdadalawang-isip na tumango ang dalaga sa kanya at mariing kinagat ang labi nito. “First time kasing hinayaan ako na kumain ng pagkaing bawal sa ‘kin. It’s just a mere allergy.” “It’s not just a mere allergy,” he replied. “Your reaction might be worst than what you expected.” Hindi umimik si Emory. Sakto ring natapos siya sa kanyang ginagawa. He looked at her and saw her smiling at him.

His voice was playful at lalong uminit ang ulo ko. I huffed at bumaba ng kama habang nakabalot ang sheets sa katawan ko. Tama siya. Bakit ba ako mag-aastang scandalized kung ilang beses ko na rin namang nakita ’yan dati? I gritted my teeth habang lalong nagliliyab ang galit ko. Hindi ako makapaniwalang ginawa niya ito sa akin. He took advantage of me, and I felt disgusted. Dahil sa sobrang emosyon, nilapitan ko siya at malakas na sinampal sa mukha.