روايات وقصص ضمن Disobedience

"That's your weakness. It's one of your weakness. I know it." "And he's your weakness too. What? You'll feel each other all day long just to piss me? Go then. Try me, Lodge. TRY ME. I am the absolute. And once I warned you, you better obey it. Disobey and you'll be punished. ANYONE who will disobey ME will either die or will fall in the pits of my electricity. Use it against me and I will make sure it will be the last. Because one of you, will die. I am the absolute. And there's nothing I can't do."

he whispered out of his breath. Buong araw ko iyong iniisip sa office at halos hindi na ako makatrabaho. Hindi ko alam, grabe ang naging tama non sa ego ko. Are we that greedy? We're just doing our jobs, I'm doing my part as the chairman's daughter, is there anything wrong with it? It's offensive, really offensive. And, we just need their product. That's how business works. Hindi ko siya maintindihan sa parte na iyon. Pakiramdam ko ay naging kontrabida naman kami at manipulated niya na ang lahat para hindi sila magkaroon ng problema.

Walang gustong mawalan ng buhay dahil sa kapabayaan. "This guy, dare don't listen to the order of the heart of the earth. Mukhang masama ang kahahantungan niya ngayon,” What a fool! Makinig sa kung ano ang sinasabi ng puso ng lupa. Ano, ang pagsuway sa utos ay paggawa ng kaguluhan sa sariling buhay." "Hmph, do you really think you can be lawless if you win two people? This guy dares to defy the center of the earth.

To touch and consume her, wins. For the first time, the idea of touching Bree. Feeling her warm skin against my palm is so freaking appealing, it's all I can think of. So I say fuck it and give in. "Any disobedience is meet with brutal punishment. That's the rule in my world. In ours," anas ko habang pinararaanan ng bibig ang panga ni Bree. "Aware ka dapat doon. I ordered something from you, you obey. Simple as that, kiska."

"Mr, marquez . GUSTO kong wag muna ipaalam sakanila ang pinaplano ko ! papaikutin ko din sila sa mga kamay ko gaya ng ginawa nila saakin! pagbabayaran nila ang mga ginawa nila ! nagkamali sila ng binangga. kung akala nila ay magtatagumpay sila pwes nagkakamali sila. sa oras na manganak si joy ay palihim mong kuhain ang anak nito, sabihan mo din si joy para makuha nya ang 20Million ay sumunod sya sa mga iuutos ko ! wag mong pakealaman ang pamemeke nila sa DNA ! tignan natin kung san sila maghahagilap ng sanggol na ipapalit para pagkunwariin nilang anak ko ! ng sabihin ko ang mga iyon ay sya namang tango ni mr.marquez

Pagkatapos ay dumampi ang malaking kamay nito sa ulo niya, marahang hinaplos. "Harmony, makinig ka sa akin. Walang nagsasabi na ang babae ay kailangang laging sumusunod. Walang nagsabi na kung nasaktan ka, kailangan mo lang tiisin. Being obedient doesn’t mean you’ll be loved, or chosen, or protected. ‘Yun ay dahil ayaw nilang ma-threaten. Ang kunwaring kapayapaan ay hindi totoong kapayapaan. At kung may kailangang magparaya, bakit kailangan ikaw?" "Matuto kang lumaban. You have the right to fight back. Dapat mayroon kang sariling tinik, sariling boses."

Ngunit alam kong gusto niyang muling marinig ang aking dahilan. "Nirespeto ko lang ang sarili ko Cindy. Minahal ko ang sarili ko. Kung hindi mo maibigay sa akin ang pagmamahal na deserve ko, baka kako kaya kong ibigay iyon sa sarili ko. Ako ang umalis dahil hindi ko na kaya ang mga ginawa mo. Anong mukha ang ihaharap ko kung ako na umalis ay uuwi rin kahit alam kong wala naman akong nagawa pagkakamali? Bakit kailangan kong ibaba ang pride ko, e iyon na lang ang naiiwang meron ako dahil hinubaran mo na ako ng respeto. Kung may lalapit at hihingi ng tawad sa ating dalawa, ikaw ‘yon kaya dapat tinatanong mo sa sarili mo kung bakit hindi mo ako kayang ipaglaban?”

Wala man akong kakayahan laban sa kanya, pero ang pagmamahal ko para sa kanya ay isang malaking sandata upang pakalmahin s'ya. Matigas ang ulo, pasaway, hindi marunong sumunod at makinig sa utos. At tanging ang gusto lang ang palaging sinusunod. That's me! At dahil nga ganyan ako, natagpuan ko na lang ang sarili na nasa tapat na ng kwarto ni Travis. "T-travis... I'm so sorry for disobeying you, again. And I'm gladly accepted your punishment."

Pagbabanta niya sakin. Agad akong napahalakhak sa narinig kong sinabi ni Daddy, halos dinig sa mansyong ito ang pilit kong tawa bago ako mariing umiling. "Disown me?" Nang-uuyam ko siyang tinignan diretso sa mga mata kaya kitang-kita ko ang galit niya sakin, the same reactions when Mommy died. "After my Mother's death you already disowned me, remember?" May halong hinanakit na saad ko. "And no Father, I won't abort this baby. This is my child and I'm not a murderer." Matapang kong sagot sa kanya. "Then leave my house you bitch. You're a disgrace to my name." Matigas niyang sabi sa akin habang itinuturo niya ang pinto ng mansion.