روايات وقصص ضمن Disgusted Emotion

umiiyak na tanong niya. Nanginginig din ang kanyang katawan sa samu't-saring emosyon nararamdaman niya. She felt disgusted. Nandidiri siya sa sarili niya, kadugo niya ang lalaki. Pamangkin siya nito pero they did those kind of things together. Parang gusto niya na lamang mahimatay muli at hindi na muli pa gumising. "Princess–" "No, please, don't call me that....don't look at me like that, it's made me sick!" nanlilisik ang mga matang sabi niya.

Kaya napigilan kong umiyak. “Ganyan nga. Saka ka na umiyak kapag wala sayong nakakakita. Anong tawag nga niyan? PDE. Public Display of Emotion, hindi lang Affection. Nakakasama din amasona kong kapatid na idisplay ang emotion natin. Nakakababa ng pagkatao. Kung pinagsabihan ka ng ganyang mga bagay. Sus wag kang maghahabol. Pakita mo na mali siya. Pakita mo na kaya mong mamuhay na wala siya. Hambog lang kasi nila yan. Kasi nakikita nilang mahina ka. Wag ka pa-api kapatid. Okey lang na ako ang umapi sayo dahil nakakapagod na palakihin ang isang amasonang kagaya mo.” Napangiti na lamang akong pilit. Kahit parang namamanhid na katawan ko sa sakit ng aking dibdib. Tipong ayokong makita yung lalak

sigaw ko pabalik, inis na inis pero may halong kaba sa dibdib ko. “No. I will shut your mouth instead—using my dick! If I catch you, I’ll fvck your mouth hard first!!!” balik niya. “Your díck is so fvcking disgusting! I won’t accept that anymore after you used that on other pvssyholes!” mabilis kong sagot. “Well… if it’s disgusting, then so be it. But this ‘disgusting’ thing you’re talking about is the very one that makes you shudder in pleasure. This one made you squírt many times, remember that,” walang preno niyang saad.

Nagpunta kami ng cr pagkatapos at yung dalawa ay tawang-tawa sa itsura ko, paano ba naman kasi halos mamula at mamaga yung mata at ilong ko kakaiyak nakakainis kaya ayoko manood ng movie na ganto kasi mabilis akong maiyak! "Parang gusto kong mag ferris wheel, maganda yung view don tutal medyo madilim na rin naman kasi 5 na!" aya ni Jaz samin. Sumang ayon si Av dahil gusto nya rin daw matry kaya wala na naman akong nagawa. Mas okay na rin yon para medyo kumalma naman yung mata ko bago magaya yung dalawa na umikot sa Mall.

Sumunod lamang ako sa kanila palabas. Gustuhin ko man na kausapin si Mommy, hindi ko magawa. Ito na agad ang naiwas kapag malapit na ako sa gawi niya. Aaminin ko, ang sakit sa pakiramdam na ganito na kaming dalawa. Sobrang close ako kay mommy, bine-baby niya ako kapag kaming dalawa lamang. Ngayon, I feel as if I don't exist because she never takes the time to give me a glimpse. And it's excruciating. Her actions are excruciating. And I despise myself as a result.

Ang dibdib niya ay punô ng sakit, guilt, desperasyon, at takot isang halo ng emosyon na halos hindi na niya kayang pigilan. Habang lumalayo siya, naramdaman niya ang bawat galaw ng katawan niya na nanginginig, hindi lang sa lamig ng opisina kundi sa init ng emosyon na kumakalat sa loob ng puso niya. Ang mundo niya ay tila nag-ikot, bawat tunog sa paligid ay mas matindi, bawat anino ay nagiging banta, at bawat hininga niya ay paalala ng responsibilidad at kasalanang dala niya.

“Mr. Marquez… baka gusto niyo—” Hindi pa siya natatapos nang biglang kumalas si Damion, halatang nadidiri. Tinulak siya palayo at agad naglabas ng tissue, punas nang punas sa kamay niya na parang nadumihan. “Disgusting,” malamig nitong sabi. “Absolutely shameless.” He was really crazy. Why did he feel that this woman gave him an inexplicable sense of familiarity?

Her face get's flustered, giving a validation, that what I said is true. "Disgusting slut"

Ang balangkas ng naturang tao na ilang araw nang nagmumulto sa kanyang isipan. An intense panic and astonishment grasped to her inside like a colony of a honeybee settled uncontrollably in a hive. The feeling is ruthless but April is too damn good to make a numb show. Nagawa pa rin niyang huwag magpakita ng kahit na anong emosyon.

He was whispering on my ears and panting at the same time. Fuck! Peste! I should scream because this is harassment but why my body is not rejecting it?! Ang buwiset ko na katawan na excite pa! Peste! Ayoko na talaga! Uuwi na ako sa earth! "Kung nagugutom ka, e di kumain ka. Wag mo akong pestehin kaya pakawalan mo na ako!" Angil ko rito. It makes me scared when the closeness of his body towards me makes me comfortable. It scares me with this freaking reality.