Novel & Cerita Disobedience

Hindi ko na hinintay ang sasabihin ni Manong at agad na akong tumakbo palabas ng gate at pumara ng taxi. Sorry Dad but let me just do what I want. Ito lang naman ang gusto ko pero ayaw niyo kaya wala akong choice kundi suwayin kayo. I've never disobeyed you but I will now. Hindi naman po ito illegal and I promise Dad na dito ako sasaya sa ginagawa ko. I hope you understand.

paguusisa sakin ni tita. Hindi ako sumagot kay tita at nginitian ko lang siya. Hinawakan nya yung mga braso ko bago nya ako kinausap ulit. "Iha, wag ka sana magtatanim ng sama ng loob sa mommy mo. She just want the best for you, I know na it may sound selfish kasi hindi ka man lang nya ininform muna or tinanong yung opinion mo kung gusto mo ba yung mangyayari pero believe me she's right, mas maganda ang opportunity sa canada why don't you give it a try di 'ba? Malay mo swertehin ka at makatagpo ng Mr.Right mo!" Patawa tawa nyang sabi sakin.

Mabuti nalang at hindi ako nadulas. Nagseselos ako oo. Aminin ko man o hindi alam ko sa sarili ko iyon. Hindi ko dapat nararamdaman ito e! Pero wala na, ito na e, nakakaramdam na ako ng selos. Nag-uumpisa na akong mahulog sakanya. Nag-uumpisa na akong magkagusto sakanya. Pero hindi ko iyon sasabihin sakanya. Ayokong malaman niya na hindi ko sinunod ang sinabi niya. May rule kami at hindi ko nagawang masunod iyon. Isa na ngalang rule ang binigay niya tapos hindi ko pa nagawa. Nahuhulog na ako sakanya. Nagkakagusto na ako sakanya. "Sorry, ayoko naman talagang itago sa'yo—"

protesta ng isang bahagi ng kanyang isip. "Everybody sit properly," utos nito na akala mo mga highschool student sila na inuutusan ng kanilang homeroom teacher. Wala naman na siyang nagawa kung hindi ang umupo sa upuan na itinuturo ni Lestre sa kanya. Kanina pa siya disobedient eh baka nga naman tuluyan na nitong i-cancel ang ninety billion dollars niya. Sayang na sayang na sayang naman plus enjoy pa siya sa mansyon sa dami ng pagkaing easy access na kahit tulog na lahat ng katulong, you can still eat cooked food without you need to cook first.

sabi ko at umaayos ng tayo. Habang papunta ng comfort room, bumuntong-hininga ako at hinawakan ang pader, pilit inaayos ang sarili. Bakit ba kasi ako ganito? Bakit ba ako ang napipikon? Bakit ba parang ang OA ko? “What a bad baby… do you really want to see what I do to disobedient little things?” My vision became clear in an instant. Humarap ako para malaman kung totoo nga ba ang narinig ko.