Disobeys 소설 & 이야기

Napalunok ako, ramdam ang panlalamig ng aking mga kamay. Agad na dumaan sa isip ko ang kanyang mga Rules. Isa roon ang malinaw na sitwasyon na ito: Obey me, and you’ll be free. Kung lalaban ako, tiyak may kaparusahan. “Sino po ba nagsabi na maghahanap tayo ng iba pa? Dito na lang tayo, total nandito na tayo… at libre mo naman, hindi ba Ma’am?” sagot ko, pilit na pinatatag ang boses kahit nanginginig ang loob ko.

“Clever words won’t save you. Loyalty does.” Lumalim ang tingin ni Amariz, seryoso na. “Loyalty isn’t spoken, it’s proven. Kung gusto mo akong patayin, dapat ginawa mo na kanina pa. Pero hindi, kasi alam mong kailangan mo pa ako… gaya ng kung gaano ko kakailangan ang case na ’yan.” Sandaling natahimik ang paligid. Pagkatapos, dahan dahang itinulak ng lalaki ang case palapit sa kanya.

Isang mahinang 'hmn' lang ang narinig niya. "Sir, sir, may ginawa ako," natatarantang sabi niya. "Anong ginawa mo? I'm expecting na hindi ito tungkol sa kontrata mo kay boss." "K-Kilala ko na po si boss," aniya rito. "Diyos ko naman, Heart! Did you just disobey the rules?" Gimbal na tanong nito sa kanya at hindi siya nakasagot. "My God, you did," kumpirmasyon nito sa kanya, "Wala na akong magagawa para sa iyo. Ano bang pumasok sa isip mo?"

sunod-sunod na sabi ni Tito Christian doon. Napailing ako at napatingin kina Mom and Dad. Nakita kong tumatango naman sila na para bang sang-ayon sa kagustuhan ni Tito Christian. "Dad, I can't!" pagrereklamo ni Cristiano roon. "You can't disobey me, Cristianous! Alam mo ang kaya kong gawin once na hindi mo ako sununod!" mariin na sabi ni Tito roon at kita ko sa kaniya ang galit.

"Wag niyo na po akong sasaktan ulit..." Nangatog ang mga labi ko. Tama na ang dinanas ko sa mga magulang ko, wag na niyang dagdagan pakiusap. "Then be obedient, Peachee... be a good girl and obey me without fighting back and we will be good, magkakasundo tayo."

"H-hindi ba p-pwede mag-usap na malayo k-ka sa'kin? T-this is uncomfortable." "I hate people who disobey me, the people who pretend to be nice, people who dictate what I should or should not do, and lastly, those people who judge me even before knowing me," he replied instead. "And I can't believe that lahat ng iyon ay na sa'yo. Why are you disobeying me? Why do you pretend to be nice? Why are you dictating the things I should and I shouldn't do? And why the fuck do you judge me like you already knew who I really am?"

Huminga siya ng malalim. “Napapaisip lang kasi ako, bakit hindi maingat ang mga tao. That’s basic. Pagdating sa trabaho na may mataas ng risks and hazards, people should always be careful, they must follow a one simple rule. But that man, dahil sa bisyo niya, madadamay pa ang ibang inosenteng tao, just because of one careless man.”

tugon ko saka magpapatuloy na sana muli sa paglalakad pero bigla niya na lamang hinila ang kamay ko. Diretso siyang tumingin sa mga mata ko —iyong tingin na para bang nagsasabing papatayin niya ako kapag hindi ako sumunod sa gusto niya. “I don’t like it when someone disobeys me.” Pansamantala akong na-estatwa sa kinatatayuan ko. Sobrang nakakatakot ang pagkakatitig niya sa akin. “O-Okay. Tatayo na ako sa tabi ng teddy bear na iyon.”

sabi ko pa. He, then, smirked at me. "Why? Are you planning on doing the breach? On which part?" he said in a very sexy and seductive tone. Napalunok na naman ako habang nakatitig sa nang-aakit niyang mga mata. "Do you want to try and start to disobey the rules? You are free to do it habang hindi ka pa nakakapirma. So, which one should you want to disobey? The part which you may kiss me or the part which you can love me?"

"You need to get back to New York as quickly as possible since you've missed a lot of missions and as an agent who violated the President's command. As a result of your disobedience, you'll receive a punishment." Ako naman ngayon ang napabuntong-hininga. I knew this day would come. Darating ang araw na babalik ako ng New York at pagbabayarin ang mga utos na sinuway ko. If I don't want to get kicked out of La Corde, I must follow this rule. Masyado kong mahal ang trabaho ko para lamang pabayaan ‘yon. I nodded and saluted to her. “Roger that, Commander,” I said with a stern voice.