Disobeys Mga Nobela at Kwento

Kabanata 21 “HYDRUS HORIZON HUGO, fck! Let go of my wrist. You shouldn't act this much. Anak ka ng constipated na tinapa!” Dejectedly, Sheeva kept on protesting and brave enough to ignored the heat his touch caused her. His hold was territorial.

Galit itong nagpunas ng luha at humarap sa kawalan. "Now, uhaw ako sa hustisya, pero wala akong magagawa kasi no one help me at kinakain ako ng pagsisisi dahil sumunod lang ako sa gusto ni Mom, hindi ako nagreklamo noon pa, nakinig lang ako sa kaniya at naniwala sa pangako niyang hindi na niya tutuparin ngayon." Humikbi ito. "I just obeyed my mom because I wanted justice and she would only help me if I gave her what she wanted. Hindi ko nabigay kaya wala akong nakuha."

Considerateness +1 point, tandaan: maikling panahon pa lang sila nagkakasama, kaya kailangan natin silang obserbahan. Honesty - 10 points, notes: hindi tapat, puno ng kasinungalingan, maraming itinatagong sekreto. Dapat obserbahan. Obedience - 10 puntos, notes: sa aspetong iyon, hindi masunurin, at hindi maintindihan ang pagtanggi ng ibang tao. ...... Matapos basahin ang kabuuang iskor, gustong umiyak ni Marcus.

Bumunghalit naman s'ya ng tawa ng makita ang reaction ng mga lalaki. Tumingin s'ya ky Tobias para ipagpatuloy ang naudlot na vows sa asawa. "I promise to love you, honor you, but not to obey because that’s a little creepy.” dugtong na at nagtawanan ulit ang mga bisita nila.

mahabang paliwanag ng anak ko "Anak, you don't have to obey them. Wala kang kailangan patunayan anak. Kung mamahalin ka nila, mamahalin ka nila. Hindi mo kailangan pagtrabahuan ang pagmamahal nila sayo." "Pero mommy, ok lang po talaga. Para na rin po matuto po ako." "Basta anak ha, you don't have to force yourself. You don't owe them. If you know you can't, then there's nothing wrong refusing it, ok?"

Kanin lang 'yan, 'no. Pero kalaunan nakunsensya ako. Baka nga hindi naman talaga gusto ni Hades na tumaba. Pinaghirapan niya ang abs niya at biceps tapos sisirain ko lang. Babawasan ko sana ang kanin niya nang pigilan niya ako. “No more rice for you. Don't you try to trick me, silly.” Kumakain na kasi siya, di niya pinapansin ang sinasabi ni Obrey kanina.

Hindi nakasagot ang ama ni Wesley sa tanong niya. "Since I was a child, I have done nothing but obey all your commands. I did nothing but be a good son to you. But can you blame me if I disobey you now for my own sake?" muling tanong niya sa ama. "You can’t do that," madiing saad ng ama niya. "Yes, I can," maotoridad niyang sagot rito. Nagulat na lang ako nang bigla siyang lumapit mula sa pinaroroonan ko. His father just watched his movements; he didn’t stop Wesley, he just stood where he was.

Kailangan na imonitor ko pa ‘rin ang mga kilos ng nasasakupan ko because I know some of them are disobeying my rules. At ang ayoko sa lahat ay lumalabag sa batas. Hindi nga ako nagkamali, may nakita na akong mga lapastangan. Hindi ko muna sila pa-pakialamanan dahil bibigyan ko muna sila ng Babala. Pag hindi parin sila tumigil patvy sila. That’s how I manage my Org. Bibigyan ko sila ng panahon na mag bago pero pag hindi, patvy. Kahit nasaang lupalop kapa hahanapin at pupuntiryahin kita.

Sakto lang para maramdaman kong wala akong kawala. “Look at me,” utos niya. Tumingin ako. “You think I don’t know you hate this,” sabi niya. “I see it. I allow it.” “Why?” tanong ko, halos pabulong. “Because resistance makes obedience sweeter,” sagot niya. Binitiwan niya ako at umatras. “But don’t confuse my patience with mercy,” dagdag niya. “You are free to feel. You are not free to leave.”

Sobrang busy kasi ni Isabel at nawala ito sa kanyang isipan. Habang naghuhugas siya ng kamay ay biglang bumukas ang pintoan. Hindi niya ito tiningnan sa pagaakalang kasamahan niya ito sa trabaho. Ayaw na niya ng tanong at mga salita, pagod na siya at gusto nalang umuwi. “Since when did you dare to disobey me?”