Disgusted Emotion Novels & Stories

And weirdly, gusto niya ang kabigatan nito. “I hate you,” he whispered between his heavy breathing. Dapat ba siyang masaktan or ma-offend sa sinabi nito? “Why would you hate me when you just fvcked me?” she whispered back. “Potomu chto ty zastavlyayesh' menya ispytyvat' te emotsii, kotoryye, kak ya prekrasno znala, ne dolzhny byli ispytyvat'. Ty vnesla khaos ne tol'ko v moyu zhizn', no i v moy chortov razum. Kak ty mozhesh' tak so mnoy postupat', Delansi? Kak takaya zhenshchina, kak ty, mozhet tak so mnoy postupat'?” dire-diretsong sambit nito habang nakadiin ang mukha sa kanyang leeg. “I just… hate you.” [translation: Because you're making me feel those emotions that I knew damn well I shou

“You disgusts me to death,” “Oh, baby, aren’t you aware that I feel the same, too?” He held my chin while examining my face. I couldn't utter a word when a familiar feeling inside me started to explode. Napahawak ako sa balikat niya pang suporta. And without any hesitation, I vomited on his shirt. Making me lose my dignity. Kasunod noon ay ang pagbagsak ko sa sahig, tuluyan nang nawalan ng malay pagkatapos niyang magmura ng ilang beses.

he gave me a disgusted look and turned his back on me. Sobrang sakit ng mga bagay na sinasabi at ibinibintang niya sa'kin. Hindi ko mapigilan na muling humarap sa mga bulaklak at tahimik na umiyak. Pinigilan kong mag react ang katawan ko lalo na ang mga balikat ko dahil Ayoko na mahalata nilang umiiyak ako. Pilit kong pinipigilan ang emosyon ko kaya di rin mapigilan na sumakit ang lalamunan ko at mahirapan ako sa paghinga.

habang sinasabi ko ang mga katagang iyon ay naglabasan na rin ang mga luha ko dahil sa halo-halong emosyong nararamdaman ko. I feel sad, dissapointment and mad at the same time. I felt my body was shaking because of my sudden burst. Umiiling-iling ako habang nakatunghay sa kaniya, mahapdi ang puso kasabay ng pagkirot ng sugat ko, nakita kong bumaba ang paningin niya sa puting damit ko, ramdam ko ang pag-agos na naman ng dugo doon, iniwas ko ang paningin doon saka kinuha ang pagkakataong makalampas sa kaniya hindi na kaligtas sa akin ang emosyong ngayon ko lang nakita sa kaniya. Worry was mirrored in his eyes but I just shook that idea, Makas will never be worried about me.

His words were venom, and he wanted them to sting. “You want sympathy?” His laugh was sharp, brutal. “I wouldn’t waste a drop of pity on something like you. And love?” He stepped in closer, towering. “Don’t flatter yourself. I wouldn’t love you if the world was ending. I would sooner choke on my own blood than feel anything for you.” He glanced back at the food with disgust curdling in his lip. “Manang,” he snapped without looking away from me, “get rid of this trash. Feed it to the dogs or burn it—I don’t give a damn. I don’t want anything touched by her anywhere in my house.”

Kaya bago pa ako e-betray ng isipan ko ay agad ko ng inalis ang emosyon sa aking mukha. “Okay from being trapped in here? Or should I say kidnapped, or nearly raped, you make it clear,” I told him with a sarcastic sweet voice and a f*ckingly sarcastic fake smile. Siguro naman ay beyond obvious na iyong ipinakita kong pagka disgusto.

“I beg your pardon?” Diretso siyang tumingin dito. “I said,” malamig niyang ulit, “I feel disgusted.” Tuluyang nagdilim ang ekspresyon ni Vincent. “What did you just say?” Napangiti si Kate ngunit punong-puno iyon ng pagod. “Since gusto mong ulitin ko,” sabi niya habang nakatitig dito, “then let me be clearer.” Dahan-dahan niyang binigkas ang bawat salita. “I feel disgusted by you.”

“Mukha namang mabait at kagalang-galang si Professor Villalobos, pero nagawa niya ang ganitong kahayupan. Pwede na niya iyong maging anak; it’s so disgusting.” “Ang ganyang uri ng tao ay hindi karapat-dapat maging guro; they are morally corrupt and completely degenerate.” Habang nangyayari ang kaguluhang ito sa internet, nasa loob ng kanyang sariling opisina si Professor Villalobos. Nang tumambad sa kanyang mukha ang post sa forum, tuluyang nagdilim ang kanyang paningin. Sa matinding galit at pagkabaliw, buong lakas niyang hinawi ang mga gamit sa kanyang mesa, kaya nagbagsakan at nagkabasag-basag ang mga libro at mga papeles sa sahig.

Mahirap mawalan ng mahal sa buhay kaya kailangan may emotional support ka talaga. As Solaria gets older ay nagiging stressful siya para sa akin, bigla nalang kasing tumatakas ang mas malala ay gabi-gabi niya yung ginagawa. Lalo na nung nag college siya, katulad ngayon na nasa bar ako at hinahanap siya. Sumasakit yung ulo ko sa babaeng to minsan, everytime na malalaman ko na tumakas siya. When I spotted her together with a guy kissing, I felt like punching something o di kaya baliin yung leeg nung lalaki. I felt a really strong, unpleasant feeling. When they broke the kiss ay may binulong ang walang hiya kay Solaria at umakyat sa isang hagdan, dali-dali ko naman silang sinundan. I saw them en

Hindi siya nasaktan sa ginawa nito, pero tila nawarak naman ang puso niya sa ginawa nito, at ngayong habang tinitignan niya ito, parang sinasaksak naman siya nang paulit-ulit sa nakikitang emosyon kay Royce. Makikita ang disgusto sa mukha nito at pagkatapos ay pinakapagpagan ang sarili na para bang siya ay tila isang bacteria. Hindi siya kaagad na nakabawi dahil nakatitig siya sa naka-gloves nitong mga kamay.