Divergent In Tagalog Novels & Stories

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

Kabanata 1 Habang nasa veranda ng aking kwarto, tulala akong pinagmasdan ang madilim na langit. Hindi pa rin rumerehistro sa utak ko na wala na ako sa Manila at nandito na ako sa Escala. "Maia, nariyan na ang mga bisita ng Daddy mo. Kakain na!" Hindi ko nilingon ang pinto nang kumatok ang isa sa mga kasambahay. Hindi rin naman nito hinintay ang sagot ko at mukhang umalis na.

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

Natahimik siya saglit, "Uh…wala…pero puwede kitang hanapan hanggat di pa kayo nakakabalik." "Ok salamat." "No problem, ay wait lang pre. May ipapa-analyze lang ako sayo." "Ano yon?" "Kunwari, meron kang isang bagay na inaayawan. Then suddenly everything becomes confusingly right.” "Ang gulo… puwede specific?" kunot noo kong tanong. "Di puwede eh," sagot niya, napa buntong hininga ako. "Dude di ko talaga na-gets eh, deretsuhin mo nga. Oh sorry tinatawag na ako ni Yuri"

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

magalang na wika nito. Medyo kumalam na sikmura niya. "Nasaang lugar ho ba talaga tayo?" Ngumiti ito "Subic, Zambales ma'am. Kagabi pa ho kayo nandito sakay ng helicopter. Wala nga ho kayo malay pero na check na po kayo ng doctor. May masakit pa po ba sa inyo?" nag-aalalang wika nito. Umiling siya. Kailangan ba niyang kabahan? Bulong sa sarili.

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.