Disobeys Mga Nobela at Kwento

Nais niyang mapagtagumpayan ang kanyang ama at hindi sumunod, ngunit alam niyang wala siyang magagawa dahil sa mga kondisyong inilatag nito. "That's final. You will work to earn money to satisfy your needs and wants. To get back your inheritance. If you fail and disobey. You can freely get out of this house. I will not stop you." Ipinapaalam ng kanyang ama na walang ibang pagpipilian si Yna kundi ang sumunod, dahil ang anumang pagtanggi ay magdudulot ng malaking pagbabago sa kanyang buhay.

Napatingin ako sa kanya, pilit kinakabisa ang bawat salita. “You do not leave this room without permission. You do not speak to the staff unless absolutely necessary. You do not call anyone. Disobedience will cost you,” he said sharply, leaving no room for argument. Tumango ako, bagamat mahina, parang bata na natatakot sa galit ng magulang. He scrutinized me, his gaze unblinking. “Repeat the rules.” Halos hindi ko na makuha ang lakas pero sinubukan ko. “I don’t leave the room. I don’t speak unless necessary. I don’t call anyone. I obey.”

Eh badtrip na nga siya? "What's rule no. 1 again?" Kaisa isang rule na naaalala 'ko, "O-obey you Sir.." "And what you did Mrs. Esqueza?" Mrs. Esqueza daw! It's been month since the last time na tinawag niya ko niyan. Anong nangyayari sa mundo? "I did obey you sir" I reasoned out. "1 lie is equivalent to 1 punishment" Magsasalita pa sana ako.

, reklamo ko sa kanya. "Sweetheart, you know why you're being punished right? You disobeyed me and put yourself in danger. Now you have to face the consequences of your actions. Pag tuluyang umalis na yung gagong iyon sa office niyo then I can allow you to go back to your work again.", sabi niya na ang tinutukoy ay si James.

"Do you think I'm not aware of what you were doing? You are trying to escape. I'm not stupid, woman! I can see you through the CCTVs! Haven't I made myself clear back at the mansion? The things I don't like and one is disobedience. But you still disobeyed me!" Nanatili akong tahimik habang ang tingin ko ay paikot-ikot lang sa paligid para isipin ang susunod kong gagawin. Nang may mahagip ang mata ko. My blood boiled when I saw a lingerie. "—and disobedience deserved punishment." "Punishment? What kind of punishment are we talking about here, huh? Ravence?! You want to punish me with what? Sex?" Hindi ko napigil ang sarili ko nang balutin ako ng matinding galit.

Isang mahinang 'hmn' lang ang narinig niya. "Sir, sir, may ginawa ako," natatarantang sabi niya. "Anong ginawa mo? I'm expecting na hindi ito tungkol sa kontrata mo kay boss." "K-Kilala ko na po si boss," aniya rito. "Diyos ko naman, Heart! Did you just disobey the rules?" Gimbal na tanong nito sa kanya at hindi siya nakasagot. "My God, you did," kumpirmasyon nito sa kanya, "Wala na akong magagawa para sa iyo. Ano bang pumasok sa isip mo?"

“ANNOUNCEMENT students, for the first time in history of this university someone disobey the rules after her level 1. Syempre ano pa nga bang sunod? It’s level two! Palalampasin niyo bang hindi mapanood ang parusa? Please go to the field now.”

Ang pangit ko tuloy tignan. Nakakainis! Gusto kong lumabag sa sinabi ni Papa. Ang ayaw ko sa lahat ay ang pinagbabawalan. Total ay wala naman akong ginagawa rito. Mabuburdo lang ako. Prohibition generates different reactions to me. A ban that ignites an attraction entices me more to do it. It makes me happy for unknown reason. Iba ang fulfilment na binibigay nito sa akin. Hindi ko rin alam kung bakit.

Even if the last sentence was already a basic rule, palagi pa rin itong sinasabi ni Oliver sa kanya sa bawat misyong napupunta sa kanya. NEVER TRUST ANYONE BUT YOUR SELF. It's one of the basic foundation an agent must know before executing a mission. Agents like Asteria always moves alone. A handler which is higher in rank than them is the only one that knows their face and true name. Asteria is the agent and her handler is Oliver—the only one closest to her but she shouldn't completely trust, sabi ng hindi nakasulat na kasunduan sa kontratang pinirmahan niya bago maging parte ng kanilang samahan.

Maliit na bagay nga lang yun at kailangan niya din naman uminom ng tubig. Wait. Why am I thinking about her? Ano naman ngayon kung mauhaw siya? Hindi ko na problema yun, at dapat lang magtanda siya dahil hindi siya nakikinig and she kept on disobeying me. Dikit rin siya ng dikit kay Range na parang kaya rin siyang saluhin nun parati. Kahit mag back up pa siya kay Range hindi pa rin yun eepekto. I'm the man in this house and no one, not even her, can make me obey anyone.