Disobeys 소설 & 이야기

Walang ligaw-ligaw? "From now on, you're not allowed to go anywhere without me." "Excuse me?" I countered his look. " I am not a robot, I have my own life. You can't tell me what to and what not to do. I won't obey you. Sumusobra ka na. Tsaka bakit ka nagdidisiyon para sa akin ha? Mapang-angkin ka ah, hindi ka nga nanliligaw tapos ngayon boyfriend na kita. Speed ka ah!"

Hinawakan ko ito nang mag sink-in sa utak ko ang salitang ina. Hindi madali. Hindi simpleng obligasyon. Hindi maliit na responsibilidad. “Sorry… I'm so sorry…” I don't want to blame the child in my womb. I don't want to get confused, but there’s no certainty in the relationship between me and Rex. “Masasaktan ka lang kung mabubuhay ka at malaman mo na nabuo ka, dahil sa pagbabayad ng utang…” “Hey! I've been waiting for you. Okay ka lang ba diyan?”

Ayaw tanggapin na nagsikap siyang maging obedient at sensible, para lamang matuklasan na ang obedience ay hindi kailanman nagbigay sa kanya ng love. Ang unwillingness ay isa ring uri ng expectation. Dahil umasa siya ng love, nakaramdam siya ng pagkakaagrabyado. Dahil umasa siya ng fairness, nasaktan siya. Dahil umasa siyang makikita siya ng family niya bilang tao, hindi niya kayang kalmadong tanggapin na tratuhin siya bilang bargaining chip. Bumuntong-hininga si Rocky.

(Monina POV) Ang batas ko sa kanila, wag pupunta sa bahay ng lalaki, kahit anong mangyari. At dapat na ako ang maging role model nila. Ngunit dahil sa mga kalokohan ni Cedrick, Tss. Nabub-bwisit na ako. Sarili kong batas ako ang lumalabag. “Okey na?” sakrasto kong sabi sa kanya. “Thank you.”

Halos puro english kasi ang sinabi niya, konti lang yung naintindihan ko. Andun pa lang kasi ako sa ‘who disobeys me.’ At yung iba.., hindi ko na masyadong nasundan. Siguro mamaya, ipapaulit ko na lang.

Tanong ko dito. Umupo ako sa gilid ng kama, pinanood ko itong mag bihis. “Iba si Dad kapag siya nag utos sumunod ka. He didn’t like the idea that you didn’t obey him, he’s a terror..” paliwanag nito. “That’s why naisip ko na mag bayad ng tao para lang tigilan ako. Yes noong una ginamit kita, pero ngayon hindi na.” Sagot nito at tumabi ito sa akin.

I will be brave to defend myself, hindi ko dadalhin sa pa-iyak-iyak ngayon, beacuse I am right. “Alam mo, kung hindi ka maniniwala sa akin, then so be it. Hindi ko ipupush ang sarili ko sa explanations. Tutal wala ka namang care sa katotohanan. Ang gusto mo namang marinig mula sa akin ay aminin ko na nakikipagharutan nga ako sa kaniya, di ba? Eh di go, kumabaga. Bahala ka.” Hindi naman ata puwede na hindi ako sasagot. “If you just obeyed me, hindi na mangyayari ‘to-”

Hindi ko na hinintay ang sasabihin ni Manong at agad na akong tumakbo palabas ng gate at pumara ng taxi. Sorry Dad but let me just do what I want. Ito lang naman ang gusto ko pero ayaw niyo kaya wala akong choice kundi suwayin kayo. I've never disobeyed you but I will now. Hindi naman po ito illegal and I promise Dad na dito ako sasaya sa ginagawa ko. I hope you understand.

But oh, can't you see That no matter what happens Life goes on and on So Oh baby, please smile Coz I'm always around you And i'll make you see how beautiful Life is for you and meㅡ" Nahinto siya sa pagkanta ng makatanggap ng text galing sa unknown number. Kaya itinigil niya munang kumanta at binasa ang text. Unknown Number: You make my heart beat fast again. Hadlee: Sorry? May I know you? Unknown Number:

sambit ni Kael sa tabi ko. "Obliga ba niyang sagutin ang tawag mo? Wala na kayo hindi ba?" Hindi itinatago ng mga pinsan kong lalake ang disgusto nila kay Kael para sa'kin. "Jero!" Saway ko. "There's nothing wrong about Jero's question, Aliyah. Makapagsalita kasi ang isa diyan ay akala mo naman ay may kayo pa. Anong ginagawa nila rito? They are not part of the family--"